Per conóisser totas las règlas de pronóncia de las letras, e mai d'accentuacion, vejatz: pronóncia de l'occitan.
L'alfabet occitan es una varietat de l'alfabet latin.
Lista e òrdre de las letras Segon la nòrma classica de l'occitan (en cors d'estudi al CLO), l'alfabet occitan ten 23 letras dins l'òrdre seguent:
A B C D E F G H I J (K) L M N O P Q R S T U V (W) X (Y) Z
Las letras K, W e Y se considèra que son forestièras e s'emplegan sonque dins de mots d'origina estrangièra, pas o pas gaire adaptats a l'occitan, coma whisky, watt, Kenya. Pasmens s'ordenan dintre l'alfabet occitan segon l'òrdre alfabetic internacional.
Noms de las letras Los noms de las letras son: {| class="wikitable" style="text-align:left" ! Letra ! Nom: ortografia ! Nom: fonetica(pronóncia estandard mejana,per defaut) ! Nom: fonetica(autras pronóncias regionalas,indicadas se son diferentas) |- |A a || a || || |- |B b || be, be (n)auta || || auv. , niç. va. |- |C c || ce || || auv. |- |D d || de || || auv. |- |E e || e || || auv. |- |F f || èfa || || auv. lem. , niç. va. |- |G g || ge || || auv. , lem. , gas. |- |H h || acha || || auv. lem. , niç. va. |- |I i || i || || |- |J j || ji || || lem. |- |(K k) || ca || || |- |L l || èla || || auv. lem. , niç. va. |- |M m || èma || || auv. lem. , niç. va. |- |N n || èna || || auv. lem. , niç. va. |- |O o || o (ò) ||
|P p || pe || || auv. |- |Q q || cu || || auv. |- |R r || èrra || || auv. lem. , niç. , va. , pro. |- |S s || èssa || || auv. lem. , niç. va. |- |T t || te || || auv. |- |U u || u || |- |V v || ve, ve bassa (gas. ve, ve baisha) || || auv. , lem. pro. , niç. va. gas. |- |(W w) || ve dobla || || auv. , lem. pro. , niç. va. gas. |- |X x || ixa || || auv. lem. pro. gas. , niç. va. |- |(Y y) || i grèga || || auv. lem. , pro. , niç. va. |- |Z z || izèda/izètaTDF|| o || auv. lem. , pro. , niç. va. |} Los noms de las letras son femenins: una èfa, una ce, la te. Eventualament, tanben, pòdon èsser masculins: una èfa, una ce, lo te. En aquel cas, los noms femenins be nauta (B), ve bassa (V), ve dobla (W) e i grèga (Y) devenon al masculin be naut, be bas, ve doble e i grèc.
L'elision es frequenta davant un nom de letra que comença per una vocala, segon l'us atestat per Frederic Mistral dins Lo Tresaur dau Felibritge: l'èfa, l'i (mai classic que la èfa, la i).
Signes diacritics
Remarca — Per una explica mai detalhada dels signes diacritics, vejatz: pronóncia de l'occitan > signes diacritics e tanben pronóncia de l'occitan > règlas d'accentuacion.Qualques signes diacritics servisson per modificar o precisar la pronóncia de las letras de l'alfabet occitan. L'accent grèu (_̀) se pòt trobar sus à, è, ò. L'accent agut (_́) se pòt trobar sus á, é, ó, í, ú. Lo trèma (¨) se pòt trobar sus ï, ü. La cedilha (¸) se pòt trobar sota ç. Lo ponch interior o en gascon punt interior (·) se pòt trobar entre las consonantas seguentas: n·h e s·h. S'utiliza en gascon.
Cal ben notar que los signes diacritics son obligatòris subre las majusculas tant coma subre las minusculas. Aquela règla ajuda a precisar la lectura: Índia, Àustria, Sant Çubran, FÒRÇA, SOÏSSA, IN·HÈRN (e non pas India*, Austria*, Sant Cubran*, FORCA*, SOISSA*, INHERN*'').
Vejatz tanben Occitan Grafia classica Nòrma classica Pronóncia de l'occitan
Ligams extèrnes
Categoria:Occitan Categoria:Lingüistica