Lésta de proèrbe bergamàsch:

A A chi te dis mèrda, respóndega "màela"! A i tèrmen lónch, ghe pissen sö i cà! A 'ndà s'lèca, a stà s'sèca. A Nedàl ü pass de gal. (A l' völ dì che dòpo Santa Löséa, ol dé piö córt che ghe se séa, a Nedàl i dè i s'è slongàcc, ma pròpe póch... dóma ü pass de gàl) A parlà de mèrda l'anima la se consèrva. (A l' völ dì che ach se l'è mia ün argomènt elegànt, l'è mia pecaminùs). Avrìl, avrilèt, ü dé cólt, ü dé frècc. Avrìl böta 'l barìl. A San Martì stòpa 'l tò ì, a Nedàl coménsa a tastàl.

C Chi gh'à mia antadùr, i sé anta desperlùr. Chi gh'à 'l pà l' gh'à mia i décc, chi gh'à i décc l' gh'à mia 'l pà.

D Dòna che la möf l'anca o l'è o póch ghe manca. (sotaintés che l'è öna póch de bù o póch ghe manca)

G Ghe n'è de àsen che se sömèa. (völ dì de condanà mia la zét sènsa próe, adóma perchè la sömèa a ergü).

I Impó de ùrden l'istà bé pò a la cà del diàol.

L L'aqua bassa, töcc i l'la passa. La carta la se lassa scrif. La minèstra l'è la biada de l'òm. L'aria de matina l'è cómpagn d'ün öv de galina. L'è mèi ön àsen vif che ü dutùr mórt.

M Mèi pelàt che crepàt. Manca 'l gat, bala 'l rat.

N Nedàl al zöch, Pasqua al föch. Nas che pissa 'n bóca, guai a chi che ghe tóca.

O O 'n del pé o 'n de la spala, ol caalì l' ghe sömèa a la caàla. Òcio al có che i gambe i s'fà de fó. Ógne ladrù l' gh'à la sò deosiù. Öna pasta sènsa formài, l'è compàgn de öna caròssa sènza caài. Ol piö bù di róss l'à bötàt sò pàder in del fòss. Ol cassèt l'è sant e benedèt. Öna ólta l'an vé bù töcc i argàgn.

P Pà e nus, maià de spùs. Piö i deènta ècc, piö i deènta s-cècc. Prècc e fràcc leà sö ol capèl e tirà 'nacc.

Q Quan che la mèrda la mónta o' scagn, o che la spösa o che la fà dan. Quand ol sul a l' turna 'ndré a m' gh'à l'aqua a i pé.

S San Michél l' pórta la merènda 'n cél. Santa Löséa ol dé piö córt che ghe se séa. Se dis gat quan che l'è 'n del sach. Se l'Albènsa la gh'à 'l capèl, o che fà bröt o che l' fà bèl. (ach: Se l'Pegheröl...) Se l'amur a l'gh'è, la gamba la tira 'l pè. Se la signòrbola la ghe edès póca zét la ghe sarès. Se sà 'ndó s'nass, ma se sà mia 'ndó s' mör.

T Tègn a mà da la spina e lasà 'ndà del burù. Trèca i fòie, crès i òie. Tép d'erba, tép de mèrda. Categoria:Proverbi lombard