Capitán Merino Jarpa – chilijski niszczyciel z przełomu XIX i XX wieku, pierwsza jednostka typu Capitán Merino Jarpa. Okręt został zwodowany w 1901 roku w brytyjskiej stoczni w Birkenhead, a w skład Armada de Chile wszedł w 1902 roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1924 roku i następnie złomowana.
Projekt i budowa Niszczyciele typu Capitán Merino Jarpa zostały zamówione przez rząd Chile w Wielkiej Brytanii, podobnie jak pozyskane kilka lat wcześniej jednostki typu Capitán Orella. Okręty były ulepszoną wersją swoich poprzedników, lecz nie różniły się od nich zbytnio: miały stalowy kadłub, wypukłą część dziobową i równomiernie rozmieszczone, lekko podwyższone cztery kominy.
„Capitán Merino Jarpa” zbudowany został w stoczni w Birkenhead. Wodowanie odbyło się w 1901 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był niszczycielem o długości między pionami 65,5 metra, szerokości 6,48 metra i zanurzeniu 1,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 321 ton. Siłownię okrętu stanowiły dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 6250 KM, do których parę dostarczały cztery kotły Normand. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 30 węzłów. Okręt zabierał zapas 90 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się: umieszczone na dziobie pojedyncze działo kalibru 76 mm (3 cale) Armstrong L/40 i pięć pojedynczych 6-funtowych dział kal. 57 mm Hotchkiss L/40. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze pokładowe obracalne wyrzutnie kal. 450 mm (18 cali): jedna na śródokręciu i jedna w części rufowej
Załoga okrętu składała się z 65 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Okręt został przyjęty w skład Armada de Chile w 1902 roku. Na próbach prędkości „Capitán Merino Jarpa” osiągnął 29,29 węzła przy mocy 6017 KM. Jednostkę wycofano ze służby w 1924 roku i następnie złomowano.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy chilijskich okrętów Kategoria:Niszczyciele typu Capitán Merino Jarpa Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Cammell Laird