Хајнрих Ото Виланд (), (4 јуни 1877 – 5 август 1957) — германски хемичар. Ја добил Нобеловата награда за хемија во 1927 година за неговото истражување на жолчните киселини.
Кариера Во 1901 година, Виланд докторирал на Минхенскиот универзитет додека студирал кај Јоханес Тиле. including the Nobel Lecture, December 12, 1928 The Chemistry of the Bile Acids Во 1904 година ја завршил својата хабилитација, потоа продолжил да предава на универзитетот и почнувајќи од 1907 година бил консултант на претпријатието Берингер Ингелхајм. Во 1914 година, станал вонреден професор за посебни теми од органската хемија и директор на Органскиот оддел на Државната лабораторија во Минхен. Од 1917 до 1918 година, Виланд работел во Институтот за физичка хемија и електрохемија Кајзер Вилхелм во Далем, кој тогаш го водел Фриц Хабер како алтернатива на редовната воена служба. Таму бил вклучен во истражување на оружје, на пример во пронаоѓање нови синтетички патишта за иперит. Тој е исто така заслужен за првата синтеза на адамситот.
Од 1913 до 1921 година бил професор на Минхенскиот технички универзитет. Потоа се преселил на Фрајбуршкиот универзитет како наследник на Лудвиг Гатерман (тој ја презел и одговорноста за познатата готвачка книга на Гатерман). Во Фрајбург почнал да работи на отрови од жаби и жолчни киселини. Во соработка со Берингер Ингелхајм, тој работел на синтетички алкалоиди како што се морфин и стрихнин.
Во 1925 година, Виланд го наследил Рихард Вилштатер како професор по хемија на Минхенскиот универзитетот Лудвиг-Максимилијанс.
Во 1941 година, Виланд го изолирал токсинот алфа-аманитин, главната активна состојка на една од најотровните печурки во светот, Amanita phalloides.
Виланд успешно се обидел да ги заштити луѓето, особено еврејските студенти, кои биле „расно оптоварени“ по Нирнбершките закони. Студентите кои биле исклучени затоа што биле „расно оптоварени“ можеле да останат во групата на Хајнрих Виланд како хемичари или како „Gäste des Geheimrats“ (гости на тајниот советник). Ханс Конрад Лајпелт, студент на Виланд, бил осуден на смрт откако собрал пари за вдовицата на Курт Хубер, Клара Хубер.
Семејство Таткото на Хајнрих, Теодор Виланд (1846–1928) бил фармацевт со докторат по хемија. Тој поседувал рафинерија за злато и сребро во Пфорцхајм. Хајнрих Виланд бил братучед на Хелене Берингер, сопруга на Алберт Берингер, кој бил основач на фармацевтската компанија Берингер Ингелхајм. Тој работел за претпријатието од 1915 до 1920 година и го основал научниот оддел на претпријатието.
Ева Виланд, ќерката на Хајнрих Виланд, се омажила за Федор Линен на 14 мај 1937 година.
Награда Хајнрих Виланд Од 1964 година, наградата Хајнрих Виланд се доделува секоја година. Прво за промоција на истражувањата за хемија, биохемија, физиологија и клиничка медицина на липиди и сродни супстанции, денес наградата се доделува за извонредни истражувања за биолошки активни молекули и системи во областите на хемијата, биохемијата и физиологијата, како и за нивното клиничко значење. Наградата е меѓу најценетите меѓународни научни награди и има успешна историја од над 50 години. Наградата Хајнрих Виланд е спонзорирана од Берингер Ингелхајм од 2000 до 2010 година. Од 2011 година, наградата ја доделува Фондацијата „Берингер Ингелхајм“. Добитниците на наградите отсекогаш биле избирани од независен Одбор на доверители. Од 2014 година, на неа ѝ се доделени 100.000 евра.
Наводи
Надворешни врски
including the Nobel Lecture, December 12, 1928 The Chemistry of the Bile Acids
Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (граѓански) Категорија:Носители на Заповедничкиот крст на Орденот за заслуги за СР Германија Категорија:Странски членови на Кралското друштво Категорија:Германски нобеловци Категорија:Добитници на Нобеловата награда за хемија Категорија:Починати во 1957 година Категорија:Родени во 1877 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Сите статии со непотврдени изјави