Fikobilini

Fikobilini (grčko: φύκος phykos u prijevodu "alga", od latinskog: bilis što znači "žuč") su bilini koji primaju svjetlost, nalaze se u cijanobakterijama i u kloroplastima crvenih algi, glaukofita i nekih kriptomonada (ali ne u zelenim algama i biljkama ). Većina molekula sastoji se od kromofora koji ih karakteristično boja. Specifični su među fotosintetskim pigmentima jer su vezani za određene proteine topljive u vodi, poznate kao fikobiliproteini. Fikobiliproteini prosljeđuju svjetlosnu energiju klorofilima za fotosintezu.

Fikobilini su naročito učinkoviti u apsorpciji crvene, narančaste, žute i zelene svjetlosti, boje čije valne duljine klorofil a ne apsorbira dobro. Organizmi koji rastu u plitkim vodama obično sadrže fikobiline koji mogu uhvatiti crveno/žuto svjetlo, dok oni na većim dubinama sadrže više fikobilina koji mogu hvatati zelenu svjetlost, koja je zastupljenija na toj dubini.

Vrste Postoje četiri vrste fikobilina prema kromoforima:

Fikoeritrobilin, crvene boje Fikourobilin, narančaste boje Fikoviolobilin (također poznat kao fikobiliviolin) koji se nalazi u fikoeritrocijaninu Fikocijanobilin (također poznat kao fikobiliverdin), koji je plave boje.

Strukturni odnos prema drugim molekulama Kemijski gledano, fikobilini se sastoje od otvorenog lanca napravljenog od četiri pirolna prstena i strukturno su slični žučnom pigmentu bilirubinu, po čemu dobiva naziv. Na konformaciju bilirubina također utječe svjetlost, što se koristi za fototerapiju novorođenčadi sa žuticom. Fikobilini su blisko povezani s kromoforima biljnog pigmenta fitokroma koji locira svjetlost, koji se isto sastoji od otvorenog lanca od četiri pirola. Klorofili se sastoje od četiri pirola, ali piroli suraspoređeni u prsten i sadrže metalni atom u središtu.

Reference

Kategorija:Tetrapiroli