Papuzik ostrosterny (Erythrura prasina) – gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Jest popularnym ptakiem ozdobnym. Jego pierwszy opis gatunkowy pojawił się w 1788; ptaki te nazwano wówczas Loxia prasina.
Występowanie Występuje w Azji Południowo-Wschodniej: Malezji, Brunei, Kambodży, Indonezji, Laosie, Birmie, Wietnamie i Tajlandii. Jego szacowany zasięg globalnego występowania wynosi 5,48 mln km².
Zamieszkuje subtropikalne i tropikalne lasy górskie oraz nizinne. Można go znaleźć w zaroślach bambusowych. Występuje także na plantacjach ryżu, gdzie wyrządza wielkie szkody i z tego powodu w rejonie swojego zasięgu jest traktowany jako szkodnik.
Pochodzenie Gatunek prawdopodobnie pochodzi z Indii i z czasem się rozprzestrzenił.
Wygląd Samce mają do 15 cm długości, samice – 11,5 do 12 cm. Samce mają gardło i głowę w kolorze niebieskim.
Podgatunki Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia dwa podgatunki E. prasina: E. p. prasina (Sparrman, 1788) – Indochiny, Półwysep Malajski, Sumatra i Jawa E. p. coelica E.C.S. Baker, 1925 – Borneo i zachodnie Filipiny
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje papuzika ostrosternego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2025). Liczebność populacji nie została oszacowana, jednak ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj rzadki, choć sezonowo i lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Hodowla w niewoli Hodowla tego gatunku w niewoli należy do stosunkowo trudnej. Należy je przetrzymywać w wolierach i odchowywać w temperaturze wynoszącej co najmniej 23–24 °C.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Astryldowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki ozdobne Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1788 roku Kategoria:Taksony opisane przez Andersa Sparrmana