Eday (skotsk Aidee) er ei øy i Orknøyane i Skottland. Eday ligg i North Isles i Orknøyane om lag 25 km nord for hovudøya Mainland. Med eit areal på 27,45 kvadratkilometer er ho den niande største i øygruppa.

Namnet «Eday» er avleidd frå norrønt eið, eid og ey, øy.Haswell-Smith (2004) s. 386Waugh (2010) s. 550 Det viser til at eidet her har hatt for økonomisk aktivitet som ei rute for varer og/eller båtar frå ein kyst til ein annan.Waugh (2010) s. 545

Geografi venstre|mini|Eday sett frå Faray. Eday er lang frå nord til sør, men berre litt over 500 meter brei ved det smale eidet mellom Sands of Doomy og Bay of London.Hewitson, Jim "The North Isles" i Omand (2003) s. 185

Sentralt er Eday dekt av lyngheilandskap med røsslyng, torv og kalkstein. Jordbruk har berre blitt drive langs kystane.Haswell-Smith (2004) s. 387 Utvinning av torv og kalkstein har vore ei av hovudnæringane på øya.

mini|venstre|portrett|Stone of Setter

Dei høgaste punkta er Flaughton Hill på midten av øya, Fersness Hill på West Side, Vinquoy Hill i nord Ward Hill i sør, på . På Orknøyane er dette siste namnet, som er avleidd frå norrønt varði, ei vanleg nemning for det høgaste punktet på ei øy som i fortida blei nytta for å tenna vardar."Orkney Placenames - natural elements" Orkneyjar. Vitja 15. juli 2007.

Av attraksjonar på øya finn ein den ståande steinen Stone of Setter og gravkammera Vinquoy, Braeside og Huntersquoy frå yngre steinalder. Eday er òg kjend for sjøfugl og for Carrick House, bygd i 1633, der sjørøvaren John Gow blei halden fanga.

Transport Ein kan nå Eday både til sjøs og med fly frå Orkney Mainland. Det går ferjeruter til Backaland på Eday frå Kirkwall på Orkney Mainland.

Kjelder

Anderson, Joseph (Ed.) (1893) Orkneyinga Saga. Translated by Jón A. Hjaltalin & Gilbert Goudie. Edinburgh. James Thin and Mercat Press (1990 reprint). Graham-Campbell, James and Batey, Colleen E. (1998) Vikings in Scotland: An Archaeological Survey. Edinburgh University Press.

Irvine, James M. (ed.) (2006) The Orkneys and Schetland in Blaeu's Atlas Novus of 1654. Ashtead. James M. Irvine. Neill, Patrick (1806) A Tour Through Some Of The Islands of Orkney and Shetland, with a view chiefly to objects of natural history, but including also occasional remarks on the state of the inhabitants, their husbandry and fisheries. Edinburgh. Constable and Company. Tait, Charles "North Isles - Eday" in The Orkney Guide (2005) Charles Tait Photography. pp. 474–80. Noble, Gordon (2006) Neolithic Scotland: Timber, Stone, Earth and Fire. Edinburgh University Press. Omand, Donald (ed.) (2003) The Orkney Book. Edinburgh. Birlinn. Ó Corráin, Donnchadh (1998) Vikings in Ireland and Scotland in the Ninth Century. CELT. Thomson, William P. L. (2008) The New History of Orkney. Edinburgh. Birlinn. Waugh, Doreen, "On eið-names in Orkney and other North Atlantic islands" in Sheehan, John and Ó Corráin, Donnchadh (2010) The Viking Age: Ireland and the West. Proceedings of the Fifteenth Viking Congress. Dublin. Four Courts Press. Wickham-Jones, Caroline (2007) Orkney: A Historical Guide. Edinburgh. Birlinn.

Denne artikkelen bygger på «Eday» frå , den 11. mars 2010.

Bakgrunnsstoff Besøk Eday

Kategori:Øyar i Orknøyane Kategori:Stadnamn av norrønt opphav i Skottland