Konferencija Ujedinjenih nacija o klimatskim promenama bila je održana u Parizu, Francuskoj između 30. novembra i 12. decembra 2015. godine. Konferencija je bila 21. redovno godišnje zasedanje Konferencije Ujedinjenih nacija o klimatskim promenama, koja se od 1995. godine organizuje sa ciljem postizanja zadataka postavljenih u Okvirnoj konvenciji o klimatskim promenama UN-a, koja je usvojena 1992. godine na Samitu za zemlju u Rio de Žaneiru. Konferencija u Parizu bila je ujedno i 11. sastanak potpisnica Protokola iz Kjota.
Po prvi puta u istoriji konferencija je uspela postići univerzalni sporazum (Pariski klimatski sporazum) o metodama uz pomoć kojih bi se ublažile klimatske promene, o kojima su se složile gotovo sve države sveta. Sporazum će postati obavezujući ukoliko ga ratificira, usvoji, odobri ili mu pristupi najmanje 55 nacija koje zajedno proizvode najmanje 55% globalnih emisija izduvnih gasova. Po rečima organizacionog komiteta, primarni očekivani rezultat sporazuma je ograničavanje globalnog porasta temperature na manje od 2°C do 2100. godine u poređenju sa klimatskim uslovima pre industrijske revolucije. Istraživači Međuvladinog panela o klimatskim promenama su 2009. godine zaključili da su takve mere neophodne kako bi se izbegle ozbiljne klimatske katastrofe, i da je za postizanje rezultata neophodno do 2050. umanjiti emisije štetnih gasova između 40 i 70% u odnosu na emisije u 2010. godini, a do 2100. godine doći do nulte stope. Pariski klimatski sporazum implicitno nastoji ograničiti porast temperature na 1,5 °C što bi zahtevalo još ambicioznije mere i postizanje nulte stope ispuštanja štetnih gasovau periodu od 2030. do 2050. godine. Ipak, ovaj cilj se eksplicitno ne spominje u finalnoj verziji sporazuma.веза=https://sh.wikipedia.org/wiki/Datoteka:Co2-1990-2012.svg|мини|463x463пиксел|Emisije stakleničkih plinova po državama; ukupne (lijevo), po stanovniku (desno). Svijetlo plava (2012. godine), tamno plava (1990. godine)Pre same konferencije, 146 nacionalnih klimatskih panela javno je predstavilo planove Nameravanih nacionalnih definiranih doprinosa u globalnom odgovoru na klimatske promene. Predloženi nacionalni doprinosi trebali su prie same konferencije ograničiti porast globalne temperature na maksimalno 2,7 °C do 2100. godine. Evropska unija je iznela predlog o smanjenju emisija za 40% do 2030. u odnosu na emisije u 1990. godini. Pre samoga sastanka u Parizu, u Marselju je 4. i 5. juna 2015. održana i skupština o globalnom otopljenju u mediteranskoj regiji, a pripremni sastanak za 21. zasedanje Konferencije Ujedinjenih nacija o klimatskim promenama održano je u Bonu između 19. i 23. oktobra 2015, i na njemu su učestvovali ministri iz zemalja širom sveta.
Lokacija Lokacija na kojoj se održavaju godišnje konferencije se rotira prema pravilima utvrđenim na osnovu Okvirne konvenciji o klimatskim promenama UN-a. Konferencija 2015 održana je u Bukureštu, a Francuska je kao visokorazvijena zemlja koja je dekarbonizirala proizvodnju električne energije poslužila kao zemlja model za budući razvoj.Guivarch, Celine and Hallegatte, S., 2C or Not 2C? 19 January 2012. FEEM Working Paper No. 87.2011. Available at SSRN: http://ssrn.com/abstract=1988201 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.1988201 U 2012. godini Francuska je 90% električna energije proizvela iz izvora sa nultim ugljičnim stopama, uključujući nuklearnu, hidro i energiju vetra.“Breakdown of Electricity Generation by Energy Source”. The Shift Project Data Portal. Accessed 23 June 2015.
Konferencija je započela dve nedelje nakon terorističkih napada 13. novembra što je dovelo do dodatno povećanih mera sigurnosti.
Reference
Категорија:Климатске промене