Paula Petričević (Kotor, 1978) je crnogorska mirovna i feministička aktivistkinja, Ombudsmanka dnevnog lista „Vijesti” i nedjeljnika „Monitor” iz Podgorice. Diplomirala je filozofiju na Filozovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu a magistrirala je na Fakultetu političkih nauka. Predavačica je u centru za žensko i mirovno obrazovanje „ANIMA“ gde se bavi rodnim politikama, ženskim i ljudskim pravima kao i pitanjima institucionalizacije feminizma. Autorka je više naučnih radova koji se bave rodnom teorijom.
Biografija Paula Petričević je osnovnu i srednju školu završila u Kotoru nakon čega se seli za Beograd gde je 2005 godine diplomirala na Filozofskom fakutltetu Univerziteta u Beogradu. Godine 2018. brani magistarsku tezu na Fakutetu političkih nauga u Beogradu „Ucenjivački ideniteti – dometi i granice politike identiteta“. Godine 2019. upisuje doktorske studije na smeru Kultura i mediji na istom fakultetu. Paula Petričević radi kao profesorka filozofije u kotorskoj gimnaziji i ŠOSMO „Vida Matjan“.
Medijsko delovanje i kritika Paula Petričević svoj novinarski i predavački diskurs gradi na izučavanju teorije roda, kritičke teorije društva i medijske etike u izveštavanju. Od 2010 godine radi kao kolumnistkinja i Ombudsmanka u dnevnim novinama „Vijesti“ i u nezavisnom nedeljniku „Monitor“ gde u svojim tekstovima nastupa protiv ideje nacionalizma, sve većeg uticaja crkve u državnim politikama i preispitivanja istorije nakon raspada SFRJ) i bombardovanja od strane NATO pakta 1999. godine.Takođe javno istupa o nekritičkom i neobjektivnom izveštavanju medija za koje smatra da doprinose političkoj klimi koja preživljava na podelama) i govori o polarizovanoj medijskoj sceni u Crnoj Gori) i novoj političkoj kulturi u svetu koja se prenosi na sve aspekte društvenog i ekonomsko-političkog života
Feminističko delovanje Kroz svoje naučne tekstove Paula Petričević se bavi pitanjem sećanja na socijalističku feminističku zaostavštinu i opominje na opasnost zaborava ženske borbe od osnivanja AFŽ-a
Paula istupa u odbranu prava žena i kritički analizira i preispituje promene u politikama koje na njih utiču a koje prate pravce koje određena vlada zauzima. Takođe postavlja pitanje odnosa institucije crkve prema ženskim pravima i koliko svete knjige, koje su ujedno temelji pravne i književne tradicije, stoje na putu ostvarivanja tih prava. Glasno se protivi ponovnom preispitivanju prava na abortus gde prepoznaje položaj žene kao objekta za dostizanje političkih agendi vlasti u sprezi sa crkvom.Jasno se zauzima za važnost jačanja feminizma kao borbe ne samo protiv seksizma već i borbe za „iskorenjivanje svh oblka dominacije i podređenosti“). Njena oštra kritika se bavi i statusom rodne ravnopravnosti i feminizma u Crnoj Gori i suprotstavlja postojanje formalnih mehanizama za postizanje tih prava sa duboko ukorenjenim ideloškim prikazom rodnih uloga) i negativnom predznaku u svesti crnogorskog stanovništva pri pomenu reči „feminizam“Paulina feministička kritička reč se proteže i na sveru obrazovanja u kome prepoznaje rodno zasnovane stereotipe
Svoj doprinos je dala i brobi za prava lezbejki u pulikaciji Sestrinstvo i jedinstvo: Lezbe/ijski aktivizam na (post)jugoslo/avenskom prostoru gde govori o lezbejskom aktivizmu i njegovom učinsku u Crnoj Gori.
Reference