Chelisochinae – podrodzina skorków z podrzędu Neodermaptera i rodziny Chelisochidae.
Skorki o smukłym, zwykle cylindrycznym ciele i długich odnóżach, zwykle ubarwione ciemno, często czarno. Zwyczajnie wykształcona głowa ma szwy o różnym stopniu widoczności. Pokrywy (tegminy) mogą być dobrze lub w pełni rozwinięte i wówczas nakrywać skrzydła tylnej pary lub być skrócone, o poprzecznie lub skośnie ściętych krawędziach, a wówczas tylnej pary skrzydeł brak zupełnie. Wzdłuż bocznych krawędzi pokryw nie biegną podłużne listewki. Odnóża mają golenie niespłaszczone bocznie albo spłaszczone bocznie lub bruzdowane co najwyżej w wierzchołkowej ćwiartce długości, a często tylko na samym szczycie. Narządy rozrodcze samców mają paramerę z pojedynczym, nieuproszczonym płatem genitalnym na powierzchni wierzchołkowej, zaopatrzonym w virgę, która u podstawy może, ale nie musi być rozszerzona w pęcherzyk nasadowy ().
Przedstawiciele podrodziny zasiedlają krainy: etiopską, orientalną i australijską. Wyjątkiem jest Chelisoches morio, który zawleczony został do Ameryki Północnej.
Takson ten wprowadzony został w 1902 roku przez Karla Wilhelma Verhoeffa. Należy doń 13 rodzajów:
Adiathella Brindle, 1970 Adiathetus Burr, 1907 Chelisochella Verhoeff, 1902 Chelisoches Scudder, 1876 Euenkrates Rehn, 1927 Exypnus Burr, 1907 Gressitolabis Brindle, 1970 Hamaxas Burr, 1907 Lamprophorella Mjöberg, 1924 Proreus Burr, 1907 Schizochelisoches Steinmann, 1987 Schizoproreus Steinmann, 1987 Solenosoma Burr, 1907
Przypisy
Kategoria:Chelisochidae