мини|C. alata дијаграм. Crescentia alata, различно наречена мексикански калабаш, jícaro, morro, morrito или крилест калабаш Crescentia Alata , Stephen H Brown, Factsheet, Lee County Extension Gardening Publications, University of Florida е растителен вид од фамилијата Bignoaceae и од родот Crescentia, домородна во јужно Мексико и Средна Америка јужно до Костарика .
Опис Ова е мало дрво кое расте до 8 метри во височина. Има тврди плодови, слични на ѓуле, со дијаметар од 7–10 см, кои тешко се кршат. Се верува дека овие карактеристики на плодот еволуирале како одбранбен механизам против грабливост на семињата од одамна изумрената мегафауна на регионот. Меѓутоа, сега се чини дека тоа е контрапродуктивна стратегија (еволуциски анахронизам), бидејќи семето во плодовите не може да 'рти освен ако лушпите не се скршат, а со исклучок на коњите и луѓето, ниту едно животно кое моментално живее во неговиот природен ареал не може да ги скрши плодовите.
Забележано е дека домашните коњи можат да го скршат плодот со своите копита и да ги изедат пулпата и семињата (што сугерира дека тие можат да служат како вектори за дистрибуција на семето).
Даниел Јанзен сугерираше дека гомфотерите (изумрени животни слични на слон) можеби претходно биле одговорни за растурање на семето на C. alata. Со нивното изумирање, C. alata се соочила со можност за губење на живеалиштето и претрпела крајно ограничена способност за миграција, но воведувањето на нов вектор, во форма на домашни коњи, му овозможила на видот да ја одржи својата одржливост. Можеби токму затоа C. alata, најчесто се наоѓа во отворени области, како што се пасишта и полиња. Исто така, се одгледува поради своите плодови слични на тиква, кои може да се издлабат и исушат и да се користат како садови за храна и пијалаци. Во Средна Америка, исушени и насликани плодови слични на тиква се користат од локалното население за изработка на занаетчиски ракотворби како што се касички и украси. Листовите личат на оние на трилисниот портокал со широка петелка која наликува на четврти лист.
Историска употреба Овошјето се спомнува во Попол Ву (книга со митови за цивилизацијата на Маите). Откако првата генерација херојски близнаци, 1 Хунахпу и 7 Хунахпу, не успеваат и се убиени во играта со топка во Шибалба, демонските Шибалбани го обесуваат нивните черепи на ова дрво. Подоцна черепот плука во раката на принцезата Ишкик, што ја оплодува и таа ја раѓа втората, успешна генерација на херојски близнаци.
Семињата се со сладок вкус и може да се јадат и се богати со протеини. Се користат во Хондурас, Ел Салвадор и Никарагва за да се направи еден вид пијалак-орчата наречена semilla de jícaro.Flowering plants, dicotyledons: Lamiales (except Acanthaceae including Avicenniaceae), Joachim W. Kadereit, Springer, 2004, , Google Books
Наводи
Категорија:Флора на Мексико Категорија:Флора на Гватемала Категорија:Флора на Средна Америка