Регионален совет на црнечко водство (РСЦВ; англиски: Regional Council of Negro Leadership (RCNL)) ― здружение во Мисисипи, Соединетите Држави, основано од Тиодор. Р.М. Хауард во 1951 година, за да промовира програма за граѓански права, самопомош и сопственост на бизнис за црнците. Тој ветил „да ги води нашите луѓе во нивните граѓански одговорности во врска со образованието, регистрацијата и гласањето, спроведувањето на законот, плаќањето даноци, зачувувањето на имотот, вредноста на штедењето и во сè што ќе нè направи стабилни, квалификувани совесни граѓани“. Наместо да се започне од „корените“, стратегијата беше да се „допре до масите преку нивните избрани водачи“ со искористување на дарбите на црнците со докажано искуство во бизнисот, професиите, образованието и црквата.

Историја На почетокот, РСЦВ не го оспорил директно концептот „одделно, но еднакво“ (слично како почетниот став на Здружението за подобрување на Монтгомери), туку се насочувал на потребата да биде гарантирана „еднаквоста“. Честопати ги идентификувал несоодветните училишта како главен фактор одговорен за северниот црн егзодус на вториот бран на Големата преселба. Сепак, наместо да бара итна интеграција, советот повикал на еднакви училишни услови за двете раси. Од самиот почеток, РСЦВ, исто така, ветил „целосна борба за неограничени права на глас“.

Шеснаесет релативно автономни комитети, секој предводен од почитуван водач во бизнисот, образованието, црквата или професиите, го сочинувале 'рбетот на РСЦВ. Комитетите, пак, поднесувале извештаи до извршен одбор и одбор на директори предводени од Хауард. Уставот на РСЦВ предвидувал дека секое место или град во делтата на Мисисипи со најмалку илјада црнци има право на претставување. За да изгради масовна поддршка за работата на овие комитети, РСЦВ се погрижил своите деловни состаноци да ги одржува на различни места секоја година.

Членство РСЦВ привлекол многу значајни поединци со добро воспоставен углед, вклучувајќи го Арон Хенри, аптекар и службеник во НЗУОЛ од Кларксдејл, Мисисипи; Амзи Мур, активистка на НЗУОЛ и сопственик на бензинска пумпа од Кливленд, Мисисипи; претседателката Аренија Малори од колеџот „Сеинтс Џуниор“ во Лексингтон, Мисисипи; и претседателот Џ.Х. Вајт од стручниот колеџ во Мисисипи, сега (Државен универзитет „Долина Мисисипи“), во Ита Бена, Мисисипи. За многумина, тоа било нивното прво запознавање со граѓанските права и место за обука. За разлика од подоцнежните групи, како што е Здружението за подобрување на Монтгомери во Алабама, повеќето водачи на РСЦВ биле стопанственици и професионалци. Релативно малкумина биле од свештенството.

Можеби најпознатиот член на РСЦВ бил Медгар Еверс. Веднаш по дипломирањето на Алкорновиот државени универзитет во 1952 година, тој се преселил во Маунд Бају, Мисисипи, за да продава осигурување за Хауард.

Еверс наскоро станал програмски директор на РСЦВ и помогнал во организирањето на бојкот на оние бензински пумпи кои не обезбедувале тоалети за црнците. Како дел од оваа кампања, РСЦВ распространувал околу дваесет илјади налепници на браниците со слоганот „Не купувајте бензин таму каде што не можете да го користите тоалетот“. Почнувајќи од 1953 година, директно ја оспорил доктрината „одделни, но еднакви“ и побарал интеграција на училиштата.

Годишните состаноци на РСЦВ во Маунд Бају помеѓу 1952 и 1955 година, привлекле толпи од десет илјади или повеќе. На тие состаноци биле одржани говори од претставникот Вилијам Л. Досон од Чикаго, претставникот Чарлс Дигс од Мичиген, советникот Арчибалд Џ. Кери помладиот од Чикаго и адвокатот на НЗУОЛ , Тергуд Маршал. Секој од овие настани, според зборовите на Мирли Еверс (подоцна Мирли Еверс-Вилијамс), сопругата на Медгар, претставувал „огромен целодневен камп-состанок: комбинација од собир за охрабрување, оживување на старите времиња и неделен црковен излет“. Конференциите, исто така, вклучувале панели и работилници за правото на глас, сопственост на бизнис и други прашања. Присуството било искуство што го преобразувал животот за многу помлади и идни граѓански црнци водачи, како што е Фани Лу Хамер.

Во 1955 година, службениците на РСЦВ, вклучувајќи ги Хауард и Амзи Мур, одиграле клучна улога во помагањето во пронаоѓањето докази во случајот за убиството на Емет Тил. За време на судењето, Мами Тил Бредли, мајката на Емет; клучните сведоци, како што е Вили Рид; и црнците новинари престојувале во домот на Хауард во Маунд Бају. Д-р Хауард, осврнувајќи се на убиствата на Емет Тил и Џорџ В. Ли и обидот за убиство на Гус Кортс, обвинил дека ФБИ „се чини дека не може да реши злосторство во кое е вмешан црнец“. Изјавата го налутила директорот на ФБИ, Џон Едгар Хувер, кој му ја припишал на ФБИ заслугата за „виртуелното елиминирање на линчувањата на Југот“ и за „разбивањето на Ку-клукс кланот во Каролините и Џорџија“.

Откако Хауард ја напуштил државата на почетокот на 1956 година, РСЦВ почнал да опаѓа. Сепак, продолжил да привлекува многу од истакнатите водачи за граѓански права во регионот, вклучувајќи ги Амзи Мур и Арон Хенри. РСЦВ сè уште работел во 1962 година, но веќе бил турнат во сенка од групи како што се Советот на сојузни организации (СОСО) и Студентскиот ненасилен координативен комитет (СНКК).

Наводи

Дополнителни извори

.

Надворешни врски

„RCNL“, Едно лице, еден глас Категорија:Историја на граѓанските права во Соединетите Американски Држави Категорија:Историја на афроамериканските граѓански права Категорија:Организации со седиште во Мисисипи Категорија:Црнечка историја на Мисисипи Категорија:Црнечки организации за права во Соединетите Држави