Информациско општество — општество каде што користењето, создавањето, дистрибуцијата, манипулацијата и интегрирањето на информациите е значајна активност. Нејзини главни двигатели се информациските и комуникациските технологии, кои резултираа со брз раст на информациите во различноста и на некој начин ги менуваат сите аспекти на општествената организација, вклучително образованието, економијата,Hilbert, M. (2015). Digital Technology and Social Change [Open Online Course at the University of California] freely available at: https://youtube.com/watch?v=xR4sQ3f6tW8&list=PLtjBSCvWCU3rNm46D3R85efM0hrzjuAIg здравството, владата,Hilbert, M. (2015). Digital Technology and Social Change [Open Online Course at the University of California] https://youtube.com/watch?v=KKGedDCKa68&list=PLtjBSCvWCU3rNm46D3R85efM0hrzjuAIg freely available at: https://canvas.instructure.com/courses/949415 војувањето и нивоата на демократија.Hilbert, M. (2015). Digital Technology and Social Change [Open Online Course at the University of California] freely available at :https://canvas.instructure.com/courses/949415 Луѓето кои се способни да учествуваат во овој облик на општество понекогаш се нарекуваат или корисници на компјутер или дури и дигитални граѓани, дефинирани од К. Мосбергер како „Оние кои го користат Интернетот редовно и делотворно“. Ова е еден од десетината семрежни термини кои се идентификувани за да сугерираат дека луѓето влегуваат во нова и поинаква фаза на општеството.
Некои од показателите на оваа постојана промена може да бидат технолошки, економски, професионални, просторни, културни или комбинација од сите овие. Информациското општество се смета за наследник на индустриското општество. Тесно поврзани концепти се постиндустриското општество (постфордизам), постмодерното општество, компјутерското општество и општеството на знаење, телематското општество, општеството на спектаклот (постмодернизам), информациската револуција и информациската ера, мрежното општество (Мануел Кастелс) или дури и течна модерност.
Дефиниција Во моментов не постои универзално прифатен концепт за тоа што точно може да се дефинира како информациско општество и што не треба да биде вклучено во поимот. Повеќето теоретичари се согласуваат дека промената може да се смета како започната некаде помеѓу 1970-тите, раните 1990-ти трансформации на Социјалистичкиот Исток, и периодот од 2000-тите, кој ги создаде повеќето од денешните мрежни принципи и кој моментално фундаментално го менува начинот на кој општествата функционираат. Информациската технологија оди подалеку од интернетот, бидејќи начелата на дизајнот и користењето на интернетот влијаат на други области, а има дискусии за тоа колку навистина е големо влијанието на одредени медиуми или специфични начини на производство. Френк Вебстер забележува пет главни видови на информации кои можат да се користат за дефинирање на информациското општество: технолошко, економско, професионално, просторно и културно. Според Вебстер, карактерот на информациите го променил начинот на кој живееме денес. Како се однесуваме се фокусира на теоретско знаење и информациите.Webster, F. (2006). Chapter 2: What is an information society? In Theories of the Information Society, 3rd ed. (pp. 15-31). New York: Routledge.
Касивулаја и Гомо (Универзитет Макерере) алудираат дека информациските општества се оние кои ја зголемиле нивната употреба на ИТ за економска, социјална, културна и политичка трансформација. Во 2005 година, владите ја потврдиле својата посветеност на основите на информациското општество во Туниската заложба и ја зацртале основата за спроведување и следење во Туниската агенда за информациско општество. Конкретно, Туниската агенда се однесува на прашањата за финансирање на ИКТ за развој и управување со интернет кои не можеле да се решат во првата фаза.
Некои луѓе, како Антонио Негри, го карактеризираат информациското општество како општество во кое луѓето работат нематеријална работа. Со ова, тие се чини дека се однесуваат на производство на знаење или културни артефакти. Еден проблем со овој модел е тоа што ја игнорира материјалната и суштински индустриската основа на општеството. Сепак, тоа укажува на проблем за работниците, имено колку креативни луѓе му требаат на ова општество за да функционира? На пример, можеби ви требаат само неколку врвни изведувачи, наместо плејада на неславни личности, бидејќи работата на тие изведувачи може лесно да се распредели, принудувајќи ги сите споредни играчи на дното на пазарот. Сега е вообичаено издавачите да ги промовираат само своите најпродавани автори и да се трудат да ги избегнат останатите — дури и ако нивните дела сè уште се продаваат. Филмовите сè повеќе и повеќе се оценуваат за понатамошна дистрибуција, според успешноста на нивниот прв викенд, што во многу случаи ја исклучува можноста за ширење на усни препораки.
Мајкл Бакланд ги карактеризира информациите во општеството во неговата книга Информации и општество. Бакланд ја изразува идејата дека информациите може различно да се толкуваат од личност до личност врз основа на искуствата на тој поединец.
Имајќи предвид дека метафорите и технологиите на информациите се движат напред во реципрочна врска, можеме да опишеме некои општества (особено јапонското општество ) како информациски општества бидејќи ги мислиме како такви.
Зборот информација може да се толкува на многу различни начини. Според Бакланд во Информации и општество, повеќето значења спаѓаат во три категории на човечкото знаење: информацијата како знаење, информацијата како процес и информацијата како нешто.
Растот на компјутерските информации во општеството мини|360px|Интернет корисници на 100 жителиИзвор: Меѓународна унија за телекомуникации."Individuals using the Internet 2005 to 2014", Key ICT indicators for developed and developing countries and the world (totals and penetration rates), International Telecommunication Union (ITU). Retrieved 25 May 2015."Internet users per 100 inhabitants 1997 to 2007", ICT Data and Statistics (IDS), International Telecommunication Union (ITU). Retrieved 25 May 2015. мини|десно|360px|Количината на складирани податоци на глобално ниво многу пораснала од 1980-тите, и од 2007 година, 94% биле складирани дигитално. Извор Растот на количината на технолошки посредувани информации е квантифициран на различни начини, вклучувајќи го и технолошкиот капацитет на општеството да складира информации, да комуницира информации и да пресметува информации. Се проценува дека светскиот технолошки капацитет за складирање информации пораснал од 2,6 (оптимално компресирани) ексабајти во 1986 година, што е информациски еквивалент на помалку од еден CD-ROM од 730 MB по лице во 1986 година (539 MB по лице), на 295 (оптимално компресирани) ексабајти во 2007 година."The World’s Technological Capacity to Store, Communicate, and Compute Information", Martin Hilbert and Priscila López (2011), Science, 332(6025), 60-65; free access to the article through here: martinhilbert.net/WorldInfoCapacity.html Ова е информациски еквивалент на 60 CD-ROM по лице во 2007 година "video animation on The World’s Technological Capacity to Store, Communicate, and Compute Information from 1986 to 2010 и претставува одржлива годишна стапка на раст од околу 25%. Светскиот комбиниран технолошки капацитет за примање информации преку еднонасочни дифузни мрежи имал информациски еквивалент на 174 весници по лице дневно во 2007 година.
Светскиот комбиниран делотворен капацитет за размена на информации преку двонасочни телекомуникациски мрежи изнесувал 281 петабајти (оптимално компресирани) информации во 1986 година, 471 петабајти во 1993 година, 2,2 (оптимално компресирани) ексабајти во 2000 година и 65 (оптимално компресирани) 2007, што е информациски еквивалент на 6 весници по лице дневно во 2007 година. Светскиот технолошки капацитет за пресметување информации со човечко водени компјутери за општа намена пораснал од 3,0 × 10 ^ 8 MIPS во 1986 година, на 6,4 x 10 ^ 12 MIPS во 2007 година, доживувајќи ја најбрзата стапка на раст од над 60 % годишно во последните две децении.
Џејмс Бенигер ја опишува потребата од информации во модерното општество на следниот начин: „Потребата за нагло зголемена контрола која произлезе од индустријализацијата на материјалните процеси преку примена на неживи извори на енергија веројатно е причина за брзиот развој на технологијата за автоматска повратна технологија во раниот индустриски период (1740-1830)“ (стр. 174) „Дури и со засилена повратна контрола, индустријата не би можела да се развие без зголемените средства за обработка на материјата и енергијата, не само како влезови на суровините во производството, туку и како излези дистрибуирани до финалната потрошувачка“ (стр. 175)
Развој на моделот на информациско општество десно|мини|450px|Секторски модел на Колин Клар на економија која претрпела технолошки промени. Во подоцнежните фази расте Кватернарниот сектор во економијата. Еден од првите луѓе што работел на развој на концептот на информациското општество бил економистот Фриц Махлуп. Во 1933 година, Фриц Махлуп започнал да го проучува ефектот на патентите врз истражувањето. Неговата работа кулминирала со трудот Продукција и дистрибуција на знаење во САД во 1962 година. Оваа книга била широко прифатенаSusan Crawford: "The Origin and Development of a Concept: The Information Society". Bull Med Libr Assoc. 71(4) October 1983: 380–385. и била преведена на руски и јапонски. Јапонците исто така го проучувале информациското општество (или jōhōka shakai ,情報化社会).
Прашањето на технологиите и нивната улога во современото општество се дискутирани во научната литература користејќи низа ознаки и концепти. Овој дел воведува некои од нив. Идеите за знаење или информациска економија, постиндустриско општество, постмодерно општество, мрежно општество, информациска револуција, информациски капитализам, мрежен капитализам и слично, се дебатирале во последните неколку децении.
Фриц Махлуп (1962) го вовел концептот на индустријата на знаење. Тој започнал да ги проучува ефектите на патентите врз истражувањето пред да разликува пет сектори од секторот на знаење: образование, истражување и развој, масовни медиуми, информациски технологии, информациски услуги. Врз основа на оваа категоризација тој пресметал дека во 1959 година 29% проценти од БНП во САД биле произведени во индустриите на знаење.
Економска транзиција Питер Дракер тврдел дека има транзиција од економија заснована на материјални добра кон економија заснована на знаење.Peter Drucker (1969) The Age of Discontinuity. London: Heinemann Марк Порат разликува примарен (информациски добра и услуги кои директно се користат во производството, дистрибуција или обработката на информации) и секундарен сектор (информациски услуги произведени за внатрешна потрошувачка од владини и неинформациски претпријатија) на информациската економија.Marc Porat (1977) The Information Economy. Washington, DC: US Department of Commerce
Порат ја користи вкупната додадена вредност од примарниот и секундарниот информациски сектор на БНП како показател за информациската економија. ОЕЦД ја употребила дефиницијата на Порат за пресметување на учеството на информациската економија во вкупната економија (на пр. ОЕЦД 1981, 1986). Врз основа на ваквите показатели, информациското општество е дефинирано како општество во кое се произведува повеќе од половина од БНП и повеќе од половина од вработените се активни во информациската економија.Karl Deutsch (1983) Soziale und politische Aspekte der Informationsgesellschaft. In: Philipp Sonntag (Ed.) (1983) Die Zukunft der Informationsgesellschaft. Frankfurt/Main: Haag & Herchen. pp. 68-88