Canens Arriu AubTop'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana. o meilèu Canens e ArriaubToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc :Â http://bdtopoc.org segon las règlasRèglas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2 (Canenx-et-Réaut en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre deu territòri

Toponimia Canens Las fòrmas ancianas que son ecclesia Sancti Saturnini de Canet, en 1266, par. de Canenx, en 1274, de Canenx, cap a 1320, capellanus de Canen, cap a 1375, Canenx, mapa deu sègle XVII, Canens, mapa de 1714, Canenx, mapa de 1733. La prononciacion qu'ei [ka'nens] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 65-66.

Com Canens (Hauta Garona), Canens que vieneré deu nom germanic d'òme Cano, dab lo sufixe germanic -ing Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 141. Bénédicte Boyrie-Fénié qu'admet l'idèa deus principaus toponimistas, un nom germanic Cano e lo sufixe tanben germanic -ingos, mès que hè remarcar la conservacion de -n- intervocalica necessita un etime dab -nn- ; l'amudiment de -n-, pr'aquò, qu'ei pas sistematic dens los noms gotics de personas o alavetz lo manlèu deu nom de persona qu'e's fixè après l'epòca de validitat de l'amudiment d'aquera -n- intervocalica (haut o baish, après lo sègle V o VI)Jean-Pierre Chambon, Yan Greub, Notes sur l'Âge du (Proto)Gascon, in Revue de Linguistique Romane, n° 263-264, julhet-decembre 2002, p. 477 e 487-488.

Arriaub Las fòrmas ancianas que son ecclesia Sancti Medardi d'Arriault, cap a 1320, d'Arrialbo, de Rialbo, en latin, en 1336 e 1340, capellanus Sancti Michaelis d'Arrialbo, en latin, cap a 1375, Arriaup, mapas de 1714 e 1733. La prononciacion qu'ei [a'rrjawp]. Lo sens qu'ei en latin rivu albu, « riu de las aigas claras », motivat per un afluent de Dosa. Com i avè un espitau mençonat en 1147 e qui depenè deu priorat de Boga, Bénédicte Boyrie-Fénié que's pensa lo nom data de la fin de l'epòca romanica . Hòra de a prostetic, lo nom qu'ei identic a Riaub (grafiat Rialb en catalan per vocalizacionofobia sistematica), mès la motivacion qu'ei diferenta : lo nom deu riu que s'explica per la sedimentació calcària Antoni Bach i Riu, Manel Gabriel i Forn, La Baronia de Rialb: un esbós històric, ed. Diputació de Lleida, 1995, col·lecció=Viles i Ciutats; 24 isbn=84-87029-70-1Nomenclàtor oficial de la toponímia major de Catalunya; sobre la Baronia de Rialb Josep Moran, Mar Battle, Joan Anton Rabella, Topònims Catalans: etimologia i pronúncia, ed. Publicacions de l'Abadia de Montserrat, Barcelona, octobre 2002, p. 36 e 96 isbn=84-8415-431-9. Reaup qu'ei benlhèu tanben un nom de medisha origina.

La fòrma grafica deu nom de la comuna Bénédicte Boyrie-Fénié qu'escriu Canens Arriu Aub, nom qui compòrta tres anomalias : la separacion énter lo nom Arriu e l'adjectiu Aub; l'abséncia de e énter los dus noms, qui son los de vilatges e ancianas parròpias diferents, çò qu'ei d'autant mei paradoxau qu'aqueth e(t) ei dens lo nom oficiau; cèrtas, que dona la prononciacion [ka'nens a'rrjawp], mès arren pròva pas que lo nom de l'ensemble ei pas ua reconstruccion a partir deus dus elements; dens lo segond toponime, lo restabliment de u etimologic d'Arriu, absent pr'aquò de totas las atestacions despuish lo sègle XIV; per un parlar foneticament conservator, qui tant vau díser « ac pronóncia tot », lo sol descodatge possible que seré [a'rriw 'awp], donc ua prononciacion erronèa; aquera manca de clartat fonologica qu'ei insuportabla.

En l'abséncia d'informacion navèra, la grafia regulara qu'ei Canens e Arriaub.

Istòria Canens e Arriaub que formèn ua sola comuna enter 1790 e 1794 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=6793.

Administracion

Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Labrit; qu'ei adara deu canton de Hauta Lana Armanhac (burèu centralizator Labrit).

Demografia

Lòcs e monuments thumb|300px|left|La glèisa de Sent Miquèu d'Arriaub.

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben Comunas de las Lanas

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de las Lanas Categoria:Lanas Categoria:Comuna de Gasconha