десно|мини|350x350пкс| Шаторска населба со 40.000 жители во Дарфур, Судан. Шаторска населба или шаторски град ― привремени простории за домување направен со шатори или други привремени градби.
Државните влади или воените организации поставуваат шаторски населби за сместување на евакуирани лица, бегалци или војници. Одделот за снабдување на УНИЦЕФ обезбедува шатори на проширување за милиони раселени луѓе.
Неформалните шаторски населби може да бидат поставени без одобрение, од страна на бездомници или демонстранти.
Шаторските населби што ги поставуваат бездомниците може да бидат слични на т.н. тенеќе маала, кои се неформални населби во кои градбите се направени од отпаден градежен материјал.
Неквалитетните шаторски населби со пониска состојба може да бидат сметани за бедни населби или маала.
Воена употреба мини| Воен логор во 18 век. Во војската, поимот „шаторска населба“ обично се однесува на привремени станбени простории подигнати на распоредени воени бази, како оние што се наоѓале во Босна и Херцеговина или Ирак. Во зависност од гранката на услугата и должината на времето кога шаторската населба е поставена, просторот за живеење може да биде опремен со најсовремени удобности. Од санитарни причини, воените шатори во градовите поставуваат тоалет, туш и перална на најмалку 15 м од станбените простории. Исто така, шаторите обично се поделени во збирови од 8-10 единици за да биде спречено брзото ширење на пожарот, што е од најголема загриженост поради шаторот и материјалите за постелнина.
Еколошки катастрофи Откако ураганот „Катрина“ дошол на копното во август 2005 година, поимот е користен за опишување на привремени места за домување поставени за жителите на Заливскиот брег кои останале без покрив над главата поради невремето. Некои од шаторите кои биле изградени, од страна на Поморските градежни баталјони на Соединетите Држави и финансирани од Сојузната агенција за управување со вонредни состојби на истата држава, се дрвени структури покриени со шатори. Со исклучок на внатрешен водовод, повеќето од шаторите имаат греење, ладење и осветлување. Шаторската населба може да собере дури 250 лица. Очекувано е раселените жители да останат само три до шест месеци.
Бездомници
Канада
Торонто, Онтарио Торонто, Онтарио, најголемиот канадски град, исто така беше дом на една сопствена шаторска населба наречена Тент Сити (Tent City), до септември 2002 година, кога жителите на шаторската населба биле протерани од сопственикот на имотот, претпријатието Home Depot."Homeless evicted from Toronto's 'tent city, cbc.ca, 25 септември 2002. Се наоѓала во средишното градско јадро на Торонто, во близина на брегот, и била дом на стотици луѓе кои биле бездомници. Властите на Торонто вовеле програми за дополнување на киријата во следната година (2002–2004) со која на 115 жители им бил даден пристап до главните станови. Новинарот Шонеси Бишип-Стол доброволно го напуштил својот животен стил од средната класа за да живее во шаторската населба во период од една година. Тој ги подробил своите искуства во неговата книга од 2005 година, „До ова: Пустош и раскош во Тенеќе маалот во еден голем град“.Down to This: Squalor and Splendour in a Big-city Shantytown, City of Toronto Book Awards пристапено на 5 јуни 2023
За време на пандемијата на КОВИД-19, градот, исто така, бил сведок на заживување на шаторски населби во неговите јавни паркови.
Соединети Држави
Филаделфија, Пенсилванија Шаторските населби одамна се дел од историјата на Филаделфија. Постојано растечкиот број на логори е пренесен од повеќе администрации - од градоначалникот Вилсон Гуд (1984 до 1992 година) до денешниот градоначалник Кени (2015-денес). Збирот кампови бил развиен од повеќе причини. Некои започнале како содржани протести за доделување на станови, други биле обиди да биде воспоставен посигурен живот преку развиена заедница.
При проценка на бројот на бездомници во Филаделфија, Канцеларијата за служби за бездомници изброил 958 луѓе кои живеат на улица. Незаработувачките организации како Проектот „ДОМА“ (англиски: Project HOME) вложиле напори да помогнат со „обезбедување домување, можности за вработување, медицинска нега и образование на бездомниците и лицата со ниски приходи во Филаделфија, Пенсилванија“. мини| Скид Роу, Лос Анџелес содржи една од најголемото стабилно население, меѓу 5.000 и 8.000, на бездомници во Соединетите Држави.John Edwin Fuder, Training Students for Urban Ministry: An Experiential Approach. Eugene, OR: Wipf & Stock (2001). мини| Камп на бездомници во Форт Лодердејл, Флорида.
Камп „Надеж“: Лас Крусес, Ново Мексико Кампот „Надеж“ (англиски: Hope) е алтернативен проект за преодно живеење, за бездомниците, во облик на кампување. Се наоѓа во кампусот на заедницата на Месиља Вели и е сојуз на агенции кои се занимаваат со бездомништвото во Лас Крусес, Ново Мексико. Шаторската населба може да смести 50 луѓе кои инаку би биле на улиците, обезбедувајќи им безбедно место да бараат директни услуги, здравствена заштита и да најдат работа и домување. Кампот „Надеж“ им обезбедува на бездомниците можност да бидат веднаш до сите директни услуги што ги обезбедуваат агенциите во кампусот во Месиља Вели.
Кампот бил основан во ноември 2011 година со привремена дозвола од градот Лас Крусес. Кампот требал да биде распуштен во март 2012 година, но немал средства за изградба на друго засолниште, а Градскиот совет изјавил дека шаторската населба е од корист за градот.
Во 2013 година, со помош на студенти по инженерство од Државниот универзитет во Њу Мексико, местото било означено како планска единица за развој што санкционирала постојан кампусна површина заедно со голем број други намени во кампусот на незаработувачкиот кампус.
Село за втора шанса: Акрон, Охајо Овој услужен клуб составен од бездомници и поранешни членови бездомници е основан од Рајан Сканлон и еднаш ги поставил своите шаторски зафати во задниот дел на приватниот имот во сопственост на Sage Lewis LLC во областа на Мидлбери во Акрон, Охајо, од јануари 2017 до јануари 2019 година. Било познато како „Село за втора шанса“ и сè уште постои и функционира како незаработувачка услужна организација на клубови на тајни местоположби расцепкани меѓу градскиот пејзаж.
The New York TImes пишуваl за ова село, опишувајќи ја културата управувана од бездомници каде што бездомниците создале заедница без дрога, без алкохол, со службеници за безбедност и демократски избран три-совет. Сите служби биле водени од бездомници. Тие вклучуваат перење, тушеви, информатичка просторија, соба за облека и оставата, чајната кујна.
Градскиот совет на Акрон го отфрлил барањето на г-дин Луис за исклучок од зони со гласање 8 спрема 4 во септември 2018 година.
Сите шатори биле принудени да бидат отстранети до 5 јануари 2019 година.
Калифорнија
мини|300x300пкс| Камп за бездомници во Оукленд, Калифорнија, во близина на кампусот на Лејниевиот Колеџ. Бездомништвото во Калифорнија е сериозен проблем, ако се оди според стапката по глава на жител во 2020 година на бездомниците кои се рангирани на третото место во Соединетите Држави, зад Њујорк и Хаваи. 0,4% или повеќе од жителите на Калифорнија се бездомници, а повеќето големи градови имаат бездомничко население околу 0,5-1% од населението во градот. Ова ги вклучува и засолнетите и незаштитените бездомници. Шаторските населби се распространети во Тендерлојн, Сан Франциско и Скид Роу, Лос Анџелес.
Би-Би-Си направиле вест, во која е зборувано за тоа како причините за кризата во економијата на Соединетите Држави, принудиле многу луѓе, кои порано биле сопственици на своите домови, сега да живеат во шатори.
AlterNet објавиле приказна во 2009 година за главните медиуми кои конечно ја „откриваат“ ситуацијата со бездомниците во Сакраменто.
Минеаполис, Минесота
Минеаполис доживеал појава и раст на кампови за бездомници како последица на убиството на Џорџ Флојд и немирите што резултирале, во средината на 2020 година. Одборот за парк и рекреација во Минеаполис има опитна постапка за да дозволи логорување на бездомниците на имотот во градскиот парк. Кампови за бездомници се појавиле во 44 паркови во текот на летните месеци.Minneapolis Park & Recreation Board (април 2021). "Superintendent's Annual Report 2020 Rising to Challenges During a Pandemic". www.minneapolisparks.org. Посетено на 5 јуни 2024. Одборот на паркот ги затворил сите кампови на 7 јануари 2021 година и ги прекинал дозволите.
Сент Питерсбург, Флорида Кон крајот на декември 2006 година, бездомниците направиле импровизирана шаторска населба на имотот Сент Винсент де Пол во блокот 1400 на Четвртата авенија во Сент Питерсбург, Флорида, кога десетици бездомници се преселиле од јавното земјиште преку улицата. На почетокот на јануари 2007 година, градските власти ги забележале градските кодови кои забрануваат живеење во шатори и му дале на друштвото една недела да ги истера жителите на шаторската населба.
Олимпија, Вашингтон Кампот Кихот, камп за бездомници започнал како протестно движење на бездомници и поборници за бездомници против криминализирање на „противопштественното“ законодавство што го донел градот во јануари 2007 година - конкретно упатувајќи на уредбата со која се ограничува луѓето да седат на тротоарите. Градските власти наредиле распуштање на кампот. Унитаристичката универзалистичка конгрегација на Олимпија го понудило логорското засолниште на својот имот, бидејќи е запознаена со верската мрежа на логори за бездомници, со седиште во Сиетл. Она што започнало како протест околу бездомништвото, брзо станало протест на верската заедница. Црковната заедница протестирала против инсистирањето на градот за растурање на заедницата со образложение дека црквите одржуваат посебно право за користење на земјиштето што им дозволува да нудат засолниште за сиромашните (Закон за религиозна употреба на земјиште и институционализирани лица). На крајот, противничкиот протест бил претворен во преговори со локалните општини, со нови уредби со кои е одобруван Камп Кихот со посебни прописи и ограничување од деведесет дена; можност да биде преселен во имотот на другите верски заедници. Поради жестоката поддршка на доброволните состав на ПАНЗА, шаторската населба наскоро требала да биде преобразена во постојано потпорно домување, Кихот Вилиџ, во зимата 2013 година.
Сиетл, Вашингтон мини| Никелсвил кон крајот на својот престој во Универзитетскиот округ во Сиетл. Бездомниците долго време прибегнуваат кон барање засолниште во шатори, но овие заедници се едни од првите познати дека се организирани од спонзорска организација (партнерство помеѓу Сиетл за домување и напори за ресурси и Сојузза еднаквост и подобрување на домувањето на жените (SHARE/WHEEL)), и се едни од првите во еден голем град во САД кои беа во голема мера прифатени од локалните власти. Спротивно на некои стереотипи за бездомниците, многу жители на шаторскиот град се вработени, главно на привремени или дневни работни места, но немаат доволни приходи за да добијат повеќе постојани станови.The SHARE/WHEEL Tent City Project
Првичната шаторска населба и шаторската населба 2, и двете создадени во доцните 1990-ти, биле направени незаконски и на кои им се спротивстави Градот Сиетл. Откако биле толерирани извесно време, на крајот биле принудени да бидат отстранети. Во март 2002 година, како резултат на правна битка, градскиот адвокат Том Кар и адвокатот на SHARE/WHEEL Тед Хантер потпишале судски налог за согласност со SHARE, дозволувајќи му на шаторската населба (1) само на приватно земјиште (со покана) и поставувајќи стандарди за неговото работење.