Šabačka gimnazija, čiji je stari naziv Gimnazija „Vera Blagojević“ je škola u Srbiji. Osnovana je 1837. godine, u zgradi nekadašnje Polugimnazije, a današnjoj zgradi Narodnog muzeja. Šabačka gimnazija je sada smeštena pored zgrade Narodnog muzeja, u Masarikovoj 13, u samom centru grada, preko puta Biblioteke Šabačke. Stari nazivi škole su Šabačka polugimnazija, Gimnazija gospodara Jevrema Obrenovića, Srpska kraljevska gimnazija, Podrinska gimnazija, Gimnazija Vera Blagojević. Dan škole je izglasalo Nastavničko veće 2006. godine i to je 8. novembar, Mitrovdan.

Škola ukupno ima oko 750 učenika u 6 smerova i 28 odeljenja: društveno-jezički, prirodno-matematički, računarski, filološki, audio-vizuelni i opšti smer . Dva odeljenja su društveno-jezičkog smera i opšteg smera, jedno je prirodno-matematičkog, filološkog, računarskog i audio-vizuelnog smera. Smer filološke gimnazije uveden je u školu 2004. godine, a informatički smer 2006. godine, opšte odeljenje uvedeno je 2014. godine, dok je 2023. uveden audio-vizuelni smer.

Istorija Škole мини|zgrada gimnazije мини|Dvorište gimnazije Godine 1836. Kneževina Srbija donosi Plan za škole kako imaju postojati kojim se osnivaju glavne škole u Zaječaru, Čačku i Šapcu. Glavna škola u Šapcu počela je sa radom 1837/1838. Ona je imala jednu gramatikalnu klasu, tj. jedan razred, a od školske 1839/1840. dobija i drugu.

U prvoj su bili predviđeni sledeći predmeti: nauka hristijanska, srbska gramatika, istorija Srba na kraće, matematičesko zemljeopisanije, istorija jestastvena, čislenica-povtorajuća sva četiri vida narečeni čisala, a u drugoj: nauka hristijanska opširnija, slavenska gramatika sa upražnenijama, istorija svemirna od Rimljanja do srednjeg veka, zemljeopisanije političesko, čovekoslovlje od početka do nauke o sohraneniju zdravlja, jestastvenica o carstvu rastenija, čislenica o razbijenijama u sva četiri vida i pravilo trojno, prosto i složeno.

Školske 1842/1843. otvoren je i treći razred koji je poneo naziv treća gramatikalna klasa, a otvaranjem četvrtog razreda 1846/1847. Šabačka gimnazija postaje potpuna polugimnazija.

Tadašnju prosvetu Srbije je zadesila kriza usled nedovoljne spreme profesora, nepotpunosti naučnih sredstava, kao i  metoda predavanja. Mnoge škole su prestajale sa radom, jedne od njih su bile Polugimnazija u Zaječaru, Kragujevačka gimnazija i Čačanska gimnazija, ali Šabac je uspeo da sačuva svoju gimnaziju.

Potom je usledio niz zakona kojima su uvedeni prijemni ispit, uniforme za profesore, štampanje udžbenika, uvođenje, izmene i dopune školskog plana i programa, pismeni zadaci, a sve sa ciljem unapređenja kvaliteta nastave. Od osnivanja Šabačke polugimnazije kao direktori su se istakli: Jovan Đorđević, Đura Kozarac i Stojan Marković. Naročito je značajan rad Jovana Đorđevića, poznatog književnika, osnivača Srpskog narodnog pozorišta, pesnika himne Kraljevine Srbije. Njegovo direktorovanje u Šabačkoj gimnaziji ostavilo je vidnog traga u unutrašnjem uređenju škole.

Gimnazija je 1887. stekla peti razred, a u naredne tri godine šesti, sedmi i osmi, čime ova škola postaje puna gimnazija. U školski sistem se uvode ispiti zrelosti, štampanje klasifikacija učenika (koje su nosile naziv Ocene uspeha i vladanja učenika i učenica), razredno starešinstvo, a profesori postaju dužni da u školskim izveštajima objave bar po jednu kraću raspravu ili članak. Za vreme pune gimnazije ističu se profesor Vladimir M. Jovanović i đak po imenu Kosta Abrašević.

Na kraju 19. veka, đačka družina Pouka, koju su osnovali učenici ove škole, imala je knjižnicu koja broji 1568 inventarskih numera (jedinstven broj ili kod koji je dodeljen dokumentu ili grupi dokumenata u intervalu koji ih trajno identifikuje), a škola je brojala četiri zbirke (kabineta): fizičku, zoološkobotaničku, minerološko-hemijsku i istorijsko-geografsku.

Školske 1879/1880. u Šabačkoj gimnaziji počela su se školovati i ženska deca. Kasnije, ona će se školovati u novoosnovanoj Višoj ženskoj školi, a zatim ponovo u gimnaziji.

Nakon otvaranja viših razreda i proglašenja Srbije za kraljevinu 1882. ova škola će na kratko nositi ime Srpska kraljevska gimnazija. Zakonom od 1898. Šabačka gimnazija je svedena u red nepotpunih (šestorazrednih) gimnazija i dobija ime Gimnazija gospodara Jevrema Obrenovišća.

U izveštaju za školsku 1899/1900. objavljeno je čak 5 rasprava profesora. Šapčani nisu mogli da se pomire sa degradacijom njihove škole, ali jedino što su uspeli da izdejstvuju je uvođenje sedmog razreda. Bez obzira što je spuštena u red nižih gimnazija, uspeh nije posustao. Direktor Atanacković zaključuje da je škola postigla uspeh tako što je nemarljive učenike nagnala na rad, a slabije privolela da se poprave. Nakon majskog prevrata svaka asocijacija na dinastiju Obrenović bila je nepoželjna. Tako Gospodar Jevremova gimnazija dobija naziv Gimnazija u Šapcu, koji će ubrzo biti zamenjen starim nazivom od pre zakona iz 1898. Godine 1900. škola je učestvovala na Međunarodnoj izložbi u Parizu, uz posebno zalaganje profesora i đakaAtanacković Svetozar, direktor gimnazije Gospodar Jevrem Obrenović od 1898. do 1902. godine..

Ratovi od 1912. do 1918. prekidaju uspon škole. Okupator je otvorio Opštinsku realnu gimnaziju tokom 1918. godine, ali je ona radila svega par meseci. Školske zgrade, devastirani kabineti i bibliotečki fond, poginuli profesori i učenici samo su neke od posledica koje su zadesile ovu školu. Od 14. 02. 1919. Šabačka gimnazija je podignuta u red punih gimnazija. Ulažu se veliki napori da se izgubljeno i uništeno nadoknade i poprave.

Podela Gimnazija Formirana je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, a jedan od sledećih izazova je bio izjednačavanje školskog programa u celoj državi. Privremen nastavni plan donet je 1924, a pet godina kasnije objavljen je Zakon o gimnazijama po kojem se one dele na: realne, realke i klasične. Realne su bile opšti tip gimnazija, pa tako Šabačka gimnazija postaje Državna realna gimnazija u Šapcu. Ovo je bio prvi pravi opštejugoslovenski zakon, jer je unificirao školsko zakonodavstvo.

Istorija Zgrade Gimnazije Prvih 20 godina postojanja Šabačka gimnazija nije imala stalno mesto boravka. Na početku se nastava održavala na različitim mestima, između ostalog na Bajiru, preko puta nekadašnjeg hotela „Evropa“, kao i u kući u ulici Stojana Novakovića, koja se nekada nazivala Praviteljstveno sokače. Godine 1855. kupljeni su placevi preko puta Vladičanskog dvora u Šapcu, na kojima je naredne godine započeta izgradnja. U novoj zgradi Gimnazija je počela sa radom u novembru 1857. godine..

Tokom oba svetska rata ova zagrada je oštećena, pa ponovo renovirana. Od 1961. ona pripada Narodnom muzeju u Šapcu. Zgrada današnje gimnazije nastajala je u rasponu 1892-1937. godine. Zbog potrebe za većim prostorom usled velikog broja učenika godine 1891-1892. izgrađena je nova zgrada, koja je imala četiri učionice i jednim delom je izlazila na današnju ulicu Vojvode Mišića, a drugim na Masarikovu ulicu. Nad njom je nadzidan sprat 1906. godine.

Zgrada današnje gimnazije je nastajala u rasponu od 1892. do 1935. godine. Nova zgrada, koja je jednim delom izlazila na ulicu Vojvode Mišića, izgrađena tokom 1891. i 1892. godine. Na postojećem objektu podignut je sprat, kako bi se dobile 4 učionice. Godine 1926. dograđeno je još jedno krilo škole, što je zabeleženo i na mermernoj ploči, koja se nalazi u školskom hodniku. Sedam učionica i svečana sala su dobijene doziđivanjem tokom 1935. godine. Pri svim gradnjama vodilo se računa da objekti budu stilski i arhitektonski ujednačeni. Danas zgrada ostavlja utisak da je građena u jednom periodu, mada je građena iz četiri puta. Osnovni objekat je u obliku ne potpuno srazmernog slova T. Ukrasa na zgradi nema mnogo, osim nekih nadprozornika i dva zabata na kojima se nalaze floralna dekoracija i kraljevska kruna. Škola je povodom stogodišnjice 1937. odlikovana ordenom Svetog Save I stepena."Политика", 27. сеп. 1937

Tokom Prvog svetskog rata zgrada je teško oštećena i devastirana, zbog čega nastava u njoj nije mogla da se održava, ali je kasnije obnovljena. Tokom oba svetska rata školske zgrade su pretrpele velika oštećenja, a bile su i pljačkane. U njima su tokom Prvog svetskog rata boravile austrougarske, a tokom Drugog svetskog rata nemačke okupacione snage. Tokom narednih godina vršene su razne popravke i proširenja, da bi se 1954. godine prizemni deo ustupio Gradskom muzeju, koji dobija celu zgradu na raspolaganje 1961. godine. Zgrada je 1979. godine proglašena spomenikom od velikog značaja.

Značajna dogradnja desila se 1987. godine kada je podignuta školska hala površine 2500 m², koja ima prolaz u spratnom delu sa školom. U hali se nalaze i likovni kabinet, kabinet za muzičku kulturu, geografiju i računarstvo i informatiku. U dvorištu je formiran sportski teren.

Škola danas Godine 2017. rekonstruisana je fiskulturna sala i kabineti koji se nalazi u zgradi gde je hala, kabinet za računarstvo i informatiku, geografiju, likovnu kulturu, muzičku kulturu, manji multimedijalni kabinet.

Šabačka gimnazija ostaje pokretač ideja koje doprinose širini duha, kulturnom i naučnom napretku i ona važi i danas za jednu od najplemenitijih škola.

Škola ima moderne kabinete za fiziku, hemiju, biologiju, likovno, muzičko, geografiju, računarstvo i informatiku, građansko vaspitanje, multimedijalnu učionicu, biblioteku sa čitaonicom, sportsku halu i otvoren sportski teren. Postoje različite sekcije, kao i Gimnazijski glasnik koji izlazi jednom godišnje i publikacija Prevodilačkih svezaka. U školi se dešavaju mnoge aktivnosti: priredbe, predstave, spotski turniri, razmene učenika, prezentacije, predavanja i dr.

Istaknuti učenici škole Učenici Šabačke gimnazije bili su: Jovan Cvijić, Stojan Novaković, Miloš Moskovljević, Milorad Popović Šapčanin, Ljubomir Stojanović, Jovan Đorđević, Janko Veselinović, Laza K. Lazarević, Kosta Abrašević, Stanislav Vinaver, Mileva Marić-Ajnštajn, Vojislav S. Radovanović, Oskar Davičo, Vera Blagojević, Milić od Mačve, profesor dr Boško Suvajdžić.

U prve tri decenije postojanja škole, među njenim učenicima istakli su se Jevrem Gudović, ministar građevina, Nikola Čupić-Kurtović, dobrotvor, Vladimir Vasić, pesnik, Vladimir Karić, profesor i književnik, Stojan Novaković, ministar i predsednik vlade, i Laza K. Lazarević, književnik. Šabačka polugimnazija tako je obrazovala prve generacije školovanih ljudi koji su imali značajnu ulogu u razvoju Srbije.

Tokom sedme, osme i devete decenije 19. veka posebno su se istakli Ljubomir Stojanović, filolog i političar, Janko Veselinović, književnik, Jovan Cvijić, geograf, Vladimir Jovanović, političar, kao i druge značajne ličnosti.

Reference

Spoljašnje veze Zvanični sajt Sedam prvih mesta na takmičenju iz istorije (Glas javnosti)

Шабачка гимназија Гимназија