Euphorbia cyparissias е вид растение од родот млечки. Потекнува од Европа и е донесено во Северна Америка во 1860-тите како украсно растение.

Природните типови живеалишта вклучуваат дини, пани, крајбрежни ’ртови и тревни површини.

Опис Повеќегодишно тревесто растение, со задрвенет и дебел дел од коренот и често со долги подземни столони. Стебленцата до 50 цм високи голи, жолтеникави до сиво-зелени, а во основата често црвеникави, неразгранети или во горниот дел под самиот штит 0-5 пазувни зраци и неколку стерилни гранчиња, потесни и со заострен врв, во основата стебленцата обично се без листови.

Листовите линејно 1-3 цм долги, 2-3 мм широки, спирално распоредени, расперени, целокрајни, голи, темнозелени до жолтеникаво-зелени, на врвот обично заострени, приседнати. Листовите на стерилните гранчиња потесни и со заострен врв. Листовите во основата на штитот линејни, долгнавести до копјести, а листовите во основата на штитчињата бубреговидни, ромбични до скоро круглести, жолтеникави, а честопати поцрвенуваат. Штитот со 10-20 зраци, тенки дихотомно разгранети 1-2 пати.

Обвивката на циатумот 3 мм долга, ѕвонеста, гола, нсо 4 жолтеникави а покасно кафеави жлезди со 2 заострени рокчиња.

Кутијката до 3 мм долга, по средината на карпелите со куси полуколбести брадавички.

Столпчињата во основата 1/3 сраснати, на врвот всечени.

Семките сивкасти до кафеави.

Распространетост во Македонија Растението расте по ѓубришта, брдски и планински пасишта, напуштени ниви, покрај шуми и пасишта, на територијата на цела Македонија до 2,200 м надморска височина.

Екологија Ова растение се смета за штетен плевел на многу места, вклучувајќи го и Колорадо во Соединетите Американски Држави. Како и некои други неавтохтони растенија, тоа ги напаѓа живеалиштата на автохтоните видови. Познато е дека е штетно за говедата и коњите, но не и за овците. Може да биде тешко да се контролира. Во обид да се намали популацијата одредени болви-бубачки се покажале како ефикасни, но постои загриженост за ослободување на неавтохтони инсекти во регионот.

Паразитите на овој вид ја вклучуваат габата Uromyces pisi-sativi.

Ова растение е привлечно како украсно растение, но неговата инвазивна природа го прави неопходно да се контролира неговото ширење; ширењето на неговиот корен е поинвазивно од неговата способност за самосеење.

Токсичност и употреба Иако корените понекогаш се користеле како пургатив, тие можат да бидат отровни ако се земаат во големи количини, а животните можат да се отрујат ако јадат сено кое ги содржи. Контактот со сокот може да предизвика кожни реакции.

Галерија

Наводи

Категорија:Растителни таксони опишани од Карл Линеј Категорија:Растенија опишани во 1753 година Категорија:Млечка (растение) Категорија:Флора на Македонија