La Fitòla (Lafitole en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 http://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1070&titre=lafitole situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia Aute vilatge o quartièr : Bordun.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [lafitòlo] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : La Fitole en 1285, Jordanus de Lafitola en 1300, De Ficola, de La Ficola, en latin, en 1313, De Fitola, en latin, en 1342 e 1379, La Fitole, La Fitola en 1429, à Laffitole [est] un chateau bati sur une haute motte, duquel on decouvre l'etendue de laditte plaine, et à cause de ce, quelqu'uns le nomment la Lanterne de Bigorre en 1614, Lafitole (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat, La Fitòla qu'ei lo diminutiu deu « provençau » fita, « bòrna (pèira) plantadaAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 377 a Laffite-Toupière.
Segon Miquèu Grosclaude, la Hita, deu latin petra ficta, « pèira plantada » que significava « bòrna limita », aquí de Bigòrra, deu costat de la Ribèra Baisha. Lo sufixe diminutiu -òla que permet de diferenciar lo nom deus omonimes, e sustot de La Hita Topièra, localitat vesina diferenta de Era Hita Topièra (Hauta Garona). Lo f- deu gascon notariau qu'a remplaçat h- dens la prononciacion comuna, probable pr'amor d'accentuar la diferenciacion enter las duas comunas.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha