Ајани — првенци на вилает или град за време на Отоманското Царство.
Честопати посредувале помеѓу народот и управните власти. Од 18 век, посебен вид народни претставници, избирани на одредено време или доживотно. Се грижеле за собирање на државните приходи, з снабдување и опремување на војската, но и за безбедноста на својот крај. Во текот на 18 век, со задолженијата и привилегиите што ги имале, станале силни феудалци. Оттогаш започнале да собираат за себи и за валијата посебна давачка, наречена ајание.
За нивната позиција и власт, се дознава и од Турските документи и фермани. Еден таков документ е и ферманот издаден од Турскиот султан со кој се забранува премин на лица без документи од Албанија во Румелија, од крајот на јули, 1800 година во кој се вели:
Наводи
Категорија:Отомански управители Категорија:Отоманско општество