LespièlaToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Lespielle en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Germenau La prononciacion qu'ei [jerme'naw]. Las fòrmas ancianas que son Germenau en 1385, Germanau au sègle XIVau, Germenaut en 1683, Germenaud (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Lespielle-Germenaud-Lannegrasse [en 1833], a la data de la fusion de las tres comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 164 (lo nom actuau de la comuna qu'ei Lespielle despuish 1978).
Per Dauzat, Germenau, qu'ei un lòc fertile, on lo blat e vien plan, o benlhèu lo nom latin d'òmi Germinius dab lo sufixe -avum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 397, a Lespielle.
Miquèu Grosclaude qu'aima mei la prumèra explicacion de Dauzat, deu latin germen, « gèrme, brot », e sufixe qualitatiu -alem. Grosclaude que causeish lo sens de « lòc erbós, germós », segon aqueth darrèr adjectiu . Grosclaude s'explica pas sus la conservacion de -n- intervocalica. Justament, Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, que constata lo vèrbe germiar ei la fòrma bearnesa e gascona qui correspón a l'occitan centrau germenarhttps://www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1146_t1_0264_0000_2.
Lanagrassa La prononciacion qu'ei [lane'grasɔ]. Las fòrmas ancianas que son Lanagrassa au sègle XI, Lane-Grase en 1385, Lanegrace en 1538, Lanegrasse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Lespielle-Germenaud-Lannegrasse [en 1833], a la data de la fusion de las tres comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 167 (lo nom actuau de la comuna qu'ei Lespielle despuish 1978).
Lanagrassa qu'a un nom transparent, « lana fertila », motivat per la preséncia dens ua plana alluviau. A despieit de la prononciacion, Grosclaude que causeish d'escríver Lanagrassa Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 397, a Lespielle.
Lespièla La prononciacion qu'ei [les'pjɛlɔ]. Las fòrmas ancianas que son Lespiele en 1385, Laspiele en 1402, Lespiela en 1538, Laspiela en 1540, Lespielle (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Lespielle-Germenaud-Lannegrasse [en 1833], a la data de la fusion de las tres comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 164 (lo nom actuau de la comuna qu'ei Lespielle despuish 1978).
Per Dauzat, Lespièla que vien probablament deu latin spinella, lòc brostassut Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 397, a Lespielle.
Miquèu Grosclaude qu'explica l'explicacion de Dauzat ei pas acceptabla foneticament. L'evolucion regulara que mia a *espièra e non pas espièla. Un ligam dab pièla que pausa problèmas de sens. Lo nom que demora escur .
Istòria Las comunas de Germenau e de Lanagrassa qu'estón aplegadas dab Lespièla en 1833, dab lo nom oficiau de Lespielle-Germenaud-Lannegrasse, Lespielle en 1978 http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=19295. La glèisa e lo nom de Germenau qu'an dispareishut de la mapa despuish las annadas 50.
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn