Фулминска киселина е киселина со формулата HCNO, поконкретно . Тоа е изомер на изоцијанска киселина ( ) и од неговиот неостварлив тавтомер, цијанска киселина ( ), а исто така и на изофулминска киселина ( ).
Фулминатот е анјон или која било од неговите соли. Од историски причини, се подразбира дека функционалната група фулминати е како во изофулминска киселина додека групата се нарекува нитрил оксид.
Историја TОваа хемикалија била позната уште од раните 1800-ти преку нејзините соли и преку производите на реакциите во кои се предлагало да постои.,Kurzer, Frederick (2000). "Fulminic Acid in the History of Organic Chemistry". Journal of Chemical Education. 77 (7): 851–857. Bibcode:2000JChEd..77..851K. doi:10.1021/ed077p851. но самата киселина не била откриена до 1966.Beck, W.; Feldl, K. (1966). "The Structure of Fulminic Acid, HCNO". Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 5 (8): 722–723. doi:10.1002/anie.196607221.
труктура Долго време се верувало дека фулминската киселина има структура од H–O–N + ≡C − . Дури со изолацијата и анализата на чист примерок од фулминска киселина во 1966 година, оваа структурна идеја била дефинитивно отфрлена. Хемикалијата која всушност ја има таа структура, изофулминска киселина ( тавтомер на вистинската структура на фулминичната киселина) на крајот била откриена во 1988 година.
Структурата на молекулата е одредена со микробранова спектроскопија со следните должини на врски - CH: 1.027(1) Å, CN: 1.161(15) Å, NO: 1.207(15) Å .
Синтеза Погодна синтеза вклучува блиска пиролиза на одредени оксими. За разлика од претходните синтези, овој метод ја избегнува употребата на високоексплозивни метални фулминати.
Наводи
Категорија:Соединенија на водородот Категорија:Неоргански киселини