Ventajor e SerèrToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Bentayou-Sérée en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Ventajor La prononciacion qu'ei [benta'ju], shens nasalizacion finau. Las fòrmas ancianas que son Bentaio au sègle XIIau, Bentayoo en 1385, Ventayou en 1547, Bentanhou en 1614, Bentayou en 1675, Bentayon en 1737, [Bentayou (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau)], Bentayou-Sérée despuish qu'apleguèn las duas comunas en 1845 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 202-203.
Segon Dauzat, lo nom que vien probablament de *ventalionem, derivat de ventalh. Lo nom qu'ei motivat per un lòc propici au tribalh deus ventadors Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 72.
Segon Miquèu Grosclaude, lo mot ventajor « lòc ventós » o « lòc propici au tribalh deus ventadors » existeish pas en gascon (que disen ventadèr), nimei en lengadocian (que disen ventador). Mès, que sembla ben ei lo sens deu toponime. Adara, lo vilatge qu'ei dens ua vath, e donc ei pas ventat, mès qu'a devarat. Au sud-oèst deu borg, au som d'un tuc, que i a enqüèra los vestigis d'un campanari, lo de l'anciana glèisa de Sent Joan. L'ancian site que pòt justificar lo sens deu nom .
Serèr La prononciacion qu'ei [se'rɛ], shens nasalizacion. Las fòrmas ancianas que son Sere en 1602, Séré en 1675, [Seré (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau)], Bentayou-Sérée despuish qu'apleguèn las duas comunas en 1845 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 210-211.
Dauzat e Rostaing que tractan pas de Serèr. Per Sent Seren, que horneishen lo nom latin d'òmi Serenus Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 590. Segon lo doctor Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, lo nom que deriva de cella, « petita glèisa, petit monastèri ». Lo diccionari Simin Palay, p. 903, que contién lo nom de mestièr serèr .
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom pòt pas estar Serenus pr'amor i a pas nada nasalizacion. L'accent tonica sus la darrèra sillaba que hè supausar ua consonanta finau latenta; ei pas -n, que demora -r. La causida qu'ei entre cerèr e serèr; mès lo segond qu'ei tanben vienut un patronime, çò qui va meilèu dens lo sens de serèr .
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn