thumb|Neira Vilas assinando Xosé Neira Vilas (Vila de Cruces, Galiza, 3 de novembro de 1928 - Vila de Cruzes, 27 de novembro de 2015) foi um escritor galego.

Biografia Filho de camponeses, estudou comércio por correspondência. Em 1949 emigrou para a Argentina, entrando em contato com galeguistas como Luís Seoane, Rafael Dieste, Ramón Suárez Picallo, Lorenzo Varela ou Ramón de Valenzuela.

Em 1953 funda as Mocidades Galeguistas. Casou-se com a escritora Anisia Miranda em 1957 e funda a editorial Follas Novas. Em 1961 marcha para Cuba.

Após trinta e um anos na ilha caribenha, já jubilado, regressou para a Galiza em 1994 para morar em Gres (Vila de Cruces, Galiza). Dirige a Fundação Xosé Neira Vilas e continua com o trabalho cultural e jornalístico.

Neira Vilas é membro numerário da Real Academia Galega, Doutor Honoris Causa pelas Universidades da Corunha e Habana, Prêmio da Crítica Espanhola (narrativa) e prêmio da Crítica Galega (ensaio). Recebeu a medalha Castelao, o Pedrão de Honra, o prêmio Celanova Casa dos Poetas e o Prêmio Trasalba (2004).

Características da narrativa Sua obra Memorias dun neno labrego ("Memórias de um menino camponês") é o livro mais lido da história da literatura galega. Tanto esta quanto outras obras posteriores refletem o mundo rural e a emigração. Entre os romances que refletem o mundo rural se tem de distinguir entre as de protagonista infantil e adulto.

As de protagonista infantil, formam o chamado "ciclo da criança" e são: Memorias dun neno labrego, Cartas a Lelo e Aqueles anos do Moncho.

Entre as que refletem o agro galego desde a perspectiva adulta recreiam toda a sua crueza: Xente no rodicio (Gente no rodício), A muller de ferro e Querido Tomás.

Com outras temáticas, mas ainda permanecendo um substrato rural, são as obras Lar, Nai (Mãe) e Pan (Pão). O mundo da emigração aparece em Caminho bretemoso.

Neira Vilas escreveu também livros para crianças, entre os que se destacam Espantallo amigo, O cabaliño de buxo (O cavalinho de buxo), A marela Taravela, Contos vellos pra rapaces novos (Contos velhos para rapazes novos) e Chegan forasteiros.

Em colaboração com a sua esposa, a cubana Anisia Miranda, publicou um livro de de canções e poemas intitulado Cantarelas e contos para xente miúda.

Obra Narrativa Memorias dun neno labrego, 1961 Xente no rodicio, 1965 Camiño bretemoso, 1967 Historias de emigrantes, 1968 A muller de ferro, 1969 Cartas a Lelo, 1971 Remuíño de sombras, 1973 Lar, 1974 Aqueles anos do Moncho, 1977 Querido Tomás, 1980 Nai, 1980 Tempo novo, 1987 Espantallo amigo, 1987 Pan, 1987 De cando Suso foi carteiro, 1988 O home de pau, 1999 Chegan forasteiros, 1992 Contos de tres mundos, 1995 Relatos mariñeiros, 2003

Narrativa para nenos Espantallo amigo, 1971 O cabaliño de buxo, 1971 A marela Taravela, 1973 Contos vellos pra rapaces novos, 1983

Poesía Dende lonxe, 1960 Inquedo latexar, 1969 Poesía recadada, 1994 Dende Gres, 2004

Ensaio Galegos no Golfo de México, 1980 Encrucilladas, 1981 Castelao en Cuba, 1983 A prensa galega en Cuba, 1985 Guerrilleiros, 1991 Na outra banda do mar, 1992 Charamuscas, 1993 Memoria da emigración, 1994 Eduardo Blanco-Amor, dende Buenos Aires, 1994 Memoria da emigración II, 1995 A lingua galega en Cuba, 1995 Galegos que loitaron pola independencia de Cuba, 1998 Crónicas galegas de América I. Rolda primeira, 2000 Manuel Murguía e os galegos da Habana, 2000 Crónicas galegas de América II. Rolda segunda, 2001 Crónicas galegas de América III. Rolda terceira, 2002 O sarillo do tempo, 2004 Xentes e camiños, 2005 Vinte anos retornando, 2006 Arredor do mundo, 2007

Ligações externas

Fundação Neira Vilas Biografia na BVG Entrevista em Vieiros (inclui vídeo)

Categoria:Naturais de Pontevedra (província) Categoria:Escritores da Galiza