«Det var i fjor jag tjente som dreng» er et skillingstrykk som sto i «Arbeider-Magasinet» i 1930. Alf Prøysen tok den også med i visespalten sin i 1956 i «Magasinet for Alle». Skillingsvisen var velkjent for Prøysen også, og han skriver at hjemme på Ringsaker gikk visa bare under navnet «Visa hass Tater-Hjalmar».
Teksten 1.Det var i fjor jag tente dreng hos tjukke Per på Nergårdseng det var et farlig slit og sleng på åker og på eng. Der var gubben arg og kjerringa snål det var dårlig mat til varje mål det var sure epler og råtten kål det var soknets sämsta gård.
2.Til høsten vil jag sluta her da vil jag sega som det er en flicka har jag fått så kjær det børjade så her. Det var en dag sa sola skjen vi satt oss på en liten sten for at hvila våra trøtta ben det var jag og min Helen.
3.Vi satt på dikets kant så grann med munn mot munn og hand i hand vi satt på dikets kant så grann og så på vatnet som rann. Men da vi skulle oppat stå hva illa hende det ju då i diket fall vi både två i bøljorna de blå.
4.Vi reiser opp en minnesten til minne om våra trøtta ben vi reser opp en minnesten det var jag og min Helen PÅ denne minnesten skal stå: I diket falt vi båda två og dermed börja vår kärlek slå så ille kan det gå.
5.Jag sto opp med mi stora skam Helena rakte jag min hand og drog a opp på tørre land og tok a i min favn, Helena blev så hjärtans glad fordi jag hjelpte henne så bra. Hun tykte jag var god å ha kan du gjette hva hun sa.
6.Det er den beste pojk jag vet som reddat meg från dødlighet som reddat meg från dødlighet en gang vi satt og gret og da vi hadde gretet slut så tørka vi oss med en klut og kysste så det rant på trut og senn så var det slut.
7.Om fredag vi til presten gå en lysning der vi redan får kan hende det er laga så vi blir et par vi två. En pojk vi har så fin og grann sin pappa liknar han minsann og blir den andra likadan blir jag en lycklig mann.
Kilder De gamle visene 2 med Alf Prøysen, Forlaget For Alle, Oslo 1973
Kategori:Skillingsviser