thumb|right|175п|OK gest OK gest ili krug je gest koja se postiže spajanjem palca i kažiprsta u krug (O). Drži se ravno ili opušteno u vazduhu.
U svijetu ima vrlo različita značenja: U sjevernoj i srednjoj Evropi, Sjevernoj Americi i Okeaniji znak je za okej ili sve je u redu, dok u Južnoj Americi ima značaj kojim se muškarca označava homoseksualcem pa se koristi kao vulgarni gest.
U Italiji znači -{Pico Bello}-, u Francuskoj -{Très bien}-; izraz koji znači da je nešto izvrsno.
Neke od poznatih ličnosti koje prave OK gest su: američki političar Barak Obama, američki biznismen i političar Donald Tramp, turski političar Redžep Tajip Erdogan, bosanskohercegovački političar Bakir Izetbegović, hrvatski glumac i voditelj Tarik Filipović, hrvatski sportski radnik Zdravko Mamić, hrvatski i bosanskohercegovački glumac Enis Bešlagić, američki politički analitičar i desničarski aktivista Majkl Sernovič i dr.
Opis thumb|Gest thumb|Emodži verzija gesta OK gest(a) ili OK znak ili prsten gest (simbol/emodži: „👌”) predstavlja gest koji se pravi spajanjem palca i kažiprsta tako da se formira krug, pri čemu se ostali prsti drže ispruženi ili opušteni dalje od dlana. Koristi se, na primjer, kada ronilac pod vodom poručuje „Dobro sam” ili pita „Jesi li dobro?” („Jesi li OK?). U većini zemalja gdje je engleski jezik preovlađujući, gest označava odobravanje, pristanak odnosno da je sve dobro ili „okej”. U drugim kontekstima ili kulturama, slične geste mogu da imaju različita značenja ili konotacije, uključujući negativne, napadačke, finansijske, numeričke, devocionalne, političke, ili lingvističke.
Pozitivne konotacije Klasična upotreba thumb|upright|Statua Bude na Tajlandu prikazuje gest kao pozu -{Vitarka Mudrā}-
Prsten gestovi, koji se prave kažiprstom i palcem pri čemu su ostali prsti opruženi, javljali su se u Grčkoj još u petom vijeku p. n. e.; mogu se vidjeti na kao izraz ljubavi — palac i kažiprst mimikuju usne u poljupcu. Kada jedna osoba pokazuje ovo prema drugoj u drevnoj Grčkoj, gest je bio takav da se istim izražava ljubav prema drugome; sentiment više karakteriše značaj dodira vrhova prstiju nego prsten koji se formira prstima. Kao izraz pristanka i odobravanja, gest je zabilježen i u Rimu prvog vijeka, gdje se nalazi u upotrebi retoričara Kvintilijana koji je pravio isti. Kvintilijanova hejronomija odražava varijacije u kontekstu upotrebe gesta tokom specifičnih tačaka govora: otvaranje, davanje upozorenja ili pohvale ili optuživanje, te okončavanje deklamacije.
U savremenije doba, znak se javlja kod budističke i hinduističke dijaspore kao simbol unutrašnjeg savršenstva. Etolog Dezmond Moris opisuje da se spojenim palcem i kažiprstom izražava preciznost razumijevanja nečega doslovno ili figurativno, te da oblik koji se formira spajanjem ova dva prsta predstavlja sažetost savršenstva — krug; stoga je međukulturalna poruka gesta da je nešto „egzaktno tačno” ili „savršeno/perfektno”.
U Napulju, gesta se dugo koristila da se simbolizuje ljubav i brak, što je bio i običaj u susjednoj Grčkoj, ali specifično sa palcem okrenutim nagore, dok je gesta napravljena tako da je palac okrenut ka dolje predstavljala ruku koja drži terazije. Širom Italije, gest je ostao u upotrebi kao jedna od tačaka konverzacije; kasnije je izražavao diskurzivnu preciznost, ali kada se drži čvrsto u uzvišenoj poziciji s prstima koji strše prema nebu — postao je amblem (simbol) savršenstva.
Prvi zapisi o upotrebi znaka u svijetu engleskog govornog područja datiraju iz 1644. godine: britanski ljekar i filozof Džon Balver u djelu -{Chirologia}- kaže: „Prirodni jezik šake činili su govorni pokreti i time diskursni gestovi.” Među više gestova rukama koje je opisao Balver, jedan je opisao kao „Vrh prednjeg prsta [kažiprst] pomjeren da se spaja s noktom palca koji je do njega, ostali prsti su opušteni”; rekao je i da je to bilo „zgodno za one koji se povezuju, razlikuju ili razumijevaju”.
„OK” thumb|upright|left|Karikatura Ujke Sema koji pravi „OK” gest u crtanom programu za
Do početka 19. vijeka u SAD, gest se povezivao sa slovima „O” (koje se piše kružnim pokretom) i „K” (koje liči na raširene prste). Iako nije tačno poznato kako su se ’poklopili’ OK gest i odgovarajuća verbalna ekspresija, profesor Alen Voker Rid datira porast upotrebe gesta u 1839. godinu — humoristički prilog Boston morning posta u kojem se opisuje izraz „-{o.k.}-”u značenju „sasvim dobro” (), sugerišući komično pogrešno navedena slova akronima — u vrijeme kada su i drugi akronimi bili pogrešno pisani i takve riječi ’u modi’. Nekoliko drugih listova u Bostonu, Njujorku i Filadelfiji sadržalo je izraz u svojim kolumnama, pri čemu se „-{all correct}-” navodilo kao -{oll korrect}-; tako je fraza postala dio kolokvijalnog američkog engleskog jezika.
Sljedeće godine, Demokrate su počele da koriste frazu i prateći gest kao znak podrške kampanji za reizbor Martina van Bjurena. Stanovnik Kinderhuka (Njujork), Van Bjuren je bio naširoko poznat po svom nadimku „Stari Kinderhuk” (), pa su inicijali „-{O.K.}-” postojano privlačili pažnju kao izraz odobravanja. U Njujorku, pristalice Van Bjurena formirale su Demokratski klub O.K. i koristili gestu kao njegovo obilježje, pri čemu je slogan „O.K.” imao dvostruko značenje u krilatici kluba: „Stari Kinderhuk je sasvim dobar.” (). I fraza i gest našli su put do novina u okruženju, putem političkih crtanih programa, time dalje šireći ovaj izraz. Nakon što je Van Bjuren izgubio od Vilijama Henrija Harisona, O.K. je prosto postalo satirično, i to u značenju „Užasna propast/katastrofa” ().
Uprkos gubitku Van Bjurena i usljedjelom raspadu Demokratskog kluba O.K., gest je od tada uveliko korišten u značenju „sve je u redu” ili „dobro” u SAD. Kao gest, njegova konotacija je više pozitivna nego riječ „OK”, koja može označavati da je nešto prosto osrednje, zadovoljavajuće na samo osnovnom nivou, kao u rečenici „Obrok je bio OK.”. Gest se obično razumijeva kao znak odobravanja, a ponekad se koristi sinonimno sa zapadnjačkim gestom „držimo fige” ().
Kako je počeo da se koristi u politici već treći vijek, u 21. vijeku znak je koristio predsjednik Barak H. Obama.
Ronjenje sa bocom thumb|Ronilački signal koji znači „Sve OK”; koristi se i kao pitanje i kao odgovor na to pitanje
U rječniku koji koriste ronioci, OK znak je specifičan po značenju „sve je u redu” (primjer regulatorne organizacije je ). Ronioci uče da uvijek koriste ovaj znak a ne gest podizanja palca pošto potonji označava da ronilac počinje da izranja. Gest se takođe koristi kao sredstvo ’čekiranja’ (npr. potvrda pozicije) — tada jedan ronilac pita drugog „Sve OK?”, a odgovor je u značenju „Da, sve je OK.”.
Na udaljenostima gdje je standardni OK gest možda teško vidljiv, ronioci koriste veće signale kao alternativu, bilo da je jedna ruka podignuta iznad glave i lakat izvijen po strani ili da se obje ruke diraju iznad glave tako da ruke formiraju „O” (u značenju „OK”). Ovaj gest koji se pravi cijelim tijelom takođe se koristi u značenju „OK” u Japanu gdje gest jednom rukom ima konotaciju monetarne transakcije a ne u značenju da je nešto OK/dobro. Ovakav OK gest koji prave dvije ruke dodat je 2010. godine u Unikod pod nazivom ’Lice sa OK gestom’ () — -{U+1F646}-, „🙆”; postao je dio Emodžija godine 2015.
Novac thumb|upright|left|Ilustracija iz naloga gestova iz 1880-ih korištenog u Meksiku
U Japanu, prsten gest koji se pravi jednom rukom koristi se da simbolizuje novac, a u ovom kontekstu kružni oblik prstiju predstavlja kovanicu. Ponekad se znak koristi da se izbjegne verbalna nezgrapnost u izražavanju kad se priča o novcu ili pita za novac. U drugim kontekstima, može da se koristi kao implikacija za mito ili drugu nedopuštenu finansijsku transakciju, ili pak kao signal za pozivanje nekoga u poslovne pregovore.
U drugim dijelovima svijeta, gest može da se povezuje s pominjanjem novca, finansijskih transakcija, bogatstva ili skupocjenosti predmeta. Zabilješke o korištenju gesta da se označi bogatstvo osobe ili status dokumentovane su i navodi se da je ovo bila praksa u Meksiku potkraj 19. vijeka.
Mudra thumb|Vitarka mudra, Tarimska kotlina, 9. vijek
Pri praktikovanju joge, gest je poznat kao -{chin mudra}- (čin mudra — „pečat svjesnosti”), kada je dlan dolje, odnosno -{jnana mudra}- (džnana mudra — „pečat mudrosti”), kada je dlan gore ili u drugim položajima kao što je ispred srca. Neke škole joge koriste zamjenljivo izraze čin i džnana mudra, dok druge tvrde da „prvotna rezultuje suptilnim osjećajem ukorijenjenosti, potonja je smisao lakoće”, ili da je džnana „pasivno uzimanje položaja” dok je čin „aktivno davanje položaja”. Kod ovih mudri, srednji, domali i mali prst predstavljaju tri gune ili radže, tame i satve, koje, kada su u harmoniji, sjedinjavaju atman i brahman, odnosno individualnu dušu i univerzalnu dušu. Dodirivanje palca i kažiprsta predstavlja tu uniju — ili „jogu” — svjesnosti. U budizmu, gest se naziva vitarka mudra (pečat diskusije) i koristi se da se naglasi značenje riječi.
Znakovni jezik Većina jezika kombinuje oblike ruku, pokrete i položaje u odnosu na ostatak tijela, kao i dodatne jezike tijela i facijalno izražavanje (izražavanje stavom ili pokretom lica). Kao i kod drugih znakova rukom ili rukama, OK gest može da se kombinuje s drugim elementima da se dobije raznoliko značenju u više znakovnih jezika.
Monaška komunikacija Gest palca i kažiprsta da se formira prsten pri čemu su ostali prsti opruženi datira još u 10. vijek u Evropi kada su u pitanju grupe standardizovanih crkvenih znakova komunikacije koje su koristili hrišćanski monasi kao zavjet tišine a da bi se predstavili brojni religijski rituali i objekti. Na primjer, kada se gest napravi i ruka je ispred to predstavlja oblaciju Bogu. Kada se dodirnu usta označava se uzimanje jela. Kada se doda znaku za „knjigu” pri čemu je dlan otvoren, predstavlja specifičan himnal, a O-oblik znaka predstavlja oznaku „O” kojom počinje većina himni. Ako palac i kažiprst diraju određen dio odjeće ili tijela kao što je kapuljača raso, uvojak kose ili koža na lijevoj strani, gest može da označava raznolike objekte poput „monaha”, „konja” ili „pergamenta”.
Znakovni jezik prerijskih Indijanaca thumb|Crtež iz 1880. godine; prikazuje osobu koja pokazuje znak za „Sunce” na
U sjevernoameričkom (, PISL), gest označava Sunce kada se ruka drži ispred lica ili pomjera lučno prateći putanju Sunca. Kada je ruka podignuta u nebo i izdiže se, to je znak za visoko podne. Prajmer PISL-a odštampan u izdanju lista -{Our Forest Children}- Kanadske provincijalne škole 1888. godine, precizira da se lijeva ruka koristi za pokazivanje izlaska sunca a desna za zalazak. Više komplikovana serija pokreta rukama u položaju kad je gesta napravljena, kao što je npr. crtanje ili urezivanje odnosno pružanje oponašanjem elastičnosti može da označava smrt — ili specifičnije: „Nakon dugo vremena, umireš.”
Američki znakovni jezik U savremenom (, ASL), gest može da označava više različitih stvari u zavisnosti od toga kako se primjenjuje. Štipavi potez palca i kažiprsta nerijetko predstavlja nešto malo. Na primjer, znak za kućnu muhu pravi se tako što se oponaša muha koja zuji naokolo. U ASL-u, gestom se takođe može prenijeti informacija o odabiru nečega: Kada se pomjeri s jedne strane na drugu aludirajući na uzimanje nečega i spuštanje toga dolje, označava se „odredba” (). Kada se spojeni palac i kažiprst gesta postave u rupu napravljenu drugom rukom, označava se „glas(anje)” (). Znak za „izbor” () dobija se kada se uzastopno naprave znakovi za „glas(anje)” i „odredbu”.
Daktilologija thumb|100px|left|Slovo -{F}- u Američkom ručnom alfabetu