Jan Edward Granat (ur. 15 lipca 1947 w Kroczycach) – polski urzędnik służby cywilnej i ambasador tytularny; konsul generalny RP w Lipsku (1998–2003), Hamburgu (2005–2007) i Charkowie (2010–2014).

Życiorys W 1971 ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki w Warszawie, gdzie także pracował naukowo. Specjalizował się w stosunkach polsko-niemieckich, problematyce wspólnot europejskich i transportu. W 1980 ukończył także Podyplomowe Studium Służby Zagranicznej na Wydziale Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR.

W 1965 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1972 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako starszy referent. W Warszawie pełnił funkcje m.in. naczelnika Wydziału Organizacji Pracy w Departamencie Konsularnym, wicedyrektora Akademii Dyplomatycznej, dyrektora Sekretariatu Ministra i dyrektora generalnego MSZ, kierownika referatu kontroli wewnętrznej w Biurze Kontroli i Audytu w MSZ. Na placówkach był attaché we wschodnim Berlinie (1972–1976) i pracownikiem ambasady PRL w Wiedniu (1980–1989). Od 1973 do 1976 wchodził w skład egzekutywy POP PZPR przy tej placówce. Od 1978 do 1979 był członkiem egzekutywy Komitetu Zakładowego w MSZ. Od 1982 do 1983 wchodził w skład egzekutywy POP przy ambasadzie w Wiedniu. Od 1985 do 1986 pełnił funkcję I sekretarza POP przy Departamencie Konsularnym MSZ. W 1985 wszedł w skład egzekutywy Komitetu Zakładowego w MSZ, a od 1986 do 1989 zajmował stanowisko I sekretarza KZ PZPR w tym resorciePaweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 306..

Kierował wydziałem konsularnym polskiej Misji Wojskowej w Berlinie Zachodnim (1989–1990), a od 1990 do 1996 ambasady RP w Berlinie. Trzykrotnie był konsulem generalnym: w Lipsku (1998–2003), Hamburgu (2005–2007) i Charkowie (2010–2014).

Jako konsul w Niemczech odpowiadał m.in. za reaktywację Towarzystwa Szkolnego „Oświata” w Berlinie i tworzenie punktów nauczania języka polskiego w Saksonii i w Turyngii, nadanie w Lipsku jako patrona ulicy gen. Henryka Dąbrowskiego, remont Muzeum Kraszewskiego w Dreźnie.

W 2011 otrzymał tytuł honorowego obywatela Charkowa w uznaniu zasług za pomoc w organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012.

Z żoną ma dwójkę dzieci: Paulinę i Krzysztofa.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Dyrektorzy generalni urzędów (III Rzeczpospolita) Kategoria:Honorowi obywatele Charkowa Kategoria:Konsulowie III Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Ludzie związani z Hamburgiem Kategoria:Ludzie związani z Lipskiem Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Zakładowych PZPR Kategoria:Pierwsi sekretarze POP PZPR Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski Ludowej w Niemieckiej Republice Demokratycznej Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Urzędnicy konsularni Polski Ludowej Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kroczycach