Сликар на животни е уметник кој е специјализиран за (или е познат по својата вештина во) прикажување на животни.
Употреба на терминот „сликар на животни“ е од средината на 18 век: од англискиот лекар, природонаучник и писател Џон Беркенхаут (1726–1791). Од почетокот на 20 век, терминот „уметник на диви животни“ станал повообичаен за современите сликари на животни.
Историја
Во 17 век, сликарите на животни честопати соработувале со други уметници, кои или ја сликале главната тема во историско или митолошко дело, или пејзажната позадина во декоративно дело. Франс Снајдерс, основач на барокната традиција на сликање животни, честопати ги сликал животните, а исто така и мртвите природи како храна, за Петер Паул Рубенс; друг специјалист за пејзажи ја сликал позадината. Само на сликите на Снајдерс и неговата работилница обично недостасуваат луѓе, освен во кујнските сцени, и обично прикажуваат голем број животни од различни видови (или раси на кучиња). Постојат приближно еднаков број слики на мртви животни, обично во кујнска поставка или како ловни трофеи во пејзаж, и на живи животни, често во жестока борба.
Во холандското златно доба, ваквите специјалисти имале тенденција да создаваат слики од помали жанрови, концентрирајќи се на нивната специјализација. Сликарите на животни биле пониски во хиерархијата на жанровите, но најдобрите сликари можеле да заработуваат многу добро; многу кралски и аристократски покровители биле повеќе заинтересирани за нивната тематика отколку за онаа на попрестижните жанрови. Главно во Англија, сè уште имало специјализирани сликари од 18 век кои создавале портрети на тркачки коњи и наградени примероци на добиток, додека во Франција животинските теми продолжиле да бидат декоративни, честопати поставени околу градинарски статуи.
Во 2014 година, Џонатан Џонс од Гардијан ја предложил сликата Чешлагар (1654) од Карел Фабрициус (1622 - 1654) како најдобар портрет на животно; инаку, тоа вообшто не било вообичаена тема за овој уметник.
Скулптор на животни
Антиквитетите од мали скулптури на животни (бронзени скулптури), но и слики на животни од кои голем број биле произведени - честопати масовно произведени - во 19 век во Франција и на други места. Може да се најдат многу поранешни примери, но животинската скулптура станала попопуларна и поугледна во Париз на почетокот на 19 век, со делата на Антоан Луј Барје (1795–1875) и Кристофер Фратен (1801-1864). До средината на 19 век, кај средната класа била широко распространета желбата за уметнички дела од животни.
Заштита на дивиот свет Многу современи уметници или уметнички групи кои се занимаваат со диви животни одржуваат хуманитарни настани за поддршка на зачувувањето на дивите животни или учествуваат во натпревари што ги организираат организации за зачувување на дивите животни.
Галерија
Наводи
Категорија:Уметнички техники Категорија:Уметници