десно|мини|Голема руска соха, илустрација на Николај Каразин, 1899 година мини|Сока датира од 19-ти до средината на 20-ти век Во Русија, Финска и неколку други блиски земји, соха (на ; ) е лесно дрвено рало, кое се состои од два арда на телото, чии паралелни греди формираат две шахти за еден прибор за обработка на земјиште влечен од коњи со два приклучоци (рассоха). Во подоцнежните типови, двојното тело е комбинирано во една дрвена штица.
Сохата го прилагодува телото на запрега на едно животно, следејќи го моделот на количка влечена со вратило, и додава компонента слична на ашов што ја превртува почвата. На плуговите, закривената плоча ја сече и ја превртува почвата. Другите карактеристики на дизајните може да варираат во зависност од локалните градежни обичаи.
Историја Потеклото на сохата е неизвесно, како и нејзиното ширење низ Источноевропската рамнина. Сегашните докази сугерираат дека потекнува од шумската зона на Европска Русија. Сохата се споменува како алатка или даночна единица во 1275 година, а два ракописи од кора од бреза пронајдени во Новгород исто така се однесуваат на сохата околу ова време. Во Русија, сохата се користела и како единица за оданочување, а големината на сохата варирала во голема мера во зависност од регионот и со текот на времето, бидејќи тоа зависело од квалитетот на земјиштето што требало да се изора.
До 14-тиот век, сохата се проширила и во други региони, а генерално се согласува дека нејзината дистрибуција ги опфаќа источна Полска, северозападна Украина, Белорусија, Европска Русија, Финска и балтичките држави, како и мал дел од Сибир и Шведска. Веројатно прво се проширила во северните области на шумската зона во Европска Русија, а потоа во Карелија, а потоа и низ Финскиот Залив.
Наводи
Библиографија
George Vernadsky. A History of Russia. (Yale University Press, 1969) ().
Категорија:Руски пронајдоци Категорија:Науката и технологијата во Русија Категорија:Градинарски алатки Категорија:Земјоделска машинерија