мини|Алфред Вилијам БенетАлфред Вилијам Бенет (анг: Alfred William Bennett; р. — ) — британски ботаничар и издавач. Тој бил најпознат по својата работа на флората на Швајцарските Алпи, криптогамите и семејството на растенијата млечни треви, како и по неговите долгогодишни години работа во издавачката индустрија.

Ран живот

Алфред Вилијам Бенет бил син на квакерите Вилијам Бенет (1804–1873), успешен трговец со чај, аматерски ботаничар и понекогаш одгледувач на ему, и Елизабет Бенет (1798–1891), авторка на религиозни книги за Друштвото на пријателите. Вилијам Бенет, исто така, се допишувал со биологот Чарлс Дарвин, иако не ги прифаќал неговите теории во врска со еволутивната биологија. Алфред Бенет, доживотен верник во еволуцијата, за разлика од неговиот татко, подоцна ќе воспостави сопствена кореспонденција со познатиот теоретичар.

Вилијам Бенет покажал голем интерес за образованието на своите деца, кои ги школувал дома. Постариот син на Бенет бил под влијание на неговите идеи за образованието од делата на швајцарскиот филозоф и образовен реформатор Јохан Хајнрих Песталоци, а во зимата 1841–1842 година, тој го однел своето семејство во Швајцарија за да можат неговите деца да учат во Песталоцовото училиште во Апенцел. За време на ова патување, Алфред Бенет го научил германскиот јазик, вештина што во иднина му помогнала многу во неговите идни дела за алпскиот растителен свет.

Вилијам Бенет, исто така, создал средина погодна за изучување на природните науки за своите деца. Помеѓу 1851 и 1854 година, тој ги повел Алфред и неговиот брат Едвард Трасд Бенет (1831–1908) на неколку пешачки тури низ Велс и западните региони на Англија, каде што момчињата ја проучувале британската флора и воделе обемни белешки за своите набљудувања. Нивниот татко ги запознал и со познатите ентомологисти и семејни пријатели Едвард Њуман, Хенри Даблдеј и Едвард Даблдеј.

Образование и издаваштво Бенет студирал на Лондонскиот универзитетски колеџ, каде што стекнал диплома со почести по хемија и ботаника во 1853 година, магистрирал по биологија во 1855 година.

Во 1858 година, тој се оженил со Кетрин Ричардсон (1835–1892) и се свртел кон издаваштвото како кариера, преземајќи го бизнисот на адресата „Бишопсгејт без број 5“, претходно водена од Чарлс Гилпин, а подоцна од Вилијам и Фредерик Г. Кеш. Иако ги поминал само следните 10 години како издавач, тој работел повремено во различни аспекти на индустријата до крајот на својот живот. Тој бил уредник и издавач на „Пријателот“, независно неделно издание за членовите на Друштвото на пријателите.

Тој бил еден од првите издавачи што користеле фотографски илустрации и првиот заменик-уредник на списание. Дополнително, тој продолжил да биде уредник на „Журнал на Кралското микроскопско друштво“, главното издание на Кралското микроскопско друштво, институција во која бил член на тимот, а исто така бил и потпретседател во три мандати.

Ботаничка кариера Помеѓу 1871 и 1873 година, Бенет напишал серија трудови за оплодување кај растенијата што го привлекле вниманието на Чарлс Дарвин, кој ги охрабрил неговите напори. Особено, Бенет разјаснил многу од процесите во оплодувањето на цветовите и воспоставил основна терминологија за негов опис, како и разјаснувањето како структурата на цветот може да го олесни вкрстеното оплодување. Бенет, исто така, почнал да пишува за млечните треви во тоа време, и придонел за синопсиси на видовите во рамките на тоа семејство за публикацијата од 1874 година „Флора Brasiliensis“ и томот на Џозеф Далтон Хукер од 1872 година „Флора на Британските Инди“. За време на пешачката тура низ Швајцарија во 1875 година, интересот на Бенет за природниот свет на Швајцарските Алпи повторно се разгорел откако пронашол 200 видови цветни растенија што претходно не ги видел на терен. Ова довело до неговиот превод на Алпски растенија насликани според природата (1879–84) од Џ. Себот и делото на Туристички прирачник низ флората на австриските Алпи (1882, 1886) од австрискиот научник Карл Вилхелм фон Дала Торе, како и до самиот дефинитивен труд на Бенет „Флора на Алпите“ (1897). Тој, исто така, интензивно работел на криптогами, особено слатководни алги, во текот на последните две децении како ботаничар. Во 1889 година, тој го објавил „Прирачник за криптогамска ботаника“ со својот коавтор Џорџ Мареј. Неговиот некролог во „ Журнал на Кралското микроскопско друштво“ го нарекува негово „највредно оригинално дело“. Бенет, исто така, поминал многу години како предавач по ботаника во болницата „Св. Тома“ и Ведфордскиот колеџ.

Високо образование на жени По неговото пензионирање од издаваштвото, во 1868 година, тој и неговата сопруга ја отвориле својата куќа во Парк Вилиџ Ист, Риџентс Парк, за ограничен број дами што доаѓале во Лондон да студираат. Оттогаш па натаму, тој покажал голем интерес за образованието на жените. Голем дел од напорите паднале лично врз него. На 15 мај 1878 година, Конвокацијата на Универзитетот во Лондон добила обраќање потпишано од 1960 жени, во кое се барало универзитетот „да ги отвори сите свои дипломи за жените“. Бенет бил еден од говорниците, именуван во извештајот на „Тајмс“ за дебатата што следела. По речиси десет години, кампањата била успешна во одобрувањето на доделувањето дипломи на жени од страна на Лондонскиот универзитет.

Еволуција Бенет прифатил дека еволуцијата се случува, но бил критичар на природната селекција.Cantor, Geoffrey. (2005). Quakers, Jews, and Science: Religious Responses to Modernity and the Sciences in Britain, 1650-1900. Oxford University Press. pp. 280–282. Во 1870 година, тој напишал критички труд во списанието „Природа“ под наслов „Теоријата на природната селекција од математичка гледна точка“ . Тој тврдел дека малите случајни варијации не можат да се акумулираат во ниту една насока бидејќи почетните чекори на модификација на орган би биле бескорисни за поединецот.Ellegård, Alvar. (1990). Darwin and the General Reader: The Reception of Darwin's Theory of Evolution in the British Periodical Press, 1859-1872. University of Chicago Press. p. 87. Неговите аргументи биле отфрлени од Алфред Расел Волас.

Во 1871 година, Бенет ги поддржал критиките на Џорџ Џексон Миварт за природната селекција и напишал поддржувачка рецензија за неговата книга За настанокот на видовите. Бенет напишал осврт на „За потеклото на видовите“ од Чарлс Дарвин во 1872 година. Тој пофалил делови од книгата, но искажал приговори на природната селекција. Тој сметал дека е некомпетентно да се објаснат почетните фази на мимикријата. Дарвин му пишал на Бенет „Искрено ви благодарам за вашата великодушна рецензија за последното издание на „Потеклото“, особено затоа што толку многу се разликуваме и се согласувам со вас дека единствениот начин да се дојде до вистината е да се дискутираат и слободно да се изразат сите различни мислења.“ И покрај нивните разлики, Бенет напишал поддржувачка рецензија за книгата на Дарвин „Инсектојадни растенија“ и тие размениле пријателски писма.

Тој исто така напишал труд во кој ги оспорил аргументите на Фриц Милер дека заштитната мимикрија кај пеперугите може да се објасни со природна селекција.

Смрт Бенет починал ненадејно од срцев удар во Оксфорд Серкус додека се враќал дома кон Риџентс Парк. Тој е погребан во гробишта во Ајлворт, веднаш до неговата сопруга Катарин. Двојката немале деца.

Избрани дела

Преглед на родот Hydrolea (1870) Теоријата за природна селекција од математичка гледна точка (1870) Осврт на „Генезата на видовите “ (1871) Осврт на „Потеклото на видовите преку природна селекција “ (1872) За лековитите производи на индиските симаруби и бурсерацеа (1875) Преглед на британските видови и подвидови на полигала (1877) За структурата и афинитетите на Characeae (1878) Conspectus Polygalarum Europaearum (1878) Polygalae americanae novae vel parum cognitae (1878) Размножување на Zygnemaceae (1884) Слатководни алги (1887) Прирачник за криптогамска ботаника (1889) Флората на Алпите (1897)

Наводи

Библиографија "Alfred William Bennett" (1902). Proceedings of the Linnean Society of London: One Hundred and Fourteenth Session, pp. 26–27. Retrieved 15 September 2012 from Biodiversity Heritage Library. Baker, J. G. (1902). "Obituary: A.W. Bennett." Journal of the Royal Microscopical Society for the Year 1902, pp. 155–157. Retrieved 15 September 2012 from Biodiversity Heritage Library. Cleevely, R. J. (2004). "Bennett, Alfred William." Dictionary of Nineteenth-Century British Scientists, Volume 1: pp. 181–182. Bristol, England: Thoemmes Continuum. Cleevely, R. J. (2004). "Bennett, Alfred William (1833–1902)." Oxford Dictionary of National Biography. Oxford: Oxford University Press. Online edition. Retrieved 15 September 2012 through a subscription account. "Katharine Bennett" (1893). Annual Monitor, No. 51: p. 22. Retrieved 17 September 2012 from Internet Archive. S.A.S. (1902). "A.W. Bennett." Nature, 65: p. 321. Retrieved 14 September 2012 from Nature.com. Stafleu, Frans A.; Erik A. Mennega (1993). "Bennett, Alfred William." Taxonomic Literature: Supplement II, pp. 70–72. Königstein: Koelz Scientific Books. Retrieved 15 September 2012 from Taxonomic Literature II Online. Надворешни врски

Дела од Алфред Вилијам Бенет во Библиотеката за наследство на биодиверзитетот. Дела од Алфред Вилијам Бенет на Викиизвор. За некролог за А.В. Бенет, како квакер, видете го „Енали монитор“ за 1903 година.

Категорија:Апсолвенти на Универзитетскиот колеџ во Лондон Категорија:Починати во 1902 година Категорија:Родени во 1833 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Британски ботаничари