Политичка слобода (исто така наречена политичка автономија или политичко дејствување) — централен концепт во историјата и политичката мисла и една од најважните карактеристики на демократските општества. Политичката слобода е опишана како слобода од угнетување или принуда, отсуство на услови што го ограничуваат поединецот и исполнување на услови што го еманципираат, или отсуство на принуда во општеството, како што е економската принуда.

Иако политичката слобода често се толкува негативно како слобода од неразумни надворешни ограничувања за дејствување, таа може да се однесува и на позитивно остварување на правата, капацитетите и можностите за дејствување и остварување на социјалните или групните права. Концептот може да вклучува и слобода од внатрешни ограничувања за политичко дејствување или говор, како што се општествениот конформизам, доследноста или неавтентичното однесување. Концептот на политичка слобода е тесно поврзан со концептите на граѓанските слободи и човековите права, на кои во демократските општества обично им се дава правна заштита од државата.Isaiah Berlin, Liberty (Oxford 2004).Charles Taylor, "What's Wrong With Negative Liberty?", Philosophy and the Human Sciences: Philosophical Papers (Cambridge, 1985), 211–229.Ralph Waldo Emerson, "Self-Reliance "; Nikolas Kompridis, "Struggling Over the Meaning of Recognition: A Matter of Identity, Justice or Freedom?" in European Journal of Political Theory July 2007 vol. 6 no. 3 pp. 277–289.

Ставови Различни групи по должината на политичкиот спектар имаат различни ставови за тоа што тие веруваат дека претставува политичка слобода.

Левичарската политичка филозофија генерално го поврзува поимот слобода со позитивната слобода или овозможувањето на група или поединец да го одреди сопствениот живот или да го реализира сопствениот потенцијал. Во оваа смисла, слободата може да вклучува слобода од сиромаштија, глад, болести што може да се излечат и угнетување, како и слобода од сила и принуда, од кого и да се издадени.Flickschuh, K., 2007, Freedom. Contemporary Liberal Perspectives, Cambridge: Polity

Според неолибералниот филозоф и економист Фридрих фон Хајек, „социјалистичкиот аргумент“ ја дефинираше „индивидуалната слобода“ како „„слобода од“ пречки“. Тој тврдеше дека оваа дефиниција само ја „збунува“ и ја замаглува целта на „обезбедување на индивидуалната слобода“, бидејќи дозволува можна „идентификација на слободата со моќта“. Последователната „колективна моќ над околностите“ ја злоупотребува „физичката „способност да правам што сакам“, моќта да ги задоволам нашите желби или обемот на изборот на алтернативи што ни се достапни“. Хајек тврдеше дека откако ќе се признае каква било можна „идентификација на слободата со моќта“, се создава „тоталитарна држава“ каде што „слободата е потисната во име на слободата“.Friedrich August von Hayek, "Freedom and Coercion" in David Miller (ed), Liberty (1991) pp. 80, 85–86.

Социјалните анархисти ја гледаат негативната и позитивната слобода како комплементарни концепти на слободата. Таквиот поглед на правата може да бара утилитарни компромиси, како што е жртвувањето на правото на производот на сопствениот труд или слободата на здружување за помала расна дискриминација или повеќе субвенции за домување. Социјалните анархисти го опишуваат негативниот поглед центриран кон слободата, поддржан од капитализмот, како „себична слобода“."Anarchism FAQ" .

Политичкиот филозоф Аласдер Мекинтајр ја теоретизираше слободата во однос на нашата социјална меѓузависност со другите луѓе.Alasdair MacIntyre, "The Virtues of Acknowledged Dependence", Rational Dependent Animals: Why Humans Need the Virtues (Open Court, 2001).

Економистот Милтон Фридман во својата книга „Капитализам и слобода“ тврди дека постојат два вида слобода, имено политичка слобода и економска слобода, и дека без економска слобода не може да има политичка слобода.

Во својата статија „Зошто пазарот ја поткопува демократијата“, Робин Ханел се осврнува на концептот на Фридман за економска слобода, тврдејќи дека ќе има прекршувања на слободата на другите секогаш кога некој ќе ја оствари својата економска слобода. Тој тврди дека ваквите прекршувања создаваат конфликти што се решаваат преку системи за права на сопственост, и затоа е важно да се одлучи што е подобар или полош систем за права на сопственост, но Фридман едноставно ги зема здраво за готово постојните права на сопственост и не ги доведува во прашање.

Политичкиот филозоф Николас Компридис изјавилндека потрагата по слобода во модерната ера може широко да се подели на два мотивирачки идеали, имено слободата како автономија или независност и слободата како способност за соработка за иницирање на нов почеток.<ref>Nikolas Kompridis, "The Idea of a New Beginning: A Romantic Source of Normativity and Freedom" in Philosophical Romanticism (New Yor

Политичката слобода е теоретизирана и во нејзиното спротивставување и услов за односите на моќ, или моќта на дејствување врз дејствијата, од Мишел Фуко. Таа е тесно идентификувана и со одредени видови уметничка и културна практика од Корнелиус Касторијадис, Антонио Грамши, Херберт Маркузе, Жак Рансиер и Теодор Адорно.Michel Foucault, "The Subject and Power" in Paul Rabinow and Nikolas S. Rose, eds., The Essential Foucault.

Еколозите често тврдат дека политичките слободи треба да вклучуваат одредени ограничувања во користењето на екосистемите. Тие тврдат дека не постои такво нешто, на пример, како слобода за загадување или слобода за уништување на шумите, со оглед на тоа што таквите активности создаваат негативни екстерналии, што ја нарушува слободата на другите групи да не бидат изложени на загадување. Популарноста на теренските возила, голфот и урбаното ширење се користи како доказ дека некои идеи за слобода и еколошка заштита можат да се судрат. Ова понекогаш води до сериозни конфронтации и судири на вредности што се рефлектираат во рекламните кампањи, на пример онаа на PETA во врска со крзното.

Џон Далберг-Актон изјавил: „Најсигурниот тест со кој проценуваме дали една земја е навистина слободна е количината на безбедност што ја уживаат малцинствата.“

Џералд Ц. Мекалум Џуниор пишувал за компромис помеѓу позитивните и негативните слободи, велејќи дека агентот мора да има целосна автономија над себе. Според ова гледиште, слободата е тријаден однос бидејќи станува збор за три работи, имено агентот, ограничувањата од кои треба да биде ослободен и целта кон која се стреми.

Историја Хана Арент ги проследува концептуалните корени на слободата до античката грчка политика. Според нејзината студија, концептот на слободата бил историски неразделен од политичкото дејствување. Политиката можеле да ја практикуваат само оние кои се ослободиле од животните потреби за да можат да учествуваат во сферата на политичките работи. Според Арент, концептот на слободата се поврзал со христијанската претстава за слобода на волјата, или внатрешна слобода, околу 5 век од нашата ера и оттогаш слободата како форма на политичко дејствување е занемарена иако, како што вели таа, слободата е „raison d'être на политиката“.Hannah Arendt, "What is Freedom?", Between Past and Future: Eight exercises in political thought (New York: Penguin, 1993).

Арент вели дека политичката слобода е историски спротивставена на суверенитетот или волјата, бидејќи во античка Грција и Рим концептот на слободата бил неразделен од изведбата и не се појавил како конфликт помеѓу волјата и јас. Слично на тоа, идејата за слободата како слобода од политиката е идеја што се развила во модерното време. Ова е спротивно на идејата за слободата како капацитет да се „започне одново“, што Арент ја гледа како последица на вродената човечка состојба на наталитет, или нашата природа како „нови почетоци и оттука почетници“.

Според Арент, политичкото дејствување е прекин на автоматскиот процес, природен или историски. Слободата да се започне одново е затоа проширување на „слободата да се повика нешто во битие што не постоело претходно, што не било дадено, дури ни како предмет на сознание или имагинација, и што затоа, строго кажано, не можело да се знае“.Hannah Arendt, "What is Freedom?", p. 151.

Наводи

Надворешни врски

Alberto Abadie (October 2004). "Poverty, Political Freedom, and the Roots of Terrorism" (PDF). Harvard University and NBER. "Brief review of trends in political change: freedom and conflict". "Freedom: The Great Gift of the West".

Категорија:Општествени поими Категорија:Политички концепти Категорија:Граѓански права и слободи Категорија:Статии со извадоци