Sent Antòni del Bruèlh (Saint-Antoine-de-Breuilh en francés, dit tanben logicament Saint-Antoine-du-Breuilh) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia Las entitats principalas de la comuna son Sent Antòni (lo borg, sus l'anciana RD 936), Lo Bruèlh (anciana parròquia, au nòrd de la RD 936), Senta Aulaia (anciana parròquia, au sud de la RD 936) e Los Laurenç (au sud de l'anciana RD 936 e au nòrd de la novèla), ont es situada la Fromagerie Des Chaumes. La desviacion de Senta Fe la Granda evita tanben Sent Antòni e s'acaba a l'oèst deu borg.

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri

Toponimia La prononciacion es [ʂɛ̃ntɑ̃n’tɔni] [dɛl’brɛj]https://web.archive.org/web/20160811041619/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/velines/SAINT-ANTOINE-DE-BREUILH.htm. Sent Antòni. Las fòrmas ancianas son Sanctus Anthonius prope Brollium, en latin, en 1456, Senct Antony, en 1464. I aviá una comandariá de Sent Antòni (mès se'n vei pas de traças), çò qu'explica lo nom. Los Antonins fuguèren fondats perqué las relíquias de Sent Antòni Abat (o lo Grand) èran supausadas garir l'ergotisme (fuèc de Sent Antòni), lo Sent Antòni en question es lo fondator de l'eremetisme Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 586Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 298. Lo Bruèlh es atestat au sègle XIII, Brueulh . Bruèlh representa lo gallés *brogilos, « petit bòsc », a l'origina « petit territòri », puèi « bòsc claus » Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 91, « petit bòsc a l'interior d'una paret o d'un sèga (?) » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 115 e 112, o « joine talhadís, riba boscosa d'un riu » Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, « bòsc sacrat, generalament claus » . Senta Aulaia. Las fòrmas ancianas son Sancta Eulalia, en latin, en 1081, Sancta Eulalia supra Dordoniam, en 1124, Sancta Eulaya, en 1464. La senta es Aulària de Mèrida, en latin Eulalia Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 298 e 303, a Saint-Aulaye. Las grafias Senta Eulaia (illogica) e Senta Aulaia correspondon regionalament a la meteissa prononciacion.

Istòria Sembla qu'en 1801, lo nom oficial de la comuna, qu'èra Le Breuilh, venguèt Saint-Antoine-de-Breuilh. En 1824, las comunas de Sent Antòni del Bruèlh e de Senta Aulaia fuguèren fusionadas http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=5831.

Administracion

Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Velinas; es adara deu canton deu País de Montanha e Gurçon.

Demografia Demografia deu Bruèlh (o de Sent Antòni, segon las datas), puèi de Sent Antòni deu Bruèlh

En 1793, Nastrengas èra recensat emb Sent Antòni (o èra de la comuna de Sent Antòni) http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=24605 e n'èra tanben entau per Faugairòlas http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=14482.

Demografia Senta Aulaia

En 1793, la comuna èra Haut Monravel http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=30585 e compreniá tanben Lo Canet (200-300 abitants). Benlèu que Sent Avit deu Tisac (300 abitants) èra recensat emb Haut Monravel. Las donadas a la drecha deu grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Sent Antòni deu Bruèlh.

Luècs e monuments Personalitats ligadas emb la comuna Veire tanben Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha Categoria:Comuna de Perigòrd