десно|мини|Ханс Кристијан Андерсен (1805–1875). Данска книжевност () — книжевност на дански јазик, таа датира од средниот век. Најраните зачувани текстови од Данска се рунски натписи на спомен-плочи и други предмети, од кои некои содржат кратки песни во алитеративен стих. Кон крајот на 12 век, Саксо Граматик го напишал делото „Gesta Danorum“. Во текот на 16 век, Лутеранската реформација стигнала во Данска. Во овој период, Кристијерн Педерсен го превел Новиот завет на дански, а Томас Кинго компонирал химни. Убава поезија била создадена на почетокот на 17 век од Андерс Аребо (1587–1637). Предизвиците со кои се соочила апсолутната монархија на Данска во 1660 година биле опишани во „Jammersminde“ (Сеќавања на маките) од Леонора Кристина Улфелд. Лудвиг Холберг (1684–1754), кој бил под влијание на идеите на просветителството и хуманизмот, се смета за основач на модерната данска и норвешка книжевност. Неокласичната поезија, драмата и есејот цветале во текот на 18 век под влијание на француските и англиските трендови. Германското влијание се забележува во стиховите на водечките поети од крајот на 18 век, како што се Јоханес Евалд и Јенс Багезен. Други значајни писатели од 18 век се химнистот Ханс Адолф Брорсон и сатиричниот поет Јохан Херман Весел.
За време на Златното доба на Данска (1800–1850), книжевноста се центрирала на романтичното размислување, особено во делата на автори како филозофот Хенрик Стефенс (1773–1845) и поетот Бернхард Северин Ингеман (1789–1862). Една од најважните личности во данската книжевна култура бил Николај Грундвиг (1783–1872). Ханс Кристијан Андерсен (1805–1875) е запаметен пред сè по неговите бајки, напишани помеѓу 1835 и 1872 година. Серен Кјеркегор (1813–1855) бил егзистенцијалист филозоф и теолог. Јенс Петер Јакобсен (1847–1885) го започнал натуралистичкото движење во Данска со своите романтични, меланхолични песни. Модерниот пробив бил скандинавско движење под влијание на натурализмот кон крајот на 19 век (1870–1890), предводено од Георг Брандес (1842–1927). Други значајни писатели се Холгер Драхман (1846–1908), Херман Банг (1857–1912) и Софус Шандорф (1836–1901).
Хенрик Понтопидан (1857–1943) станал добитник на Нобелова награда во 1917 година за неговите „автентични описи на денешниот живот во Данска“. 20-тиот век започнал со реакции против натуралистичкото движење, движејќи се наместо тоа кон национализам. Национално-конзервативен тренд бил отелотворен во делата на Кај Мунк (1898–1944) и Валдемар Рердам (1872–1946). Модерниот реализам го практикувале Банг и Ј.П. Јакобсен. Социјалниот реализам го практикувале Ханс Кирк (1898–1962) и Мартин Андерсен Нексо (1869–1954). Јепе Акјер (1866–1930), Јоханес Јергенсен (1866–1956) и добитникот на Нобелова награда Јоханес В. Јенсен (1873–1950) внеле нова димензија во данската книжевност. Карен Бликсен (1885–1962), која го користела и псевдонимот „Исак Динесен“, е значајна по нејзините мемоари „Надвор од Африка“ (1937).
Некои важни автори од периодот по Втората светска војна се Тове Дитлевсен (1917–1976), Клаус Рифбјерг (1931–2015), Дан Турел (1946–1993), Леиф Дејвидсен (роден 1950), Бјарне Ројтер (роден 1950 година), Петер Хоенг (роден 1959), Бени Андерсен (1929–2018), Андерс Боделсен (1937–2021), Елзебет Егхолм (родена 1960 година), Кристијан Кампман (1939–1988), Деа Трир Морх (1941–2001), Јакоб Џуљерс (1906–88) (родена 1950 г.), и Биргите Ќосовиќ (родена 1972 г.). Меѓу најуспешните автори денес се Леиф Давидсен, кој пишува фасцинантни шпионски приказни со политичка димензија, Бјарне Ројтер со своите интригантни романи за помлади читатели и Јенс Кристијан Грондал чии љубовни приказни со психолошки пресврт ги вклучуваат „Тишината во октомври“ и „Изменета светлина“.
Среден век лево|мини|200x200пкс|Рунските камења во Џелинг. Најраните зачувани текстови од Данска се рунски натписи на спомен-плочи и други предмети. Некои од нив содржат кратки песни во алитеративен стих.
Доаѓањето на христијанството во 10 век ја довело Данска во контакт со европското учење, вклучувајќи го и латинскиот јазик и азбука, но пва не родило значаен книжевен плод дури до крајот на 12 век кога била објавена„Gesta Danorum“, амбициозно историско дело од Саксо Граматик. Делото на Саксо е важен примарен извор за проучување на скандинавските митови и легенди, како и жив приказ на данската историја до времето на авторот. Други средновековни книжевни дела вклучуваат дански балади, зачувани од 16 век од аристократски дами во нивните ракописни албуми. Тие довеле до „Книга на сто балади“ (1591) објавена од Андерс Серенсен Ведел, „Збирка Трагика“ (1695) од Метер Гоја и „Книга на сто балади“ од Петер Сив во 1695 година."Literature" , Danish foreign ministry. Retrieved 2 May 2010.
16-ти и 17-ти век лево|мини|183x183пкс|Томас Кинго (1634–1703). Лутеранската реформација пристигнала и во Данска во 16 век и започнала нов период во националната книжевност. Меѓу главните автори од тоа време се вбројуваат хуманистот Кристијан Педерсен, кој го превел Новиот завет на дански јазик, и Пол Хелгесен, кој енергично се спротивставувал на Реформацијата. Во 16 век биле напишани и најраните драми во Данска, вклучувајќи ги и делата на Хиеронимус Јустесен Ранч. 17 век бил ера на обновен интерес за скандинавските антиквитети, со научници како Оле Ворм во преден план. Иако религиозниот догматизам бил во пораст, страсните химни на Томас Кинго го надминале жанрот со личен израз.
Убава поезија била создадена на почетокот на 17 век од Андерс Аребо (1587–1637)."Arrebo, Anders" article in Dansk biografisk Lexikon, p 345, retrieved January 2, 2009 Тој е особено запаметен по Хексаемерон, поема што ги опишува шесте дена од Создавањето (околу 1622 година), објавена постхумно.Preminger, Alex and T. V. F. Brogan, et al., The New Princeton Encyclopedia of Poetry and Poetics, 1993. New York: MJF Books/Fine Communications
Надворешните борби со Шведска и внатрешните соперништва меѓу благородништвото што довеле до апсолутната монархија на Данска во 1660 година биле хронолошки опишани од искупителна перспектива на кралски затвореник во „Jammersminde“ (Сеќавања на маките), во срдечната проза на Леонора Кристина од Сината кула. Делото било напишано во 1673–1698 година, но за првпат било објавено во 1869 година.
18 век лево|мини|200x200пкс|Лудвиг Холберг (1684–1754) насликан од Јорген Роед. Лудвиг Холберг (1684–1754), кој бил под влијание на идеите на просветителството и хуманизмот, се смета за основач на модерната данска и норвешка книжевност. Тој е најпознат по комедиите што ги напишал во периодот од 1722–1728 година. Меѓу најпопуларните се Жан од Франција и Еразмус Монтанус, обете во сатиричниот стил на Молиер со претенциозни, стереотипни ликови. Првата е за Данец кој, откако ги усвоил поимите за францускиот јазик и начин на живот додека бил во Париз, се обидува да ги импресионира своите сонародници по враќањето во Данска. Втората го претставува Расмус Берг, син на земјоделец. По завршувањето на образованието, го латинизирал своето име во Монтанус и станал закана за своето семејство и соседите со сè што научил."Biography of Ludvig Holberg" , YourDictionary.com. Retrieved 14 April 2010.
Неокласичната поезија, драмата и есејот цветале во текот на 18 век под влијание на француските и англиските трендови. Германското влијание се гледа во стиховите на водечките поети од крајот на 18 век, вклучувајќи ги Јоханес Евалд и Јенс Багезен."Johannes Ewald: Biografi", Kalliope. . Retrieved 14 April 2010."Jens Baggesen", Kalliope. . Retrieved 14 April 2004.
Други писатели од 18 век се пиетистичкиот химничар Ханс Адолф Брорсон и духовитиот, сатиричен поет Јохан Херман Весел."Hans Adolph Brorson", Den store Danske. Retrieved 15 April 2010."Johan Herman Wessel (1742–85)", Kalliope.org. Retrieved 16 April 2010.
19 век
Златното доба За време на Златното доба на Данска (1800–1850), книжевноста се фокусирала на романтичното размислување. Неа ја вовел филозофот Хенрик Штефенс, кој одржал успешна серија предавања на Елерскиот колегиум. Тој ги презентирал главните теми на германскиот романтизам, нагласувајќи го односот помеѓу природата, историјата и човештвото."Guide to the Danish Golden Age: Literature" . Retrieved 25 April 2010. Движењето го одржувале романтичарите, особено Адам Оленшлегер (1779–1850). Денес, запаметен по неговите „Digte“ (1803) и „Poetiske Skrifter“ (1805),Оленшлегер брзо станал водечки поет во Данска."Adam Oehlenschläger", Den store Danske. Retrieved 14 April 2010. Бернхард Северин Ингеман (1789–1862) исто така објавил збирка романтични песни пред да создаде голем број драми, а потоа напишал успешна серија романи и конечно објавил голем број одлични религиозни песни кои, откако биле поставени на музика, станале важен додаток на химните што се пееле во данските цркви."Bernhard Severin Ingemann" , Guide to the Danish Golden Age. Retrieved 25 April 2010. десно|мини|208x208пкс|Николај Грундвиг насликан од Кристијан Албрехт Јенсен. Една од најважните личности во данската книжевна култура бил Николај Грундвиг (1783–1872) кој всадил растечки дух на национализам, првично базиран на неговата Северна митологија (1808) и неговата долга драма, Падот на херојскиот живот на север (1809). Покрај огромниот поток на статии и песни, тој напишал и голем број книги, вклучувајќи две истории на светот (1814 и 1817), долгата историска поема Роскилде-Рим (Песна за Роскилде) (1813) и коментар со големина на книга, Роскилдеска сага.. Книгата со химни на Грундвиг направила голема промена во данските црковни служби, заменувајќи ги бавните мерки на православните лутерани со химните на националните поети. Грундвиг вкупно напишал или превел околу 1.500 химни (вклучувајќи ја и „Божјата реч е нашето големо наследство“) од кои повеќето сè уште често се пеат денес."N. F. S. Grundtvig" , Archiv for Dansk Litteratur. Retrieved 14 April 2010. лево|мини|190x190пкс|Малата сирена: илустрација од Вилхелм Педерсен. Ханс Кристијан Андерсен (1805–1875) е запаметен пред сè по неговите бајки, напишани помеѓу 1835 и 1872 година, не само за деца, туку и за возрасни. Меѓу најпопуларните се „Непоколебливиот лимен војник“, „Снежната кралица“, „Малата сирена“, „Палешка“, „Девојчето со кибритчињата“ и „Грдото Пајче“. Сметан за татко на модерната бајка, Андерсен напишал вкупно 156 бајки, од кои само 12 се потпирале на народни приказни. Но, Андерсен напишал и голем број патни скици, неколку романи, вклучувајќи го добро прифатениот: „Импровизаторот“ (1835), серија песни и неговата автобиографија „Бајката на мојот живот“ (1855).
Серен Кјеркегор (1813–1855) бил егзистенцијалистички филозоф и теолог. Голем дел од неговата филозофско творештво се занимава со прашањата за тоа како се живее, фокусирајќи се на приоритетот на конкретната човечка реалност над апстрактното размислување и истакнувајќи ја важноста на личниот избор и посветеност. Неговите главни естетски дела се „Или/Или“ (Enten-Eller) (1843), „Филозофски фрагменти“ (Philosophiske Smuler) (1844), „ Етапи на животниот пат“ (Stadier paa Livets Vei) (1845) и „Заклучен ненаучен постскрипт кон филозофските фрагменти“ (Afsluttende uvidenskabelig Efterskrift) (1846). Спротивставувајќи се на хегеловата филозофија, тие го промовираат егзистенцијалниот пристап кој ја зголемува свеста на поединецот за Бога, но го засилува неговиот очај поради тоа што не е во можност да ја достигне вечната вистина. Меѓу неговите религиозни дела се Дела на љубовта (Kjerlighedens Gjerninger) (1847) и Практика во христијанството (Indøvelse i христијанскиот свет) (1850)."Søren Aabye Kierkegaard (1813–1855)", Philosophy Pages. Retrieved 21 April 2010.
Модерен пробив десно|мини|212x212пкс|Нобеловецот Хенрик Понтопидан