Антон Инголич (5 јануари 1907 – 11 март 1992 година) — словенечки писател, драматург и уредник. Најпознат е по неговите романи и младинска литература.
Инголич е роден во Сподња Полскава близу Словенска Бистрица во Австроунгарското кнежевство Штајерска (денешна источна Словенија). Тој отишол на локалното училиште и го завршил средното образование во Марибор пред да студира во Љубљана и Париз. Работел како наставник по словенечки и француски јазик во средни училишта во Птуј, Марибор и Љубљана.Helga Glušič, Sto Slovenskih Pripovednikov (Ljubljana: Prešernova družba, 1996) Бил уредник на списанието Нова Обзорија и станал член на Словенечката академија на науки и уметности во 1976 година.List of deceased members on the Slovenian Academy of Sciences and Arts site
Двапати ја добил Прешереновата награда, во 1949 година за романот „Патека по насипот“ и во 1978 година за книжевниот опус за млади и возрасни.Slovenian Ministry of Culture, complete list of the Grand Prešeren Awards recipients Помеѓу 1961 и 1963 година бил претседател на Друштвото на словенечките писатели.Slovene Writer's Association site, History of the SWA
Основното училиште во Сподња Полскава го носи името на Инголич.
Дела Започнувајќи од 1935 година, Инголич објавувал проза за возрасни, литература за млади и возрасни, како и пет историски романи: Младилница-Ловорјев венец (1948) Ликоф-Мејник (1950) Се најдоа (1952) Прадедо (1975) Гореле грмушки (1977) Наводи
Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите Категорија:Словенечки писатели Категорија:Словенечки драматурзи Категорија:Починати во 1992 година Категорија:Родени во 1907 година