Михаил Асен III (), најчесто нарекуван Михаил Шишман, владеел како цар на Бугарија од 1323 до 1330. Точната година на неговото раѓање не е позната, но се смета дека е помеѓу 1280 и 1292. Тој бил основач на последната вледеачка династија во Второто бугарско царство, династијата Шишман. Откако бил крунисан, Михаил го користел името Асен за да ја нагласи својата поврзаност со династијата Асен, првата која владеела со Царството.
Како енергичен и амбициозен владетел, Михаил Шишман водел агресивна, но опортунистичка и неконзистентна политика против Византија и Кралството Србија, која завршила со катастрофалната битка кај Велбужд во која и самиот го загубил животот. Тој бил последниот бугарски владетел кој имал за цел воена и политичка хегемонија на Бугарското царство над Балканот и последен кој се обидел да го заземе Константинопол. Бил наследен од неговиот син Иван Стефан, а подоцна од неговиот внук Јован Александар, кој ја променил политиката преку формирање сојуз со Србија.Kazhdan, "Michael III Šišman", p. 1365
Искачување на тронот Роден помеѓу 1280Андреев, p. 255 и 1292, Михаил Шишман бил син на деспотот Шишман од Видин и ќерката на севастократорот Петар. Тој исто така бил далечен роднина на неговите претходници на бугарскиот престол, Теодор Светослав () и Георги Тертер II (). По мирот склучен помеѓу неговиот татко и Стефан Милутин во 1292, Михаил Шишман бил верен со ќерката на Милутин, Ана и тие се венчале во 1298 или 1299 година.Fine, p. 268
лево|мини|Бугарија во времето на Михаил Шишман и Битката кај Велбужд (1330) Од средината на 13 век областа околу Видин била автономна под неефективна бугарска власт и била управувана од Јаков Светослав (), од Шишман (починал помеѓу 1308 и 1313), а потоа и од Михаил Шишман. Шишман и неговиот син ги добиле високите титули деспот од нивниот роднина Теодор Светослав, а вториот во еден венецијански извор се споменува како Деспот на Бугарија и господар на Видин. По смртта на српскиот крал Стефан Милутин, Михаил Шишман можел да води поактивна политика во столицата Трново. Наскоро тој станал една од водечките фигури во внатрешните работи на царството, а со смртта на малолетниот цар Георги Тертер II во 1323, Михаил Шишман бил избран за цар од страна на благородништвото.Fine, pp. 268–269 Според некои историчари тој бил избран зашто имал потекло од Асеновата династија и го интерпретираат искачувањето на тронот како продолжување на династијата Асен, а не како нова династија.Божилов, Гюзелев, p. 562 Неговиот полубрат, Белаур, го наследил како деспот на Видин.Fine, p. 269
Предци
Наводи
Библиографија
Božilov, Ivan, Familijata na Asenevci (1186–1460), Sofia, 1985.
Mladjov, Ian, "The Bulgarian Prince and would-be Emperor Lodovico," Bulgaria Mеdiaevalis 2 (2011), 603–618. online Mladjov, Ian, "The Children of Ivan Asen II and Eirēnē Komnēnē," Bulgaria Mediaevalis 3 (2012) 403-418 online Mladjov, Ian, "Monarchs' Names and Numbering in the Second Bulgarian State," Studia Ceranea 5 (2015) 267-310 online. Nikolov-Zikov, Petăr, Domăt na Šišman, Sofia, 2021.
Popov, Tenčo, Studii vǎrhu bǎlgarskoto srednovekovno monetosečene s izvodi za istorijata, Sofia, 2020.
Категорија:Бугарски монарси Категорија:Починати во 1330 година