Кралството Хрватска (; ), или Хрватско Кралство (), било средновековно кралство во Јужна Европа кое го сочинувало поголемиот дел од денешна Хрватска (без денешна Истра и некои далматински градови), како и поголемиот дел од денешна Босна и Херцеговина. Кралството постоело како суверена држава речиси два века. Неговото постоење се одликува со разни конфликти и периоди на мир и сојузништво со Бугарите, Византијците, Унгарците, и борбите со Венеција за контрола на источниот јадрански брег. Употребата на словенскиот јазик во богослужбата била залагана во 10ти век од епископот Гргур, што резултирало со конфликт со Папата, later to be put down by him. Во втората половина на 11ти век Хрватска ги добила крајбрежните градови во Далмација откако Византиската империја ја изгубила контролата над нив. Во овој период кралството го достигнало својот подем за време на владеењето на кралевите Петар Крешимир IV (1058–1074) и Димитар Звонимир (1075–1089).
мини|лево|Башчанската плоча напишана со глаголица, 1100 год. Државата била владеена од династијата Трпимировиќ до 1091. Потоа царството доживеало криза и по една деценија борби за престолот и поразот во Битка на Гвозд, круната преминала во рацете на династијата Арпади со крунисувањето на кралот Коломан за „Крал на Хрватска и Далмација“ во Биоград во 1102, обединувајќи ги двете кралства под една круна.Larousse online encyclopedia, Histoire de la Croatie: "Liée désormais à la Hongrie par une union personnelle, la Croatie, pendant huit siècles, formera sous la couronne de saint Étienne un royaume particulier ayant son ban et sa diète." Clifford J. Rogers: The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology, Volume 1, Oxford University Press, 2010, p. 293Kristó Gyula: A magyar–horvát perszonálunió kialakulása [The formation of Croatian-Hungarian personal union] (in Hungarian)
Наводи
Категорија:Поранешни држави во Европа