Емеи Шан или Планина Емеи () — планина висока 3.099 метри во провинцијата Сечуан, Кина, и е највисоката планина меѓу светите планини во Кина. Планината Емеи лежи на западниот раб на Сечуанската Котлина. Планините западно од неа се познати како Дашјанглинг.E.g., 实用中国地图集 (Shiyong Zhongguo Dituji, "Practical Atlas of China"), 2008, ; map of Sichuan on pp. 142–143 Поголемиот дел од околните села е геолошки познат како пермска голема магматска покраина Емеишан, што настанала од вулканските ерупции на Емеишан Трапс за време на пермското раздобје.
Административно, планината Емеи е во близина на истоимениот град на ниво на округ (градот Емеишан), кој тогаш е дел од местото Лешан на ниво на префектура. Во 1996 година, била впишана во Списокот на светско наследство на УНЕСКО.
Значење за будизмот Кинезите даруваат запалено сандалово дрво во близина на планината за да ги испратат своите „молитви до небесата“.
Како света планина Планината Емеи е една од четирите свети будистички планини во Кина и традиционално се смета за бодиманда или место на просветлување на Бодисатва Самантабхадра. Самантабхадра е познат на мандарински како Pǔšián Púsà ().
Извори од 16 и 17 век укажуваат на практикување на боречки вештини во манастирите на планината Емеи Шан, што е најраното постоечко упатување на манастирот Шаолин како место на потекло на кинеските боречки вештини..
Кинеските будистички аџии редовно одат на поклонение на планината.
Будистичка архитектура на Емеи Ова е место на првиот будистички храм изграден во Кина во 1 век од нашата ера. На ова место има седумдесет и шест будистички манастири од династиите Минг и Чјинг, повеќето од нив во близина на врвот на планината. Манастирите покажуваат приспособлив архитектонски стил што се сообразува на крајоликот. Некои, како што се салите Баогуоси, се изградени на тераси на различни нивоа, додека други, вклучувајќи ги и структурите на Леијинси, се на подигнати потпори. Овде, фиксните нацрти на будистичките манастири од претходните раздобја биле изменети или игнорирани за целосно искористување на природниот предел. Градбите на Чјингчјинг се распоредени во неправилна парцела на тесно парче земја помеѓу реката Црн Змеј и реката Бел Змеј. Локацијата, голема и кривулеста пешачка патека, е долга 50 километри и потребни се неколку дена пешачење.
Жичарниците го олеснуваат искачувањето до двата храма во Џјиндинг (3077 м), на еден час пешачење од врвот на планината.Hayes, Holly (2009) Emei Shan, Sacred Destinations. Updated 24 July 2009.Gluckman, Ron (2002). Getting to the Top, Silk Road, December 2002. Hong Kong; Dragon Airlines.
Клима На врвот на планината Емеи, преовладува алпска субарктичка клима (Köppen Dwc), со долги, студени (но не толку тешки) зими и кратки, студени лета. Месечната просечна 24-часовна температура се движи од -5,7 °C во јануари до 11,6 °C во јули, а годишната средна температура е 3,07 °C. Врнежите се чести во текот на целата година (се јавуваат во повеќе од 250 дена), но поради влијанието на монсуните, врнежите се особено обилни во лето и повеќе од 70 % од количината годишните врнежи е во раздобјето од јуни до септември.
Автохтони животни Посетителите на планината Емеи веројатно ќе видат десетици тибетски , кои често може да се видат како земаат храна од туристите. Месните трговци продаваат ореви за туристите за да ги хранат мајмуните. Други истакнати животни ги вклучуваат жабите Rana adenopleura, Vibrissaphora liui и дождовниот црв Pheretima praepinguis .
Растителен свет Планината Емеи е позната по својот висок степен на ендемизам, а од оваа планина се опишани околу 200 растителни видови во различни растителни семејства.
Редок вид на ела ендемска на оваа планина е Abies Fabri . мини|Статуа на Бодисатва од Пу Шјан мини|Џјининг е важна знаменитост на планината Емеи
Галерија
Наводи
Надворешни врски
Religion and the environment in China, 中国的宗教与环境 - chinadialogue article Mount Emei, including Leshan Giant Buddha, Scenic Area: official Unesco site
Категорија:Светско наследство во Кина Категорија:Будизам Категорија:Планини во Кина Категорија:Статии со текст на кинески