thumb|250px|Raskrsnica na više nivoa, zgrade, kuće i parkovi u Šangaju, Kina. thumb|250px|Građevinski inženjeri Uprave doline Tenesi nadgledaju hidrauliku modela brane Teliko
Niskogradnja je profesionalna inženjerska disciplina koja se bavi projektovanjem, izgradnjom i održavanjem fizičkog i prirodno izgrađenog okruženja, uključujući javne radove kao što su putevi, mostovi, kanali, brane, aerodromi, kanalizacioni sistemi, cevovodi, i železnice.
Niskogradnja je tradicionalno podeljena na nekoliko poddisciplina. Smatra se jednom od najstarijih inženjerskih disciplina Niskogradnja se može odvijati u javnom sektoru od opštinskih odeljenja za javne radove do saveznih vladinih agencija, kao i u privatnom sektoru od lokalnih firmi do kompanija Forčun Global 500.
Istorija Niskogradnja kao disciplina
Niskogradnja kao deo građevinarstva je vid primene fizičkih i naučnih principa za rešavanje društvenih problema, a njena istorija je zamršeno povezana sa napretkom u razumevanju fizike i matematike kroz istoriju. Pošto je niskogradnja široka profesija, uključujući nekoliko specijalizovanih poddisciplina, njena istorija je povezana sa poznavanjem struktura, nauke o materijalima, geografije, geologije, tla, hidrologije, nauke o životnoj sredini, mehanike, upravljanja projektima i drugim oblastima.
Kroz antičku i srednjovekovnu istoriju većinu arhitektonskog projektovanja i izgradnje izvodile su zanatlije, kao što su klesari i stolari, uzdižući se do uloge majstora graditelja. Znanje se zadržavalo u cehovima i retko je poboljšavano naprecima. Strukture, putevi i infrastruktura koji su postojali su se ponavljali, pri čemu je povećanje obima bilo postepeno.
Jedan od najranijih primera naučnog pristupa fizičkim i matematičkim problemima primenljivim na građevinarstvo je Arhimedov rad u 3. veku pre nove ere, uključujući Arhimedov princip, koji je u osnovi našeg razumevanja uzgona, i praktična rešenja kao što je Arhimedov vijak. Bramagupta, indijski matematičar, koristio je aritmetiku u 7. veku nove ere, zasnovanu na hindu-arapskim brojevima, za proračune iskopavanja (zapremina).
Niskogradnja kao profesija
Inženjerstvo je bio aspekt života od početaka ljudskog postojanja. Najranija praksa građevinarstva je verovatno počela između 4000. i 2000. pre nove ere u starom Egiptu, civilizaciji doline Inda i Mesopotamiji (drevni Irak) kada su ljudi počeli da napuštaju nomadsko postojanje, stvarajući potrebu za izgradnjom skloništa. Tokom ovog vremena, transport je postao sve važniji što je dovelo do razvoja točka i jedrenja.
thumb|220px|Leonhard Ojler je razvio teoriju koja objašnjava izvijanje stubova. Sve do modernog vremena nije postojala jasna razlika između građevinarstva i arhitekture, a termin inženjer i arhitekta su uglavnom bile geografske varijacije koje se odnose na isto zanimanje i često se koriste naizmenično. Konstrukcije piramida u Egiptu (oko 2700–2500 pne) predstavljaju neke od prvih primera velikih konstrukcija u istoriji. Drevne istorijske tekovine niskogradnje obuhvataju sistem upravljanja vodama Kanat u današnjem Iranu (najstariji među njima je stariji od 3000 godina i duži od 71 km (44 mi)), Apijski put rimskih inženjera (oko 312 pne), i stupe izgrađene u drevnoj Šri Lanki kao Jetavanaramaja i opsežne radove na navodnjavanju u Anuradapuri. Rimljani su razvili civilne strukture širom svog carstva, uključujući posebno akvadukte,Gargarin, M. and Fantham, E. (eds). .Taylor, Rabun, M., (2002), Tiber River bridges and the development of the ancient city of Rome, pp. 16–17, accessed 22 June 2013 insule, luke, mostove, brane i puteve.
thumb|250px|Rimski akvadukt [izgrađen oko 19 pne], Pont du Gard, Francuska
U 18. veku, termin građevinsko inženjerstvo je skovan da inkorporira sve što je civilno za razliku od vojnog inženjeringa. Godine 1747, u Francuskoj je osnovana prva ustanova za nastavu građevinarstva, Nacionalna škola za mostove i puteve; i više primera usledilo je u drugim evropskim zemljama, poput Španije. Prvi samoproglašeni građevinski inženjer bio je Džon Smiton, koji je konstruisao svetionik Ediston. Godine 1771, Smiton i neke njegove kolege osnovali su Smitonsko društvo građevinskih inženjera, grupu lidera struke koji su se neformalno sastajali. Iako je bilo dokaza o nekim tehničkim sastancima, delovanje grupe je u maloj meri prevazilazilo uobičajene aktivnosti društvenog života.
thumb|left|220px|Džon Smiton, „otac niskogradnje” Godine 1818, u Londonu je osnovana Institucija građevinskih inženjera, a 1820. ugledni inženjer Tomas Telford postao je njen prvi predsednik. Institucija je dobila Kraljevsku povelju 1828. godine, kojom je građevinarstvo formalno priznato kao profesija. Ova povelja definiše građevinarstvo kao:
Građevinsko obrazovanje
Prvi privatni koledž koji je predavao građevinsko inženjerstvo u Sjedinjenim Državama bio je Univerzitet Norvič, koji je 1819. osnovao kapetan Alden Partridž. Prve diplome građevinarstva u Sjedinjenim Državama dodelio je Politehnički institut Rensilier 1835. godine. Prvu takvu diploma koja je dodeljena ženi dao je Univerzitet Kornel Nori Stenton Bleč 1905. godine.
U Velikoj Britaniji tokom ranog 19. veka, podela između građevinskog i vojnog inženjerstva (koje je predavala Kraljevska vojna akademija u Vulviču), zajedno sa zahtevima industrijske revolucije, pokrenula je nove inicijative za inženjersko obrazovanje: Klasa građevinarstva i rudarstva osnovana je na Kraljevskom koledžu u Londonu 1838. godine, uglavnom kao odgovor na rast železničkog sistema i potreba za kvalifikovanijim inženjerima, privatni Koledž za građevinske inženjere u Patniju je osnovan 1839. godine, a osnovana je prva katedra za inženjering u Velikoj Britaniji na Univerzitetu u Glazgovu 1840. godine.
Bit građevinske tehnike
Građevinska tehnika je veština kojom ljudi od izvornih ili prerađenih darova prirode osmišljeno (planirano) sastavljaju nove tvorevine povezane s tlom, odnosno fiksirane na zemlju, pa se njima koriste.
Prirodni materijali kao što su: kamen, drvo, zemlja (glina), ali i veštački: opeka, kreč, beton i čelik, omogućavanju osmišljeno povezivanje sa tlom u jednu celinu koja se naziva građevinskim objektom ili građevinom.
thumb|250px|Most Juscelino Kubiček - primena parabola u zakrivljenim elementima
Važnost tehničkog crtanja u suvremenom komuniciranju
Kod osmišljavanja neke građevine, objekta ili konstrukcije stručnjak-projektant rešava zadatak na papiru prostoručnim skiciranjem olovkom. Prema usvojenoj prostoručnoj skici elementa ili objekta projektant izrađuje konačan crtež ili nacrt po pravilima tehničkog crtanja. Nacrti moraju biti grafički prikazani tako da ih drugi izvođači, obrtnici, poduzetnici i sl. mogu tačno razumeti i na osnovu crteža izraditi objekt kako ga je projektant zamislio.
Može se reći da su tehnički crteži neka vrsta međunarodnog pisma koje stručnjaci mogu napisati, čitati i razumeti. Prema tome, tehnički crtež mora biti jasan, uredan, precizan i nadasve tačan.
Poddiscipline thumb|right|250px|Most Akaši Kajkjo u Japanu, trenutno drugi po dužini viseći raspon na svetu.. by Manfred Gerner. Thimphu: Center for Bhutan Studies 2007.Lhasa and Its Mysteries by Lawrence Austine Waddell, 1905,
Postoji veliki broj poddisciplina u okviru širokog polja građevinarstva. Opšti građevinski inženjeri blisko sarađuju sa geodetima i specijalizovanim građevinskim inženjerima na projektovanju gradnje, drenaže, trotoara, vodosnabdevanja, kanalizacije, brana, električnog i komunikacionog snabdevanja. Opšti građevinski inženjering se takođe naziva lokacioni inžinjering, grana građevinarstva koja se prvenstveno fokusira na pretvaranje zemljišta iz jedne namene u drugu. Lokacioni inženjeri se bave obilaženjem lokacije projekta, oni se sastaju sa zainteresovanim stranama i pripremaju planove izgradnje. Građevinski inženjeri primenjuju principe geotehničkog inženjerstva, građevinarstva, inženjerstva životne sredine, saobraćajnog inženjerstva i konstrukcionog inženjerstva na stambenim, komercijalnim, industrijskim i javnim radovima svih veličina i nivoa izgradnje.
Obalsko inženjerstvo
thumb|250px|Osteršeldekering, barijera od olujnog udara u Holandiji.
Obalski inženjering se bavi upravljanjem obalskim područjima. U nekim jurisdikcijama, termini primorska odbrana i obalska zaštita znače odbranu od poplava, odnosno erozije. Obalska odbrana je tradicionalniji izraz, ali je i menadžment obale ušao u upotrebu.
Građevinsko inženjerstvo
Građevinsko inženjerstvo obuhvata planiranje i izvođenje, transport materijala, razvoj lokacije na osnovu hidrauličkog, ekološkog, strukturalnog i geotehničkog inženjeringa. Kako građevinske firme imaju tendenciju da preuzimaju veći poslovni rizik od drugih tipova firmi, građevinski inženjeri se često angažuju u transakcijama vezanim za poslovanje, na primer, sastavljanje i pregled ugovora, procena logističkih operacija i praćenje cena zaliha.
Antiseizmičko inženjerstvo
Antiseizmičko inženjerstvo uključuje projektovanje konstrukcija koje će izdržati opasnu izloženost zemljotresu. Antiseizmičko inženjerstvo je poddisciplina građevinskog inženjerstva. Glavni ciljevi antiseizmičkog inženjerstva su razumevanje interakcija struktura na nestabilnom tlu; predviđanje posledica mogućih zemljotresa; i projektovanje, izgradnja i održavanje objekata za rad u slučaju zemljotresa u skladu sa građevinskim propisima.
Geotehničko inžinjerstvo
thumb|250px|Fazni dijagram tla koji pokazuje težine i zapremine vazduha, tla, vode i šupljina.
Geotehničko inženjerstvo proučava stene i zemljište koji podržavaju građevinske sisteme. Znanja iz oblasti nauke o tlu, nauke o materijalima, mehanike i hidraulike se primenjuju zarad bezbednog i ekonomičnog projektovanja temelja, potpornih zidova i drugih konstrukcija. Ekološki napori na zaštiti podzemnih voda i bezbednom održavanju deponija pokrenuli su novu oblast istraživanja pod nazivom geoekološki inženjering.
Identifikacija svojstava tla predstavlja izazov za geotehničke inženjere. Granični uslovi su često dobro definisani u drugim granama građevinarstva, ali za razliku od čelika ili betona, svojstva materijala i ponašanje tla je teško predvideti zbog njegove varijabilnosti i ograničenja u ispitivanju. Štaviše, tlo pokazuje nelinearnu (zavisnu od naprezanja) čvrstoću, krutost i dilatanciju (promena zapremine povezana sa primenom napona smicanja), što čini proučavanje mehanike tla još težim. Geotehnički inženjeri često rade sa profesionalnim geolozima, stručnjacima za geološko inženjerstvo i naučnicima tla.
Nauka o materijalima i inženjerstvo
Nauka o materijalima je usko povezana sa građevinarstvom. Proučava osnovne karakteristike materijala i bavi se keramikama, kao što je beton i mešavina asfaltnog betona, jakim metalima kao što su aluminijum i čelik, i termoreaktivnim polimerima uključujući polimetilmetakrilat (PMMA) . Makeitfrom.com. Retrieved 2015-03-23. i ugljenična vlakna.
Inženjering materijala obuhvata zaštitu i prevenciju (boje i završne obrade). Legiranje kombinuje dve vrste metala da bi se proizveo drugi metal sa željenim svojstvima. To uključuje elemente primenjene fizike i hemije. Sa nedavnom pažnjom medija o nanonauci i nanotehnologiji, inženjerstvo materijala je na čelu akademskih istraživanja. Ono je takođe važan deo forenzičkog inženjeringa i analize grešaka.
Razvoj i planiranje lokacije
thumb|Nacrt plana predložene lokacije mešovite namene
Razvoj lokacije, takođe poznat kao planiranje lokacije, fokusiran je na planiranje i razvojni potencijal lokacije, kao i na rešavanje mogućih uticaja usled izdavanja dozvola i izazova životne sredine.
Strukturno inženjerstvo
thumb|left|250px|Primer izgradnje plitkih temelja