120px|thumb|Pieczęć Pułku Taborów Nr 1 1 Pułk Taborów (Train.-Reg. Nr 1, TrR. Nr. 1) – pułk taborów cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku 1 Pułk Taborów został sformowany 1 maja 1880 roku, w ramach przekształcenia dotychczasowej formacji () w rodzaj wojsk ().
W latach 1880–1882 w skład pułku wchodził: Sztab pułku oraz 1. i 2. Dywizjon Taborów w Wiedniu na terytorium podporządkowanym Generalnej Komendzie w Wiedniu, 3. Dywizjon Taborów w Grazu na terytorium podporządkowanym Generalnej Komendzie w Grazu, 13. Dywizjon Taborów w Zagrzebiu () na terytorium podporządkowanym Generalnej Komendzie w Zagrzebiu.
Na przełomie 1882 i 1883 roku została przeprowadzona reorganizacja terytorialnych władz wojskowych, a wraz z nią wprowadzona nowa organizacja taborów. 1. Dywizjon Taborów został przeniesiony z Wiednia do Krakowa i włączony do 3 Pułku Taborów. Skład 1. Pułku Taborów został uzupełniony o dwa nowo utworzone oddziały. W 1883 roku, po przeprowadzonej reorganizacji, w skład pułku wchodził: Sztab pułku i 2. Dywizjon Taborów w Wiedniu na terytorium 2 Korpusu, 3. Dywizjon Taborów w Grazu na terytorium 3 Korpusu, 13. Dywizjon Taborów w Zagrzebiu na terytorium 13 Korpusu, 14. Dywizjon Taborów w Innsbrucku na terytorium 14 Korpusu, 15. Dywizjon Taborów we Sarajewie na terytorium 15 Korpusu.
W latach 1889–1899 w skład pułku wchodził: Sztab pułku i 2. Dywizjon Taborów w Wiedniu podporządkowany komendantowi 2 Brygady Artylerii, 3. Dywizjon Taborów w Grazu podporządkowany komendantowi 3 Brygady Artylerii, 13. Dywizjon Taborów w Zagrzebiu podporządkowany komendantowi 13 Brygady Artylerii, 14. Dywizjon Taborów w Innsbrucku podporządkowany dyrektorowi artylerii w Innsbrucku, 15. Dywizjon Taborów w Sarajewie podporządkowany komendantowi 15 Korpusu.
W 1895 roku 15. Dywizjon Taborów został podporządkowany dyrektorowi artylerii w Sarajewie, który był organem pomocniczym komendanta 15 Korpusu. Dyrektorowi artylerii podporządkowano również Komendę Inspekcji Taborów 1 Sarajewo () z 2. i 3. Górskim Szwadronem Taborów oraz Komendę Inspekcji Taborów 2 Mostar z 1. i 2. Górskim Szwadronem Taborów (). W 1898 roku szwadrony podległe Komendzie Inspekcji Taborów 1 otrzymały numery 2. i 6., natomiast szwadrony podległe Komendzie Inspekcji Taborów 2 otrzymały numery 1. i 4.
W 1900 roku 15 Dywizjon Taborów w Sarajewie został wyłączony ze składu pułku i usamodzielniony.
W latach 1900–1910 w skład pułku wchodził: Sztab pułku i 2. Dywizjon Taborów w Wiedniu podporządkowany komendantowi 2 Brygady Artylerii (od 1908 roku 2 Brygady Artylerii Polowej), 3. Dywizjon Taborów w Grazu podporządkowany komendantowi 3 Brygady Artylerii (od 1908 roku 3 Brygady Artylerii Polowej), 13. Dywizjon Taborów w Zagrzebiu podporządkowany komendantowi 13 Brygady Artylerii (od 1908 roku 13 Brygady Artylerii Polowej), 14. Dywizjon Taborów w Innsbrucku podporządkowany dyrektorowi artylerii w Innsbrucku (od 1908 roku komendantowi 14 Brygady Artylerii Polowej).
W 1910 roku pułk został rozwiązany, a wchodzące w jego skład dywizjony zostały samodzielnymi oddziałami, podporządkowanymi bezpośrednio komendantom korpusów na terytorium, których stacjonowały: 2. Dywizjon Taborów w Wiedniu, 3. Dywizjon Taborów w Grazu, 13. Dywizjon Taborów w Zagrzebiu, 14. Dywizjon Taborów w Innsbrucku.
Komendanci pułku płk Franz Lucan (1880 – 1 V 1887 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora) ppłk / płk Johann Werner von Wehrold (1887 – 1891 → stan spoczynku) płk Joseph Strosse von Hofwehr (1891 – 1 V 1896 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora) ppłk / płk Ferdinand Müller (1896 – 1899 → stan spoczynku) płk Franz von Köhler (1899 – 1 XI 1904 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora) płk Maximilian Haller (1904 – 1910 → inspektor taborów w Wiedniu, 29 X 1911 mianowany tytularnym generałem majorem)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu