Pervazivni razvojni poremećaji (PRP) predstavljaju grupu neuropsihijatrijskih razvojnih poremećaja koje karakterišu usporenje i devijacija u oblasti socijalnog i kognitivnog razvoja, naročito u oblasti razvoja govora i jezika. Počinju tokom prvih godina života, uz tendenciju promene simptoma sa uzrastom deteta. Autizam, kao prototip ove grupe poremećaja, prvi put je opisan od strane Kanera 1943. godine, i primarno manifestuje poremećaj u afektivnom kontaktu. Naziv Naziv „pervazivni“ prvi put se pojavljuje u DSM-III klasifikaciji 1980. godine (izdatoj od strane Američke psihijatrijske organizacije-APA)

Ovaj naziv imao je cilj da istakne osnovne karakteristike ove grupe poremećaja, a to je da oni prožimaju i obuhvataju sve sfere funkcionisanja deteta. Međutim ako se iz te definicije posmatra on lingvistički nije u potpunosti tačan jer u autizmu poremećaj ne obuhvata podjednako sve oblasti života deteta.

Definicija pervazivnih razvojnih poremećaja, koja se danas koristi inspirisana je iscrpnim opisima kliničke slike autizma koju je prvi opisao Lea Kanera (1943) i Aspergerovog sindroma (nazvanog po autoru koji ga je prvi opisao 1944. godine).

Pod istim nazivom nešto kasnije ovaj poremećaj se pojavljuju u DSM-IV klasifikaciji (izdatoj od strane Američke psihijatrijske organizacije-APA),. i prvi put u MKB-10 klasifikaciji (1992).Svetska Zdravstvena Organizacija. ICD-10 klasifikacija mentalnih poremećaja i poremećaja ponašanja. Klinički opisi i dijagnostička uputstva. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva; 1992.

U nazivu PRP, ističe se zajednička karakteristika ovih poremećaja, a to je da psihopatološka ispoljavanja prožimaju sve sfere funkcionisanja deteta, uz naznačena kvalitativna oštećenja: u razvoju recipročnih socijalnih interakcija, verbalnih i neverbalnih sposobnosti komuniciranja i imaginativnih aktivnosti.

Sagledavajući sve probleme oko nepotpune definicije poremećaja, stručnjaci koji se bave autizmom, na VI evropskom kongresu o autizmu u Glazgovu 2000, predložili su redefinisanje naziva Pervazivni razvojni poremećaj i predložili uvođenje novog, deskriptivnog naziva Poremećaj iz autističnog spektra, koji bi obuhvatio širok dijapazon ispoljavanja autističnih simptoma od lakih do teških formi uz veoma živu diskusiju da li Aspergerov sindrom pripada autističnom spektru ili spada u kategoriju rane dečje psihopatije. Aleksić O. Najnovija saznanja o autizmu. U: Bojanin S, Pijašo Dž, Glumbić N (ured): Autizam danas. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva; 2001. str. 272-275.

Klasifikacija pervazivnih poremećaja prema MKB-10 klasifikaciji мини|Globalna zastupljenost pervazivnih poremećaja U MKB-10 klasifikaciji, koja je usaglašena sa ICD-X i DSM-IV klasifikacionim sistemima, PRP se razvrstavaju u sledeće grupe:In: Lewis M (ed): Child and Adolescent Psychiatry a Comprehensive Textbook; F84.0 — Dečji autizam F84.1 — Atipični autizam F84.10 — Atipičnost po uzrastu početka poremećaja F84.11 — Atipičnost po simptomatologiji F84.12 — Atipičnost po uzrastu i simptomatologiji F84.2 — Retov (Rett) sindrom* F84.3 — Drugi dezintegrativni poremećaj detinjstva F84.4 — Hiperkinetički poremećaj udružen s mentalnom retardacijom i stereotipnim pokretima F84.5 — Aspergerov sindrom F84.8 — Drugi pervazivni razvojni poremećaji F84.9 — Pervazivni razvojni poremećaj, nespecifikovan * - Retov sindrom je genetsko oboljenje koje nema veze sa klasičnim pervazivnim poremećajima razvoja, međutim gen koji ga uzrokuje je otkriven nakon završetka rada na MKB-10.

Kriterijumi za postavljanje dijagnoze Da bi se postavila dijagnoza pervazivnog razvojnog poremećaja neophodni su: Detaljna razvojna anamneza Opservacija ponašanja Korišćenje instrumenata Procena intelektualnih sposobnosti i govora Opšti medicinski i neurološki pregled Dopunska ispitivanja: genetičko ispitivanje, metabolički skrining urina na fenilketornuriju i štetne sastojke hrane, ispitivanje sluha, EEG, CT, NMR

„Idealna dijagnoza” PRP bi tako podrazumevala identifikaciju poremećaja sa istom etiologijom, istim ispoljavanjem i istim odgovorom, ili skup od tri ključna tipa ponašanja koji je konstatovan do 36. meseca života deteta:

1. kvalitativno oštećenje recipročnih socijalnih interakcija

2. kvalitativno oštećenje verbalne i neverbalne komunikacije i imaginacije

3. značajno smanjen repertoar interesovanja i aktivnosti Terapija U terapiji PRP treba koristiti lekove za rešavanje određenih problema u ponašanju; koji treba da treba da bude specijalizovana u skladu sa vrstom PRP i detetovim specifičnim potrebama.

Neka deca sa PRP imaju koristi od pohađanja nastave u specijalizovanim učionica u kojima je broj dece mali što omogućava individualni rad.

Rana intervencija, uključujući odgovarajuće i specijalizovane obrazovne programe i druge oblike podrške, igra presudnu ulogu u poboljšanju ishoda terapije pojedinaca sa PRP.

Reference

Literatura Olivera Aleksić, Nenad Rudić, Smiljka Popović-Deušić, Milica Pejović-Milovančević, Milena Banjac-Karović, Mogućnost primene klasifikacionih sistema u oblasti PRP, Psihijat.dan./2002/34/3-4/281-289/ Aleksić O. . In: Bojanin S, Pijašo Dž, Glumbić N (ured): Autizam danas. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva; 2001. str. 272-275. . 1974; 143, 1627–29. : APA;

Spoljašnje veze

CDC's "Learn the Signs. Act Early." campaign - Information for parents on early childhood development and developmental disabilities

Категорија:Первазивни развојни поремећаји