Alard de Cans (ancianas grafias Alart; Cans, Caus,L'astrado, Volume 12, 1975. Aquesta revista en nòrma mistralenca traduís e transcrís Bloundèu (de Blondel) mas manten la grafias medievalas Alart de Caus, la Halle, etc. Es probable qu'aqueles felibres coneissián pas una fòrma occitana. Caux, Chans; fl.1235-c.1250) foguèt un trouvère e cavalièr d'origina artesenca,Alart de Chans | Arlima - Archives de littérature du Moyen Âge actiu en ArràsArchives historiques et littéraires du nord de la France, et du midi de la Belgique. Volume 3, 1841. vèrs 1250. Es lo filh del cavalièr Renaud de Crosilhas, qu'esposèt la dama Ermentruda de Cans e fondèt una branca cabdeta de la familha de Crosilhas. Lor senhoriá èra basada al castèl de Cans, uèi desparegut, sus lo territòri comunal de Coutiches près d'Orchies (Flandra).
Segon Elisa Verzilli, solament l'òbra E serventois, ariere t'en revas pòt èsser atribuïda a li amb certitud, supausada d'èsser escrich pendent lo tèrç mejan del sègle XIII.Alard de Chans. Elisa Verzilli, Prosopographical Atlas of Romance Literature, Sapienza, Università di Roma., sègle XXI.
Almens doas de sas òbras son coneguts: Un sirventés: E! serventois, arriere t'en revas. Un cançon: Loiaul amor k'est dedens fin cuer miseAlard de Cans. JONAS - Section Romane - IRHT
Nòtas e referéncias
Categoria:Artés Categoria:trouvère Categoria:trouvère del sègle XIII