AigonToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Igon en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [aj'gun]. Las fòrmas ancianas que son Ygon en 1385, Igoo en 1535, Yguon en 1538, Igon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 259.
Segon Dauzat, lo nom qu'ei escur; benlhèu un nom prelatin d'òmi. Un ligam dab lo nom germanic d'òmi Igo qu'ei dobtós Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 359. Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica lo nom ei prelatin e la terminason -on ei pas lo sufixe latin -onem. Negre, citat per Miquèu Grosclaude, qu'i ved benlhèu l'arrasic prelatina -ig .
Segon Miquèu Grosclaude, l'arrasic -ig (Negre) qu'a un sens d'« arrec, baricomba » inadaptat au site d'arribèra. Xavièr Ravièr que remarca las fòrmas ancianas semblan las d'Eigun, donc la finala -gon qu'ei benlhèu la medisha que -gun. Com a Eigun, l'ajustadís d'ua vocala diftongada a I- qu'ei tardiu, donc lo nom qu'ei shens rapòrt dab aiga. Lo nom que vien de l'arrasic basca ihi, « junc » dab lo sufixe locatiu -gun, per un sens de « lòc on i a juncs » , compatible dab lo site.
Istòria
Administracion
Demografia
2017 : 968
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn