350п|мини|десно|За време на калифите
Муслиманските освојувања (632-732; арапски: فتح, Фатах, отворање,), исто така познати и како исламски освојувања или арапски освојувања,<ref>Martin Sicker (2000), The Islamic World in Ascendancy: From the Arab Conquests to the Siege of Vienna, 'Praeger.</ref> започнале веднаш по смртта на исламскиот пророк Мухамед. Во текот на својот живот, Мухамед успеал да воспостави нова политичка унифицирана политика на Арапскиот полуостров. Во времето на Праведниот Калифат и Омејадите, муслиманската власт доживеала најголема експанзија на териториите на Азија, Африка и дел од Европа. Големата муслиманска империја во своите најдобри времиња се простирала на териториите на Северозападна Индија, Средна Азија, Блискиот Исток, Северна Африка, Јужна Италија, како и на Пиринејскиот Полуостров. Муслиманските освојувања довеле до пропаѓање на Сасанидското Царство и до големи територијални загуби на Византија.
Византиско-арапски војни
Во времето на Праведниот калифт Освојување на Персија, 633 Освојување на Сирија, 637 Освојување на Ерменија, 639 Освојување на Египет, 639 Освојување на Северна Африка, 652
Во времето на Омајадскиот калифат Освојување на Северна Африка, 652 Арапска опсада на Цариград 717–718 Освојување на Тбилиси, 736
Последни освојувања Освојување на Јужна Италија, 827
Наводи
Библиографија Edward Gibbon, History of the Decline and Fall of the Roman Empire Chapter 51 Fred Donner, The Early Islamic Conquests Chapter 6 Mark Graham, "How Islam Created the Modern World" (2006) ISBN 1-59008-043-2 Hugh Kennedy, The Great Arab Conquests: How the Spread of Islam Changed the World We Live in'' (2007) ISBN 0-306-81585-0