Istorija Eritreje seže duboko u prošlost. Strateški položaj na južnom kraju Crvenog mora sa direktnim pogledom na obalu Arapskog poluostrva bilo je prestižno područje kroz vekove. Domorodci su se borili za pravo nad tim područjem s raznim evropskim i azijskim osvajačima. Ime Eritreja potiče od antičkog imena za Crveno more - -{Mare Erytareum}-.
Praistorija
Italijanski naučnici su u Buji u Eritreji pronašli kostur jednog od najstarijih hominida, koji predstavlja mogući link između vrste -{Homo erectus}- i arhaične vrste -{Homo sapiens}-. Sa procenjenom starošću od preko jednog miliona godina, to je najstariji pronađeni kostur te vrste i pruža link između hominida i najranijih anatomiski modernih ljudi. Smatra se da je sekcija Danakilske depresije u Eritreji isto tako bila značajna u pogledu ljudske evolucije, i da verovatno sadrži druge tragove evolucije od -{Homo erectus}- hominida do anatomski modernih ljudi.
Tokom zadnjeg međuledenog perioda, eritrejska obala Crvenog mora je bila naseljena ranim anatomski modernim ljudima. Smatra se da je ova oblast bila na ruti iz Afrike i da su je verovatno korištili rani ljudi u procesu kolonizacije ostatka Starog sveta. Godine 1999, tim Eritrejskog istraživačkog projekta sastavljen od eritrejskih, kanadskih, američkih, holandskih i francuskih naučnika otrkio je paleolitsku lokaciju sa kamenim i opsidijanskim alatima koji potiču od pre više od 125.000 godna, u blizini Zaliva Zula južno od Masave, duž obale Crvenog mora. Za ove alate se smatra da su ih koristili rani ljudi za ubiranje morskih resursa kao što su školjke i ostrige.
Prema lingvistima, prve populacije koji su govorile afroazijske jezike su prispele tokom početka neolitske ere iz doline Nila,, (Bulletin of the American Schools of Oriental Research) ili sa Bliskog istoka. Drugi naučnici predlažu da se afroazijska jezička porodica razvila ovde u oblasti Roga, i da su se ovi jezici odatle raširili.
Rana istorija 230п|мини|desno|Stela iz razdoblja Kraljevstva Aksum
Najraniji stanovnici Eritreje došli su s područja Nila pre oko 6.000 godina. Tokom sledećeg milenijuma, Eritreja je doživela talase migracija nilskih naroda, Etiopljana i semita u jednome od prvih područja na svetu, gde su se uzgajali usevi i pripitomljavale životinje. Već u trećem milenijumu pre nove ere narod Eritreje bio je uključen u trgovinu na Crvenom moru.
Kraljevstvo Damot ili D'mt bilo je kraljevstvo koje se nalazilo na tlu današnje Eritreje i severne Etiopije od 8. veka p. n. e. do 7. veka p. n. e..Pankhurst, Richard K.P. (17 January 2003). Addis Tribune Kako postoji svega nekoliko istorijskih zapisa o Kraljevstvu Damot, a i vrlo malo arheoloških tragova (do sada) o Damotu se vrlo malo zna. Čak nije jasno ni da je li Damot kao civilizacija završio pretopivši se u Kraljevstvo Aksum, ili je bio samo jedna od manjih država od kojih je nastalo Kraljevstvo Aksum oko početka naše ere.. str. 185.
Smešteno u severnoj Etiopiji i Eritreji, Kraljevstvo Aksum bilo je duboko vezano uz trgovinu između Indije i Sredozemlja. Aksum je iskoristio promenu rimskih pomorskih puteva prema Indiji. Ta promena dogodila se negde oko početka naše ere. Stariji plovni putevi išli su do Persijskog zaliva, jer se plovidba odvijala samo uz obalu, tako su se koristile brojne usputne luke i na kraju karavanski putevi, kojima se roba dostavljala do Levanta. Crveno more je u tom vremenu bilo od sekundarnog značaja. Negde oko 100. p. n. e. počela se koristiti nova pomorska ruta od Egipta do Indije preko Crvenog mora, na njoj su se mogli koristili monsunski vetrovi da se prebrodi Arapsko more i dopre do južne Indije. Negde oko 100. godine, obim prometa po Crvenom moru se dramatično povećao, jer je narasla rimska potražnja za egzotičnim robama. U 16. veku, Eritreja je pripojena Osmanskom carstvu.
Kolonizacija 230п|мини|desno|Katedrala svetog Josipa u Asmari nastala u vreme italijanske kolonizacije
Italija je postupno širila prevlast nad teritorijom Eritreje pripajajući luke Asab 1882, Masavu i Beil 1885, Asmaru i Keren 1889. godine, pokušavajući da prodre dublje u Etiopiju.Ullendorff, Edward. The Ethiopians: An Introduction to Country and People 2nd ed., p. 90. Oxford University Press (London)). Italijanska Eritreja uspostavljena je 1. januara 1890."" at Ferrovia Eritrea. i trajaće do kraja Drugog svetskog rata, kada su vlast preuzele britanske snage.First reported by Sylvia Pankhurst in her book, Eritrea on the Eve (1947). See Michela Wrong, I didn't do it for you: How the World betrayed a small African nation . chapter 6 "The Feminist Fuzzy-wuzzy"
Britanska vlast nad Eritrejom, trajaće u razdoblju 1941—1952, kada je Eritreja pripojena Etiopiji kao autonomna pokrajina. Eritrejski rat za nezavisnost (1. 9. 1961. – 29. 7. 1991) bio je sukob između etiopske vlade i eritrejskih separatista, pre i tokom Etiopskog građanskog rata. Rat je započeo, kada je eritrejska autonomija unutar Etiopije, gde su već bile smeštene vojne snage, jednostrano ukinuta. Rat je trajao 30 godina sve do 1991, kada je Eritrejski narodnooslobodilački front (EPLF), pobedio etiopske snage u Eritreji i preuzeo kontrolu nad zemljom. U aprilu 1993. na referendumu stanovnici Eritreje glasali su gotovo jednoglasno u korist nezavisnosti sa 99.79%. Formalno međunarodno priznanje samostalne i suverene Eritreje dogodilo se kasnije iste godine.
Osamostaljenje 230п|мини|desno|Moderne građevine u glavnom gradu Asmari.
Eritrejsko-etiopijski rat bio je oružani sukob između Eritreje i Etiopija između 1998. i 2000. Razlog rata bio je konflikt oko granice između novopriznate države Eritreje i Etiopije, i suprotnosti iz građanskog rata koji je završen 1991. Sukob je prerastao u rovovski rat. Obe strane postigle su dogovar o primirju. U decembru 2000. dolazi do potpisivanja mirovnog ugovora u Alžiru. Pretpostavlja se da je u ratu poginulo najmanje 100.000 vojnika, 19.000 eritrejskih vojnika i nepoznat broj etiopskih. Etiopija nije nikada objavila službeni broj poginulih. Osim toga Etiopija je okupirala četvrtinu Eritreje, uništila veliki deo eritrejske infrastrukture, a oko 500.000 Eritrejaca je ostalo bez krova nad glavom.
Privreda Eritreje doživjelo je značajan rast u poslednjih nekoliko godina. U 2011. godini, BDP je porastao za 8,7 posto, što je čini jednim od najbrže rastućih privreda na svetu.
Vidi još Asmara Istorija Afrike Istorija Džibutija Istorija Etiopije Istorija Somalije Italijanska Eritreja Hronologija Asmare
Reference
Literatura
Peter R. Schmidt, Matthew C. Curtis and Zelalem Teka,
, Uppsala University, Uppsala.
. International Review of Economics, , .
, Uppsala University, Uppsala.
Spoljašnje veze
-{Background Note: Eritrea}- -{The Eritrean railway (in Italian)}-