Leuc (Leuc en francés) es una comuna lengadociana de las Corbièras, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia Leuc es una comuna de l'airal urban de Carcassona dins las Corbièras a 8 km de Carcassona.
Accès per la gara de Confolenç - Leuc.
vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Feudum de Leoco en 1110, Villa de Leuco en 1150, Ecclesia S. Petri de Leuco en 1115, Castrum de Leuquo en 1215, De Leucho en 1281, De Leugo entre 1282 e lo sègle XV, De Lheuco en 1347, De Leucat, comprene De Leuco [et] en 1521, Léouc en 1532, Leuc en 1781. La fòrma occitana es Léuc Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 208, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f300.item.texteImage , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [lewk]. Segon Dauzat e Rostaing, Leuc vendriá del nom gallic d'òme Leucum, etnic, de Leuci, poblada gala Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 398; segon los Feniés, vendriá d'una rasic *leuc-, « lusent » Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 94 (es un mot celtic !). Segon Delamarre, l'etime seriá līuocon, la proprietat de *Līuocos, inatestat. La conservacion del diftongue eu dins la rasic indoeuropèa *leuk-, a l'epòca celtica, es inversemblabla; cal donc supausar *līwoco- > *lioco. Los noms de persona Livocus o Liocus non son atestats Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 179, 300 e 353. Santa Fe de Licairac [A l'èst de Leuc] es un ancian priorat, a l'origina del vocable de Santa Colomba, puèi dependent de l'abadiá Santa Fe de Concas (Roergue). Las fòrmas ancianas son : Ecclesia de Licairag..., de Licairaco, quam vocant Sanctam Columbam en 1089, Villa que vocatur Licairag, ...de Lichairaco en 1090, Lecayraco en 1266, Decimarium Sancte Fidis de Lecayraco en 1269, Rector de Licayraco en 1347, Saincte Foi de Licairac en 1503, L'esglise Saincte Foi descouverte en 1641, Sainte Foy de Licairac en 1781, Arnal (cadastre) Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 377-378, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f469.item.texteImage (Arnal es un pauc al nòrd-èst). Santa Fe es una martira agenesa del temps de Dioclecian Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 398 e l'utilizacion de son nom ven de l'afiliacion del priorat. Abans lo priorat, i aviá una proprietat galloromana qu'aviá probablament Licarius per mèstre (sufixe -acum). Un Licari, amiral bizantin originari d'Itàlia del Nòrd, es conegut al sègle XIII.
Istòria
en 1907
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Economia Lòcs e monuments Castèl de Leuc, del sègle XIV. Capèla romanica de Sant Laurenç entre Verzelha e Leuc.
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes Leuc sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Aude Categoria:Comuna de las Corbièras