„Зошто пишувам“ — есеј од Џорџ Орвел од 1946 година, во коj детално се опишува неговото лично патување кон тоа како станал писател. Првпат било објавен во летното издание на „Гангрел“ во 1946 година. Уредниците на ова списание, Џ. Б. Пик и Чарлс Нил, побарале од неколку писатели да објаснат зошто пишуваат.Smothered Under Journalism, p.320
Есејот нуди еден вид мини-автобиографија во која тој пишува за тоа како прво создавал поеми и се обидел да пишува кратки раскази, и продолжил континуирано да „прикажува“ за себе во својата глава, пред конечно да стане полноправен писател. Понатаму наведува некои важни мотиви за пишување.
Четири мотиви за пишување Орвел наведува „четири големи мотиви за пишување“ за кои смета дека постојат кај секој писател. Тој објаснува дека сите се присутни, но во различни пропорции, а исто така дека овие пропорции варираат од време на време. Тие се следниве;
Чист егоизам - Орвел тврди дека писателот пишува од „желба да изгледа паметен, да се зборува за него, да биде запаметен по смртта, да им се одмазди на возрасните кои го потценувале во детството итн.“. Тој вели дека ова е мотив што писателот го споделува со научници, уметници, адвокати - „целата врвна кора од човештвото“ - и дека големата маса на човештвото, не акутно себична, по околу триесетгодишна возраст ја напушта индивидуалната амбиција. Сепак, малцинството останува решено „да го живее својот живот до крај, а писателите припаѓаат во оваа класа“. Сериозните писатели се посуетни од новинарите, иако „помалку заинтересирани за пари“. Естетски ентузијазам - Орвел објаснува дека сегашноста во пишувањето е желбата нечие пишување да изгледа и да звучи добро, имајќи „задоволство од влијанието на еден звук врз друг, од цврстината на добрата проза или ритамот на добрата приказна“. Тој вели дека овој мотив е „многу слаб кај многу писатели“, но сепак присутен во сите дела на пишување. Историски импулс - Тој го сумира ова, наведувајќи дека овој мотив е „желбата да се видат работите какви што се, да се откријат вистинските факти и да се зачуваат за употреба од страна на идните потомци“. Политичка цел - Орвел пишува дека „ниту една книга не е навистина ослободена од политичка пристрасност“ и понатаму објаснува дека овој мотив се користи многу често во сите форми на пишување во најширока смисла, наведувајќи ја „желбата да се турка светот во одреден правец“ кај секоја личност. Тој заклучува велејќи дека „мислењето дека уметноста не треба да има никаква врска со политиката е само по себе политички став“.
Во есејот, Орвел го опишува сопствениот развој кон политички писател. Тој ја наведува Шпанската граѓанска војна како одлучувачки настан што го обликувал политичкиот став на неговото пишување: Наводи
Категорија:Есеи од Џорџ Орвел