Битка кај Трапесак — воен судир помеѓу витешкиот ред Темплари и Ајубидите во тврдината Трапесак. Темпларите се обиделе да го освојат замокот; но гарнизонот на Ајубидите се спротивставил на нападот, а помошните сили ги десеткувале Темпларите, нанесувајќи им тежок пораз.
Позадина Тврдината Трапесак била упориште кое му припаѓало на воениот ред на витезите Темплари. Во 1188 година, ајубидскиот султан Саладин го зазел замокот од Темпларите. Во 1237 година, Темпларите од тврдината Баграс нападнале група туркменски племиња кои се населиле источно од езерото Амик. Овој напад го испровоцирал емирот на Алепо, Ал-Муазам Тураншах, да ја нападне и освои тврдината Баграс. Опсадените Темплари останале без залихи и биле на работ на предавање. Сепак, Боемунд V Антиохиски испратил делегати да побараат примирје со него. Емирот го прифатил примирјето и се вратил во Трепасеј. Вилијам Монфератски, учител на Темпларите во Антиохија, го сметал примирјето за понижувачко и решил да го прекрши примирјето и да го нападне Трепасек.René Grousset, p. 364-365Anne-Marie Eddé, p. 112Steven Runciman, p. 208
Битка Во јуни истата година, Вилијам, со сила од 120 темплари-витези и 300 самострелци, решил да го нападне Трепасек, надевајќи се дека ќе ја врати гордоста на темпларите. Крстоносците го нападнале долниот град на тврдината (цивилната населба под тврдината). Ајубидските војници стационирани таму, иако изненадени, успеале да им се спротивстават на крстоносците, на кои потоа им се придружил остатокот од гарнизонот. Нивниот силен отпор го оневозможил нападот на тврдината. Ајубидскиот гарнизон, исто така, испратил гласник во Ал-Муазам за помош. Франкските затвореници во тврдината слушнале за нападот и им викнале на Темпларите, барајќи од нив да се повлечат пред пристигнувањето на силите за помош, но тие го игнорирале ова. Ајубидската сили која била повикана за помош брзо пристигнала и ги прегазила Темпларите, масакрирајќи ги. Вилијам бил убиен заедно со знаменосецот, а Рејмон д'Аргентан и неговите команданти биле заробени. Поразот бил целосен; само 20 темплари успеале да избегаат живи, а нивните другари биле или убиени или заробени, додека сите самострелци биле исто така убиени.Geordie TorrJudith Bronstein, p. 21
Последици Темпларите претрпеле еден од нивните најлоши порази кај Трапесак. Победничките Ајубидите по нивната победа ги однесоле затворениците и главите на мртвите во Алепо. И покрај нивната победа, Ајубидите решиле да го обноват примирјето со Боемунд, со што го спасиле Баграс од паѓање во нивни раце.René Grousset, p. 366Anne-Marie Eddé, p. 112Steven Runciman, p. 208 Ужасниот пораз на Темпларите предизвикал неопходна мобилизација за Темпларите и витезите болничари во Европа. Кога веста за поразот стигнала до Англија, болничарскиот приор собрал голема сума пари за Светата земја. Кралот Хенри III им дал на Темпларите 500 марки за откуп на нивните заробеници. Папството испратило неколку пораки до водачите на Аутрем за да ги охрабри затворениците да се ослободат по поразот.Judith Bronstein, p. 21
Наводи
Извори René Grousset (1934), History of the Crusades and the Frankish Kingdom of Jerusalem, Vol III. (In French). Anne-Marie Eddé (1999), The Ayyubid principality of Aleppo (579/1183-658/1260) (In French). Steven Runciman (1987), A History of the Crusades, Vol III. Judith Bronstein (2005), The Hospitallers and the Holy Land, Financing the Latin East, 1187–1274. Geordie Torr (2020), The Templars, The Legend and Legacy of the Warriors of God.
Категорија:Средновековно војување Категорија:Крстоносни војни