Krzysztof Ryszard Zaremba (ur. 7 stycznia 1958 w Radomiu) – polski elektronik, profesor nauk technicznych specjalizujący się w elektronice jądrowej oraz inżynierii biomedycznej, rektor Politechniki Warszawskiej w kadencjach 2020–2024 i 2024–2028.
Życiorys Syn Ryszarda. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu w 1976. W 1981 ukończył studia magisterskie na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej i w tym samym roku został asystentem w Instytucie Radioelektroniki Politechniki Warszawskiej. Doktoryzował się w 1990 na podstawie pracy pt. Detektor elektronów konwersji z podwójnym obszarem wyładowań do spektrometrii efektu Mossbauera przygotowanej pod kierunkiem Zdzisława Pawłowskiego. Habilitację z elektroniki uzyskał w 2003 na podstawie monografii pt. Wybrane radiacyjne metody badania składu tkanek i płynów ustrojowych. Tytuł profesora otrzymał w 2012.
W 2002 objął stanowisko prezesa oddziału warszawskiego Polskiego Towarzystwa Fizyki Medycznej. W 2003 został kierownikiem Zakładu Elektroniki Jądrowej i Medycznej PW, które to stanowisko zajmował do 2016. Dziekan Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej w kadencjach 2012–2016 i 2016–2020. 25 czerwca 2020 wybrany rektorem PW w kadencji 2020–2024. 21 marca 2024 został ponownie wybrany rektorem na kadencję 2024–2028.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1999). W 2014 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a w 2020 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto był wielokrotnie wyróżniany przez rektora Politechniki Warszawskiej, a w 1988 przez ministra Edukacji Narodowej.
Działalność naukowa Początkowo skupił się na zagadnieniach związanych z elektroniką jądrową, w szczególności systemach pomiarowych do badań radiacyjnych i konstrukcji detektorów promieniowania. W latach 1989–1990 odbył stypendium w ośrodku CERN w Genewie. Został wówczas członkiem CERN, z którym podjął długotrwałą współpracę. W ramach niej aktywnie uczestniczył w szeregu eksperymentów i stworzył kilkadziesiąt publikacji. Realizowane projekty dotyczyły budowy układów elektronicznych i detektorów, a także metod analizy danych eksperymentalnych. Z kolei w dziedzinie inżynierii biomedycznej badał zastosowania rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej w medycynie, jak również techniki analizy stopnia mineralizacji tkanki kostnej. W późniejszym czasie zajmował się koherencyjną tomografią optyczną w zakresie badań ciśnienia śródgałkowego oraz oceny stanu siatkówki, jak również optyczną tomografią dyfuzyjną pod kątem badań czynnościowych mózgu. Brał także udział w pracach nad analizą danych w genomice oraz proteomice.
Jest autorem i współautorem co najmniej 270 publikacji. Publikował prace w czasopismach „Physical Review Letters”, „Nuclear Instruments and Methods in Physics Research”, „Nuclear Physics”. Od 2007 należy do komitetu redakcyjnego czasopisma „Polish Journal of Medical Physics and Engineering”.
Życie prywatne Jest żonaty i ma dwoje dzieci.
Przypisy
Linki zewnętrzne Lista publikacji w Google Scholar
Kategoria:Absolwenci Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Polscy inżynierowie elektronicy Kategoria:Rektorzy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)