Алберт Лерој Ендрјус (роден на година - починал на година) — професор по германска филологија и бриолог, познат како „еден од најистакнатите бриолози во светот и американски авторитет за сфагнацеа“. Од 1922 до 1923 година бил претседател на Друштвото на мовот Саливант, преименувано во 1970 година во Американско бриолошко и лихенолошко друштво.
Образование и кариера Откако завршил средно училиште во Вилијамстаун, Ендрјус се запишал на колеџот Вилијамс. Таму бил член на универзитетските тимови по бејзбол и американски фудбал и во 1899 година добил диплома со насока јазици, иако бил исклучително заинтересиран за ботаника. На колеџот Вилијамс, објавил список на мовови и џигерници од северозападниот агол на Масачусетс во регионот Маунт Грејлок. Предавал неанглиски јазици во Вермонт од 1899 до 1901 година во подготвително училиште и во Маунт Плезент, Пенсилванија од 1901 до 1902 година во подготвително училиште, каде што бил и помошник-директор. Во 1902 година добил магистерска диплома од колеџот Вилијамс за работа извршена во отсуство. На Универзитетот Харвард бил постдипломски студент од 1902 до 1903 година и се заинтересирал за филологијата на германските јазици и како тие се поврзани со другите индоевропски јазици. Откако дипломирал на Харвард во 1903 година со магистерска диплома, Ендрјус бил предавач по германски јазик од 1903 до 1904 година на Универзитетот во Западна Вирџинија и од 1904 до 1905 година на колеџот Дартмут. Потоа отишол во Европа и студирал од 1905 до 1908 година на универзитетите во Берлин, Кил, Копенхаген и Осло, а докторирал во 1908 година на Универзитетот во Кил.
На Универзитетот Корнел, Ендрјус пристигнал во 1908 година како предавач по германски јазик, бил назначен во 1909 година за инструктор по германски и скандинавски јазици, во 1918 година за доцент по германски јазик, а во 1931 година за професор по германска филологија, пензионирајќи како почесен професор во 1946 година. Тој бил претседател на одделот за германски јазик на Корнел од 1924 до 1928 година. Од неговото пристигнување на Корнел во 1908 година, воспоставил контакти на одделот за ботаника и почнал да организира екскурзии за студенти кои сакале да ја изучуваат блиската флора на мов. Дури и по неговото формално пензионирање во 1946 година, тој продолжил да води екскурзии (до мај 1961 година) и да ја надополнува својата обемна лична колекција на бриофити. Во 1953 година бил назначен за почесен кустос на колекцијата на бриофити на хербариумот Виганд. По неговата смрт, неговата лична колекција од над 50.000 мовови и џигерници била предадена на хербариумот Виганд, кој сега е дел од хорториумот Бејли на Корнел. Неговите ботанички дописници биле Либерти Хајд Бејли, Џон Хендли Барнхарт, Хуго Леандер Бломквист, Елизабет Гертруда Бритон, Натаниел Лорд Бритон, Хенри Шумејкер Конард, Хауард Алвин Крам, Елијас Дуранд, Александар Вилијам Еванс, Вилијам Гилсон Фарлоу, Роксана Стинчфилд Ферис, Абел Џоел Граут, Олаф Хагеруп, Елва Лотон, Леополд Лоеске, Вилијам Ралф Максон, Чарлс Фредерик Милспо, Конрад Вернон Мортон, Филип А. Мунц, Харолд Норман Молденке, Џенева Сејр, Арон Џон Шарп, Александар Скуч, Вилијам Кемпбел Стир, Роланд Такстер, Карл Фридрих Ворнсторф, Винона Х. Велч и многу други.
Ендрус собирал бриофити не само во Северна Америка, туку и во Гренланд, Исланд, Шведска и Велика Британија. Од 1938 до 1949 година бил заменик-уредник на „Бриологист“ .
Тој го напишал делот Фамилија 1.Sphagnaceae во дел 1, том 15 (1913) од повеќетомната серија Северноамериканска флора објавена од Њујоршката ботаничка градина.
Бриологот Лаура Бриско напишала во 2010 година:
„Ендрјус придонесе со дефинитивни третмани на семејствата Bryaceae и Mniaceae (и двете во том 2) за делото од 3 тома „Флора на мовот од Северна Америка, северно од Мексико“, уредено од Абел Џоел Гроут.“
Како филолог, Ендрјус напишал големи статии за старонордиските саги „Херварар сага ок Хеидерекс“ и „Хромундар сага Грипсонар“ и серија за врската на Ибзеновиот „Пер Гинт“ со делата на Кристијан Молбех и други.
Семејство Неговите родители Алберт Барни и Абигејл (родена Линдли) Ендрус биле земјоделци. Нивното презиме може да се проследи до Џон и Мери Ендрус, кои во 1640 година биле меѓу најраните англиски доселеници во Фармингтон, Конектикат. Ендрус се оженил со Олга Софи Вундерли и имале неколку деца.
Наводи
Надворешни врски
Категорија:Професори на универзитетот „Корнел“ Категорија:Апсолвенти на Харвард Категорија:Американски филолози Категорија:Починати во 1961 година Категорија:Родени во 1878 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Ботаничари со авторски кратенки