La Fara l'éra ön insèma de famée longobàrde piö o méno 'mparentàde 'ntra de lùre che stàa a la bàze de l'organizasiù sociàl e militàr del pòpol dei Longobàrcc.
La paròla Fara la g'ha lasàt divèrse tràse 'ndèla toponomàstica de l'Itàlia setentriunàla, per ezèmpe:
Farä, cümü de la pruìnsa de Nuàra. Fara Gera d'Ada, ciamàda ach adóma Fara, cümü de la pruìnsa de Bèrghem. Fara, cümü de la pruìnsa de Bèrghem. Fara, cümü de la pruìnsa de Vicènsa. Fara de Soligo, cümü de la pruìnsa de Trevìs. Fara d'Alpago, cümü de la pruìnsa de Belü. Fara Basiliana, ol vècc nòm de Basian cümü de la pruìnsa de Milà. Fara, località 'n cümü de Bèrghem, 'n de la sità ólta. Cassina Fargawww.storiadimilano.it - Storia de San Péder Màrter; nòta 1: «“Castrum Faroa”, oggi conosciuta come Cascina Farga, fu un antico avamposto militare longobardo che appartenne prima ai benedettini di San Simpliciano di Milano e dal XII secolo alle monache di San Vittore di Meda»(in lombard: «“Castrum Faroa”, incö cugnussuda cume Cascina Farga, l'è staa un antich avampost militar longobard che l'è partegnüü ind un prim temp ai benedetin de San Simpliciano de Milan e del XII secul ale monaghe de San Vittore de Meda.»), località 'n cümü de Seves, de la pruìnsa de Mónza
Ma apò a 'n chèla de la bàsa Itàlia 'ndoche s'ìa stabilìcc i dücàcc longobàrcc de Spoléto e Benevento:
Fara in Sabina, cümü de la pruìnsa de Rieti. Fara San Martino, cümü de la pruìnsa de Chieti. Fara Filiorum Petri, cümü de la pruìnsa de Chieti.
Riferimèncc
Categoria:Lombarcc antigh