mały|Pieczęć loży. Wielka Loża Londynu (ang. Grand Lodge of London) – pierwsza wielka loża masońska założona 24 czerwca 1717 w Londynie w gospodzie „Pod gęsią i rusztem” (Goose and Gridiron) przez trzy loże londyńskie i lożę Westminster.
Wielcy mistrzowie 1717, Anthony Sayer 1718, George Payne 1719, John Theophilus Desaguliers 1720, George Payne 1721–1723, John Montagu 1723, Philip Wharton 1723–1724 Francis Scott 1724 Charles Lennox 1725, James Hamilton 1726, William O’Brien 1727, Henry Hare 1728, James King 1730, Thomas Howard 1731, Thomas Coke 1732, Anthony Browne 1733, James Lyon 1734, John Lindsay 1735, Thomas Thynne 1736, John Campbell 1737, Edward Bligh 1738, Henry Brydges 1739, Robert Raymond 1740, John Keith 1741, James Douglas 1742–1744, John Ward 1745–1747, James Cranstoun 1747–1752, William Byron 1752–1753, John Proby 1754–1757, James Brydges 1757–1762, Sholto Douglas 1762–1764, Washington Shirley 1764–1767, Cadwallader Blayney 1767–1772, Henry Somerset 1772–1777, Robert Edward Petre 1777–1782, George Montagu 1782–1790, Henryk, książę Cumberland i Strathearn 1792–1812, Jerzy, książę Walii 1790–1812 Francis Rawdon-Hastings, 1. markiz Hastings (pełniący obowiązki) 1813, August Fryderyk, książę Sussex
Bibliografia Tadeusz Cegielski, Ordo ex chao. Wolnomularstwo i światopoglądowe kryzysy XVII i XVIII wieku, Warszawa 1994, .
Kategoria:Historia Londynu Londyn